Rynkowy punkt widzenia, który robi różnicę
Wczoraj minęły cztery lata od sesji, na której WIG20 ustanowił dołek bessy. 13 października spadł w trakcie sesji do 1337 punktów, a zamknął się na poziomie 1358 punktów.
Od tego czasu indeks zyskał około 210%. Jeśli uwzględnimy dywidendy, wynik wzrośnie do 270%, co oznacza „kosmiczną” stopę zwrotu na poziomie 39% rocznie.
Podobieństw inwestowania do kasyna/hazardu jest całkiem sporo, nie dziwne w takim razie, że wielu osobom się to myli. Tym bardziej, jeśli nie rozumieją tego, co naprawdę robi się w inwestowaniu. Nie rozumie tego także część z tych, którzy próbują influensować tę branżę.
Za niewiele więcej niż miesiąc minie czwarta rocznica upublicznienia pierwszej wersji ChatGPT. Po 30 listopada 2002 roku nic już nie było takie samo. Rynki przeszły niemal skokowo z fazy śledzenia specjalnej operacji wojskowej na Ukrainie w przekonanie, iż właśnie zaczyna się nowa rewolucja technologiczna, która zmieni wszystko.
W mowie potocznej zdania, które widzicie sprowadzają się do jednego. Są informacją o możliwej stracie dzięki inwestowaniu na giełdzie. I choć pozornie można uznać, że są takie same, nie niosą takiej samej informacji. Co więcej nie niosą takiej samej informacji, dla różnych odbiorców takiego komunikatu. Zapytałem na X, w jaki sposób je odczytujecie. Czy znaczą dla Was to samo. Nie było dla mnie zaskoczeniem, że odpowiedzi są różne. Od takich, gdzie odpowiadający napisał, że nie ma między nimi większej różnicy, po te, gdzie rozmówcy zwracali uwagę na subtelne różnice. W zdaniu, gdzie mowa jest o ryzyku straty – uznawano, że jest ono w oczywisty sposób najbardziej negatywne – podwójny akcent na nieprzyjemny skutek (ryzyko i strata). „Możliwość straty” ma wydźwięk neutralny, bo sugeruje również możliwość zysku. Trzecie „szansa straty” zostało uznane, za wnoszące pewien dysonans. Szansa kojarzy się z czymś pozytywnym, a strata przecież taka nie jest.
Okazuje się, że przekonanie wielu inwestorów na temat tego jak wygląda szczyt hossy ma większy związek z pop-kulturą niż realnością.
Wiele komentarzy w socjal mediach na temat określenia „giełda to kasyno” dowiodło ignorancji ich autorów i spore braki wiedzy. Nie pojawiła się w nich natomiast rzecz najważniejsza w kontekście tego porównania.
Wypełnijmy w takim razie te luki.
Dywidendy płacą spółki dojrzałe. Zarządy, gdy zobowiążą się do wypłaty dywidendy czują się zmobilizowane i „staną na głowie”, żeby dotrzymać zobowiązania. Gdy wypłacasz kapitał, dywidenda pozwala Ci „nie podejmować decyzji”. I wreszcie last but not least – dywidenda jest przyjemna. Szczególnie w bessie.
Po poprzednim odcinku w którym opisywałem, jak dywidendę widzą jej przeciwnicy, przyszedł czas na argumenty zwolenników.
Bloomberg doniósł wczoraj, że Ray Dalio nazwał narrację AI klasyczną bańką, która jest bliska pęknięcia.
Zdaniem inwestora wysokie stopy procentowe wykończą finansowany długiem boom i doprowadzą do wyprzedaży aktywów w celu pozyskania gotówki.
Wyobraźmy sobie, że amerykański rynek akcji jest w trakcie spektakularnego boomu, w którym rośnie ponad 50% w trzy lata. Na przykład związanego z ekscytującą rewolucją technologiczną.
Co jest bardziej prawdopodobne: że po pięciu latach rynek odda całość wzrostów – spadnie o około 33% – czy że po raz kolejny wzrośnie o 50%?
Z opublikowanych danych wynika, iż klienci brokerów amerykańskich mają coraz więcej długu zaciąganego na potrzeby inwestycyjne. Sukcesy będą zatem bardziej spektakularne, ale za rogiem czai się wiele porażek, na które warto uwrażliwiać stawiających pierwsze kroki na inwestycyjnej ścieżce.