Zaczynamy kolejny rok kalendarzowy naszej walki na rynku i historii blogów, więc czas na kolejną odsłonę naszej wspólnej zabawy w rozliczanie prognoz na rok poprzedni. Tradycyjnie w komentarzach rzucimy prognozami na zaczynający się rok i powiemy, czego oczekujemy, obawiamy się lub na co mamy nadzieję w kolejnych 12 miesiącach.
Podsumujmy jednak zakończone 12 miesięcy w ledwie kilku zdaniach. Po okresie jednokierunkowej hossy pojawiły się rysy na rynku byka. Część indeksów i masa spółek znalazły się w bessie, inne flirtują z granicą bessy, a większość znalazła korekty poprzedniej siły. Oberwało się lokomotywom hossy w USA i walutom rynków wschodzących. Małżeństwo amerykańskich giełd z prezydentem Trumpem, którego wszyscy chcieli kochać w końcówce poprzedniego roku, zmieniło się w drapanie się po głowie i pytania, czy naprawdę krótkookresowe sukcesy układają się w średniookresowe fundamenty. W istocie mieszanka niepewności pojawiła się już w naszych wspólnych prognozach, ale w zakończonym roku pesymiści musieli przełknąć żabę styczniowej euforii, a optymiści nerwową zmienność i spadki w kolejnych miesiącach.
Jak zawsze, zapraszam do stawiania prognoz na kolejny rok w komentarzach pod notką. Nie ukrywam, że jestem bardzo ciekawy nastrojów na kolejne 12 miesięcy.
Rozliczamy:
Michał Budzik prognozował USDPLN po 2,9 i EURPLN po 4,15. W skrajnym punkcie za dolara musieliśmy płacić po około 3,30 PLN, by w końcówce roku szukać stabilizacji w okolicach 3,75 PLN. Lepiej na starcie roku poszło z prognozą dla EUR, które spadło na chwilę w okolice 4,13 PLN, by w skrajnym punkcie kosztować ponad 4,40 PLN. Za złoto nigdy nie płaciliśmy 1500 USD. Szczyt wypadł w okolicach 1370 USD, a w skrajnym punkcie uncja kosztowała mniej niż 1170 USD. S&P500 wymaszerował w rejon 2940 pkt., najniżej był w rejonie 2482 pkt. i skończył rok na 2506 pkt. Średni poziom 2723 pkt. przy prognozie 2800 pkt. Podobnie wygląda prognoza dla WIG20, który szybko dotarł do oczekiwanego 2600 pkt., ale skończył w okolicach 2277 pkt. WIG80 w najwyższym punkcie sięgnął 10592 pkt. przy prognozie 19500 pkt. Nie wiem, czy dobrze wyczuwam prognozy, ale w części – chyba – budowane były na trendach z 2017 roku i do stycznia miały jakiejś szanse realizacji. Później klimat uległ zmianie. W pewnym sensie można powiedzieć, że rok 2017 skończył się na początku lutego i plany inwestycyjne musiały ulec zmianie.
Podwórca oczekiwał spadków spółek małych i spadek indeksu sWIG80 o 27,6 procent nie pozostawia wątpliwości, co do trafności prognozy. Ciekawostką jest równoległe oczekiwanie rekordu wszech czasów na WIG. Styczeń mógł dawać cień nadziei, ale już pierwszy kwartał brutalnie zweryfikował oczekiwanie i WIG oddał 9,5 procent. Zgodnie z prognozą zmienność wróciła do Ameryki.
GZalewski chciał końca bańki na BTC i – jak mówi piosenka – dostał to, co chciał. Ropa miała być po 100 USD, a dotarła do okolic 80 USD, by właśnie spaść do 45 USD. Trudniej rozliczyć oczekiwanie krachu, zwłaszcza regionalnego z rykoszetem w stronę GPW. Definicji krachu nie mamy, ale mamy jednak mocne i dynamiczne korekty, jak również niezbyt może głębokie bessy. Dla mnie nigdzie krachu nie było, ale to może być tylko moje wrażenie. Komentatorzy mogą mieć inną opinię na ten temat.
vaeta oczekiwał bessy na BTC, ze spadkiem o 80 procent. Krótko: strzał idealny. Blisko było dla BUX-a, który zaczął rok od ATH, by później oddać ponad 17 procent. Bessy nie było, ale ja widzę w tej prognozie spełniony scenariusz. Podobnie dla SPX, z akcentem na „w końcu zawróci” i spadnie pod 2500 pkt. Słabiej poszło prognozie dla relacji WIG /BUX – polski rynek miał być lepszy od węgierskiego – ale mimo wszystko oklaski za cały zestaw!
