Wzorce inwestycyjne, część 21

„Stock trader’s almanac” (Almanach traderów akcyjnych) to jak biblia inwestujących w akcje przy pomocy wzorców, więc nie może nie znaleźć się w tym wątku jako przykład tego, o co z tym działaniami na wzorcach chodzi.

______________________________________________________

Tematy prezentowane w tym cyklu do tej pory:

_______________________________________________________

Po kolei więc mała prezentacja Almanachu w kilku najważniejszych punktach, które w pewnym momencie dla wielu inwestorów okażą się bardzo znajome.

   Po pierwsze: cykliczny periodyk

Ukazuje się raz do roku, z numerem danego roku, tuż przed jego rozpoczęciem. W 2024 roku mamy 57. edycję.

   Po drugie: kalendarz

Książkowy format, ale przypomina i w zasadzie jest rodzajem rozbudowanego kalendarza.

Są w nim po kolei wszystkie dni roku, niektóre z ważną statystyczną informacją rynkową, inne tylko z jakimś cytatem znanych ludzi, nie tylko z tego biznesu. Dla przykładu ten tydzień:

   Po trzecie: autor

Twórcą i wydawcą od 1968 roku był Yale Hirsch, autor także kilku innych książek o inwestowaniu opartym o statystyczne zależności. Po jego śmierci zajmuje się wszystkim jego syn Jeffrey, który także prowadzi na bieżąco stronę internetową z tematami zawartymi w Almanachu.

   Po czwarte: znane efekty rynkowe

Ów Almanach dokumentuje co roku w detaliczny sposób pewne cykliczne efekty, które odkrył w danych właśnie Yale Hirsch i zajął się ich ujawnianiem, a cała branża na okrągło analizuje je w okresach ich występowania.

Są to efekty doskonale znane, takie jak:

– Santa Claus Rally,

– Efekt Stycznia,

– barometr styczniowy (jakie pierwsze 5 dni stycznia, taki cały miesiąc, jaki styczeń taki cały rok),

– Sell in May,

– cykl prezydencki w USA,

– najlepsze i najgorsze miesiące dla akcji,

– zmiany w poszczególne dni tygodnia,

– strojenie witryn na koniec miesiąca i kwartału,

– pierwszy dzień miesiąca,

– roczne uśrednione przebiegi indeksów,

– efekt weekendu,

– efekt wolnych dni świątecznych,

– aura dnia Trzech Wiedźm.

Ale i mniej popularne:

– wskaźnik „grudniowego dołka”,

– najlepsze i najgorsze godziny handlu w czasie sesji w USA,

– najlepsze i najgorsze daty w roku,

– cykle sektorowe,

– Super 8 dni miesiąca.

I wiele innych. Wszystkie chronologicznie powiązane z upływem dni w danym roku. Sami zresztą i na blogach i na X od czasu do czasu je opisujemy, także w statystykach odnośnie GPW.

//Na marginesie: odkryłem w tegorocznej edycji, że Efekt Stycznia wygląda zupełnie inaczej niż zwykle się to w mediach analizuje. Pokażę w szczegółach w jednym z najbliższych wpisów//

   Po piąte: praktyczna wartość

Wykorzystanie tych wszystkich efektów w realnym inwestowaniu pozwala Hirschom prowadzić zarządzane portfele, które przynoszą łączny zwrot w historii 2 razy wyższy niż pasywny portfel S&P500 (podaję to za informacjami dostępnymi w Almanachu).

   Po szóste: wzorce

To jest właśnie to, co nas w tym cyklu interesuje, więc 2 zdania o tym właśnie.

Wzorce to nic innego jak pewnego rodzaju anomalie w danych giełdowych, nieefektywności, które się regularnie powtarzają, które daje się opisać i w dużej mierze policzyć ich skutki dla rynków, a w rezultacie wykorzystać w praktycznym inwestowaniu. W naszym codziennym życiu inwestorskim opieramy się w głównej mierze na wzorcach proponowanych przez AT i AF, choć dość rzadko, jak wspominam przez cały ten cykl, poddajemy je rzeczywistej obróbce, testom, ustaleniu wiarygodności i przydatności. A to wzorce są przecież podbudową Przewagi, bez której aktywne inwestowanie zamienia się w wydmuszkę.

To, co pokazuje Almanach, to wzorce powiedzmy statystyczne. Można je odszukać i sprawdzić za pomocą prostego arkusza kalkulacyjnego. W tym przypadku ich powtarzalność trwa od dekad, choć w międzyczasie zmieniła się lub przesunęła nieco ich trafność i skuteczność. Nadal jednak da się z nich korzystać. Ich zaletą jest bardzo prosta możliwość testowania i sprawdzania wiarygodności, ale także i wprowadzania modyfikacji wraz ze zmieniającymi się rynkami.

Część z nich da się w jakiejś mierze wytłumaczyć deterministycznie (np. Efekt Stycznia), co zresztą robi i sama nauka. Część po prostu jest cyklicznie powtarzającymi się zjawiskami, których w deterministyczny sposób nie da się prosto wyjaśnić, ale to w niczym nie przeszkadza, by z nich korzystać. Być może w jakiejś mierze zaczęły działać jako samosprawdzające się przepowiednie. A być może związki te wykryje nam AI, już trwają takie prace.

Jest to na tyle proste, że dosłownie każdy może w ten sposób grzebać w danych i znajdować swoje własne wzorce. Co jednak ważniejsze – taka robota daje dowód do ręki, że tego rodzaju wzorce mają praktyczną wartość w inwestowaniu, a przy tym dokładnie pokazują w jakich warunkach taką wartość uzyskać. Nie inaczej posługuje się nim najlepszy na tej planecie gracz algorytmowy- Jim Simons. Nie każdy polubi taką statystyczną grzebaninę, ale dobrze wiedzieć, gdzie i jak w tej branży można znaleźć konfitury.

CDN

—-kat—

p.s. Na naszych mediach blogowych dyżuruję w każdy wtorek i piątek, wrzucając teksty czy tweety. To wówczas mnie najłatwiej złapać. W inne dni moja aktywność spada, dlatego czasem trzeba poczekać na odpowiedź.

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy