Styl, w jakim Barrack Obama wygrał batalię prezydencką, a jego partia bój o miejsca w Kongresie, może budzić podziw. Dawno nie było aż tak miażdżącego zwycięstwa demokratów. W sumie Mr. Obama, obserwując prezydenturę i dokonania G. Busha miał ułatwione zadanie, wystarczyło (mówiąc językiem piłkarskim) unikać strzelania bramek samobójczych. Strzelać goli rywalom też nie trzeba było, bo przeciwnicy nawbijali ich do własnej bramki z tuzin, z czego G.Bush – połowę.
Tryptyk tradycyjny – Nadzieja, Wiara, Miłość
Nadzieja
Barrack Obama dał Amerykanom to, czego potrzebują teraz najbardziej – nadzieję; jakąkolwiek nadzieję. Obama stał się orędownikiem tej nadziei, bardziej na zasadzie znanej z naszego podwórka politycznego, gdzie często powtarzanym sloganem wyborczym jest „Oni już byli”, a nie wynikającej z przeświadczenia, iż posiada on „Gralla” na miarę pokonania kryzysu w USA. McCain robił, co mógł, aby odciąć się do Busha (mniej popularnego niż Nixon po Watergate), ale mówiąc realnie żaden republikanin nie miał szans w tych wyborach. Dokonania Busha pogrążyły tę partię i największe jej autorytety. Gdyby po stronie demokratów startował Larry Flynt, czy Eminem, też by pewnie wygrał. To była, wbrew oczekiwaniom bardzo spokojna kampania. Republikanie zdawali sobie sprawę od samego początku, iż nie mają szans na wygraną. Przecież nawet „Joe hydraulik” i 2/3 gwiazd estrady (szczególnie tych „młodszych”) wybrało Barracka Obamę.
Wiara
Nie odbieram Barrackowi jego zalet i wyczuwania nastrojów. Bardzo sprytnym posunięciem było na przykład unikanie w kampanii wyborczej i debatach stwierdzeń, dotyczących tego, kiedy byt Amerykanów ma szansę się poprawić; z czego wszyscy potrzebujący nadziei z desperacją wróżyli sobie, że nastąpi to dość szybko. I dlatego tym bardziej głosowali na Obamę. Jeśli porównamy to ze strzałem we własne kolano”, jakim było przyznanie się McCaina, iż nie zna się na ekonomii, nie trzeba było robić nic więcej. W mowie po ogłoszeniu wygranej Obama był bardziej wylewny i stwierdził to, czego nie mówił wcześniej, a mianowicie, że szansa na poprawę sytuacji w USA może wymagać więcej czasu niż nawet cała kadencja. Wielokrotnie potwierdzał „w amerykańskim stylu”, że głęboko wierzy, iż cel uda się osiągnąć. Być może tym stwierdzeniem, przesuwającym dobrą przyszłość w odległą przyszłość, nieco schłodził pokładane w nim nadzieje, ale wciąż ma ogromny kredyt zaufania, na miarę rządu Tadeusza Mazowieckiego w Polsce w roku 1989.
Miłość
Sukces Obamy to także sukces jego żony. „Jeśli wzrastało się w domu, zapewniającym miłość i bezpieczeństwo, wśród ludzi, którzy się dla ciebie poświęcali, to jest się zobowiązanym, by to oddać. To, dlatego praca społeczna stała się tak istotną częścią mojego życia” – tak wypowiadała się Michelle Obama. Ukończyła ona elitarne uczelnie – Uniwersytet Princeton i Szkołę Prawniczą Uniwersytetu Harvarda. Pracowała w kancelarii adwokackiej oraz w urzędzie burmistrza Chicago. Obecnie jest wiceprezesem zarządu szpitali uniwersytetu chicagowskiego z pensją niemal dwukrotnie wyższą niż pobory jej męża jako senatora (to dopiero pracująca kobieta 🙂 ) . Wychowując dodatkowo dwójkę dzieci utożsamia to, czym zabłysnąć miała Sarah Pallin (kandydatka na wiceprezydenta u boku Jonhna McCaina). Tak jak ona, jest zapracowaną,wykształconą mamą i potrafi ująć szczerością – „Gdy po raz pierwszy spotkałam Barracka, uderzyło mnie to, że choć ma to śmieszne imię i choć wychował się daleko na Hawajach, jego rodzina jest tak podobna do mojej. Opiekowali się nim dziadkowie, którzy tak jak moi rodzice należeli do klasy pracującej oraz samotna matka, która tak jak my walczyła o spłacanie rachunków” – powiedziała podczas jednego z wieców. Czy Amerykanie mogli „nie kupić” kobiety, która mówi w ten sposób? Chyba nie 🙂
Tryptyk nowoczesny – Pierestrojka, Super Stars & Bussiness
Amerykańska „Pierestrojka”
Były prezydent ZSRR – Michaił Gorbaczow uważa, że zwycięstwo Barracka Obamy w wyborach doprowadzi do pozytywnych zmian w stosunkach z Rosją. Jak powiedział: ? Jestem bardzo zadowolony. Już dwa-trzy lata temu mówiłem, że Stany Zjednoczone potrzebują „pierestrojki” (…) to przecież pierwszy czarnoskóry prezydent. To lekcja dla wszystkich. Z punktu widzenia demokracji te wybory to klasa mistrzowska„. Zaznaczył przy tym, że kolejki przed lokalami wyborczymi świadczą o tym, że wyborcy uczestniczyli w głosowaniu ze świadomością, jak ważnego wyboru dokonują i że wierzą, iż po wyborach dojdzie do zmian. Tylko, jakich ??? „To nie przypadek, że cały świat czekał na wynik tych wyborów, także – jak nigdy wcześniej” – podsumował Gorbaczow.