JL pesymistycznie oceniał własne talenty prognostyczne i rynek złota nie zechciał zaprzeczyć tej ocenie. Kruszec nie kosztował 1500 USD. Nieco lepiej było na starcie roku z WIG20, który miał być na 2500 pkt. i był… w pierwszym miesiącu. BTC nie spadł poniżej 100 USD.
Nasz bloger trystero oczekiwał mechanizmu FOMO, który nazwał melt-up i bez wątpienia w styczniu coś takiego miało miejsce. Klasyką jest, iż melt-up poprzedza melt-down, więc ładnie wyszło. Powiedzmy szczerze, rzucenie procentami wobec oczekiwanej euforii ma mniejsze znaczenie, bo tego nie da się zwyczajnie prognozować. Ważna była część odnośnie samego skoku na północ, bo częścią musiała być świadomość, co pojawia się później. Z mojego punktu widzenia bardzo dobra prognoza. Słabiej było z resztą. BTC kosztuje na koniec roku 3742 USD, a nie 10000 USD. Wprawdzie, zgodnie z oczekiwaniami, WIG20 pobił sWIG80 – w praktyce prognoza mówiła o lepszej kondycji spółek dużych – ale mi przypomina się kawałek tekstu U2 „So Cruel” z płyty Achtung Baby „We’re still floating. I’m only hanging on to watch you go down”. To chyba najlepiej oddawało relację blue chipów z resztą rynku.
warszawiak chciał ataku na złotego, ale nie został – złoty oberwał rykoszetem siły dolara. Osłabienie nie było na tyle duże, by euro kosztowało 5 zł. Nie było dramatu na rynku polskiego długu, złoto nie kosztowało poniżej 1000 zł (pewnie literówka, spodziewam się, że chodziło o USD), a BTC nie kosztował 50000 USD.
Maverick strzelał konkretem i chciał wczoraj widzieć WIG20 po 2800 pkt., a dostał 2277 pkt., S&P500 oczekiwał na 2800 pkt., a jest poniżej 2500 pkt. Złoto mamy poniżej 1300 USD przy prognozie 1400 USD.
Tomek chciał rekordów dla złota i BTC oraz WIG20 na 3000 pkt. Marzył też o niegasnącym zainteresowaniu BTC. Rzeczywistość się nie zgodziła.
pit był optymistą i widział WIG20 na 3340 pkt., a S&P500 w pobliżu 2975 pkt. Hurraoptymityczna prognoza dla WIG20 zderzyła się ze skromną na tym tle prognozą dla S&P500, ale to właśnie druga była bliższa realizacji. Pocałunek śmierci też się pojawił, choć pacjent jeszcze walczy. BTC dostał oczekiwanego zawału.
ekonom polityczny prognozował zwrot na rynku dolara i związanego z tym przesunięcia akcentów na innych walutach. Idealnie. Powiązał WIG20 ze złotym i – uwaga! – chciał podwójnego dna kreślonego w rejonie 2100-2000 pkt. z odbiciem w ramach układu w końcówce roku. Oklaski! Dalej jest równie dobrze. Prognozował szczyt S&P500 w styczniu, z lekką poprawką w kolejnych miesiącach. Oczekiwał trendu bocznego w strefie 2800-2450 pkt. przy większej zmienności. Ktoś ma coś do dodania poza oklaskami? Prognozy dla strefy euro, a raczej dla prasy piszącej o, nie umiem rozliczyć. Włochy weszły na scenę ze swoim rządem, a dług włoski wybijał się na pierwsze strony serwisów. Polityka włoska to jednak mieszanka słabego teatru i operetki. Na każdą z tych dziedzin reaguję, jak faszysta na słowo kultura, więc zmilczę.
