Rynkowy punkt widzenia, który robi różnicę
W pierwszej połowie 2026 roku KOSPI – główny indeks koreańskiej giełdy – zanotował 22 sesje z dzienną zmianą zamknięcia powyżej +5% lub poniżej -5%.
Oznacza to, że w 2026 roku takim wynikiem kończyła się niemal co piąta sesja na koreańskiej giełdzie.
Jeśli spojrzymy na konwencjonalne wskaźniki sentymentu, na przykład badanie The AAII Investor Sentiment Survey, nie dostrzeżemy w nich oznak euforii wśród inwestorów indywidualnych w USA.
Najnowszy odczyt sondażu pokazuje 35,6% byków i 41,9% niedźwiedzi. Historyczna średnia, liczona od 1987 roku, wynosi 37,5% byków i 31% niedźwiedzi.
W ostatnich latach nastąpił wyraźny wzrost znaczenia indywidualnych inwestorów na amerykańskim rynku akcyjnym. Ocenia się, że udział „detalu” w obrotach mógł podwoić się w ostatnich 15 latach i przekroczyć 20%.
Wspomniany trend ożywił, często emocjonalną, debatę o „smart money” i „dumb money” oraz o tym, czy inwestorzy instytucjonalni rzeczywiście dysponują trwałą przewagą rynkową.
Kto ma największy wpływ na kursy giełdowe i czym się kieruje w swoich decyzjach?
Osiem poprzednich części poświęciłem na opis tego, jak detal przejął stery na Wall Street i przekształcił sens samej giełdy. Pora jednak zadać najważniejsze pytanie: co to wszystko oznacza dla przyszłości rynku i dla naszych portfeli?
Detaliczni inwestorzy kupujący każdy dołek, co opisywałem w pierwszej części, to nie jest mimo wszystko największa siła dająca napęd cenom akcji z ich strony. Siła, która jeszcze kilka lat temu nie miała większego znaczenia.
Detaliczni inwestorzy jako mniej poinformowani i posiadający mniej wiedzy byli od zawsze traktowani jak mięso armatnie na giełdzie. Ten rok dobitnie pokazuje znaczącą zmianę.
Pod koniec marca Howard Lindzon opublikował tekst, w którym uznał przyciąganą uwagę za czwartą klasę aktywów, obok akcji, obligacji i surowców.
Zachodnie media zwróciły uwagę na indyjski rynek opcji ponieważ ten wątek pojawił się w procesie jaki firma inwestycyjna Jane Street wytoczyła dwóm byłym pracownikom i ich nowemu pracodawcy – firmie inwestycyjnej Millennium Management.
Od czasu do czasu naukowcy publikują badania, w których pokazują coś absolutnie oczywistego a postronni obserwatorzy i opinia publiczna mają z tego uciechę. W pierwszym spojrzeniu jest tak z badaniem, o którym piszę w niniejszym tekście: po żmudnej analizie badacze doszli do wniosku, że zniesienie prowizji za transakcje na rynku akcyjnym sprawiło, że drobni inwestorzy zaczęli zawierać więcej transakcji.