Adam Stańczak, tradycyjnie rozlicza się sam. Oczekiwałem powrotu zmienności na giełdach w kontekście zamieszania wokół cyklu gospodarczego i końca łatwego trendu zarabiania pieniędzy. Chyba bez pomyłki? Chciałem spadku EURUSD i sygnału ze strony wskaźników PMI, że Europa łapie zadyszkę. Poprawnie. Bez większego przywiązania oczekiwałem eurodolara gdzieś w strefie 1,14-1,08. Był w okolicach 1,12 i skończył rok na 1,1467. Konsekwencją miało być osłabienie złotego i przeniesienie słabości na WIG20, który miał być gdzieś pomiędzy 2600-2350 pkt. Było zdecydowanie gorzej, ale pamiętam swój pesymizm w kontrze do optymizmu, który mnie otaczał, więc na potrzeby głaskania własnego ego jestem na tym polu zadowolony. Prognoza dla RPP godzącej światowe trendy z lokalnymi zmiennymi okazała się przedwczesna. Wygrana DAX-a z S&P500 całkowicie błędna. Lepiej z brakiem skrajnego optymizmu dla S&P500. Zdecydowanie porażką jest prognoza dla DAX-a. Jak na osobę, która od kilku lat lokuje swoje inwestycyjne życie na rynku niemieckim nie mogłem się mocniej pomylić.
Deogratias był apostołem kryptowalut, ale uczciwie oczekiwał, iż sprzeda je neofitom, gdy sam będzie bogaty. Rynek chciał inaczej. Chciał też hossy na rynkach akcji, z rekordami wszech czasów na indeksach. Rynek zgodził się na nowe rekordy, ale nie zawsze były to indeksy, które były wymienione w prognozie. Główna część prognozy była jednak poświęcona kryptowalutom, na temat których – po roku – nikt właściwie nie chce dziś rozmawiać w kontekście inwestycyjnym.
Aard konkretnie oczekiwał EURUSD na 1,27 i brakło 0,15. Pary złotowe również bez trafienia w punkt. Euro-złoty nie był widziany na 4,05, a dolar-złoty nie uderzył w 3,22. Kakao najniżej w roku było na 1836 USD, przy prognozie 1310 USD, a pszenica najwyżej była na 593 USD, przy prognozie 610 USD. Nie udało się przy sWIG80, który w styczniu odbił się od okolic 15150 pkt. i nie dotarł do 17000 pkt.
Woj dyskutował z czarnowidztwem i oczekiwał spokojnego wygaszenia „superbani”. Nie wiem, jak definiować stopniowe spuszczanie powietrza z bańki i nie wiem, czy na rynku panowała zgoda, że mieliśmy do czynienia z „superbanią”. Nie wiem też, czy zeszły rok wszyscy nazwą spokojną korektą. Niemniej, oczekiwał końca bessy na USD i tak się stało. Oczekiwał końca wzrostów na WIG20 i tak było. Podobnie ze złotym. Prognoza odnośnie przesileń w marcu mniej ważna.
AGO chciał blackout’u wywołanego kopaniem krypto, wzrostu fotowoltaniki, bessy na rynku długu korporacyjnego w Polsce i ucieczki inwestorów od TFI w końcówce roku. Jednocześnie WIG20 na 2500 pkt. w grudniu i euro poniżej 4 zł. Ostatnie dwie prognozy bez szczęścia trafienia, ale reszta ciekawa nie tylko z racji oderwania od innych prognoz. Ważna również dlatego, iż dotyka pewnych tematów, których na początku roku nie widzieliśmy. Dlatego odnotuję, iż blackout z prognozy – wywołany przez kopalnie kryptowalut – wzbudza moją sympatię, między innymi dlatego, że przeżyłem mały, trzydniowy blackout i bardzo chciałbym, żeby każdy kiedyś doświadczył czegoś takiego, bo zmienia perspektywę, również inwestycyjną. Poważnie zaczyna traktować się zalecenie o posiadaniu gotówki i jakichś zapasów, gdy świat staje w miejscu. Rok dopisał do prognozy o długu korporacyjnym zamieszanie wokół obligacji GetBack, które jest kolejnym ostrzeżeniem dla biorących świat na wiarę. Nie spodziewaliśmy się chyba takiej afery w tym roku. Zdanie-nadzieja o panelach produkujących energię brzmi dość złowieszczo w kontekście tego, co obserwujemy wokół ręcznego sterowania cenami energii w Polsce mimo tego, iż spółki energetyczne są spółkami publicznymi. Spodziewam się, że właśnie energetyka będzie ważną zmienną w naszych prognozach dla GPW na rok 2019.