Na jednym z forów dyskusyjnych znalazłem następujący komentarz:
„Przyjmuję zakłady, który Stan jako pierwszy się odłączy od USA”
Skąd ten pomysł? Pierestrojka, jak zapewne większość pamięta, doprowadziła do upadku mocarstwowości i rozpadu ZSRR. Niewykluczone, iż w Rosji, która ma pewien kompleks na tle swojej obecnej pseudo-mocarstwowości, liczą na coś podobnego, co ponownie zmieniłoby polityczno-militarny układ sił w świecie.
World Super Star
Obama stał się (właściwie stanie się) kimś więcej niż tylko lub aż Prezydentem Stanów Zjednoczonych. Z gratulacjami w duchu nadziei na lepsze czasy pośpieszył nawet Papież Benedykt XVI. Japońskie miasteczko o nazwie Obama zgotowało w trakcie wyborów prawdziwy show, a Kenia, skąd pochodzi rodzina elekta, liczy być może na to, że zostanie zamorskim stanem USA (a na pewno na inne podejście USA do krajów rozwijających się). Wiele osób i krajów łączy z tą prezydenturą ogromne nadzieje. Wydaje się, iż Obama przyjaciół ma wszędzie, nawet w Moskwie, mimo bardzo chłodnej oceny wyników wyborów w USA przez Prezydenta Rosji – Miedwiediewa. Jeśli wziąć poprawkę na porę roku i ceny ropy, to Moskiewski „chłód” ma jakieś uzasadnienie, zarówno klimatyczne, jak i emocjonalne. Z gratulacjami śpieszą wszyscy. I słusznie, bo Obama zmiażdżył konkurenta i nikt nie będzie przeliczał ręcznie głosów na Florydzie, jak to miało miejsce w poprzedniej konfrontacji Bush – Gore, gdzie losy wygranej ważyły się do ostatniej chwili. Tylko czy Barrack Obama podoła zadaniu i z pragmatycznego, porywającego mówcy, (na którym światowy show biznes zrobi duże pieniądze), stanie się odważnym, wizjonerem na miarę wyzwań?
My home is MY castle…… but my credit is YOUR bussiness
Obama był bardziej przekonujący niż McCain nie tylko jako dynamiczny, młody polityk o stanowczym, choć łagodnym spojrzeniu, ale także w swoim programie wyborczym. Amerykanie liczą, iż ulży ich portfelom i kredytom bardziej, niż mogliby na to liczyć za prezydentury McCaina. Stare amerykańskie powiedzenie – „mój dom moją twierdzą” zyskało drugą część – ?…ale kredyt (na to mieszkanie) to już wasz (przyszłej administracji Obamy) biznes. Amerykanie bardzo liczą na ulgi i kolejne „zapomogi”, a być może nawet jakąś redukcję długów? Propozycje dodatkowych obciążeń podatkowych na gigantyczne zyski koncernów paliwowych też zyskują uznanie przeciętnych Amerykanów. Zapewne także „Plan Paulsona” znajdzie swoją kontynuację pod „innym” mentorem. Oby tylko Barrack nie zagalopował się za daleko w obiecywaniu, bo kiedy siądzie u steru w styczniu 2009 roku i przekona się, jaki jest stan finansów, może zakląć „Houston, we’ve got problem”.
Bez tryptyku – „St. Obama rally”?.
Coraz bliższy grudzień to czas „Rajdu Świętego Mikołaja”, niektórzy liczą także na podobny efekt po zwycięstwie Obamy, czyli coś, co można byłoby nazwać „Rajdem Obamy” (na pewno jeszcze nie świętego 🙂 ) Tuż przed wyborami rynki giełdowe zafundowały inwestorom silną falę wzrostową, na pocieszenie, po jeszcze silniejszej przecenie w pierwszych dwóch dekadach października. Dzień głosowania w USA był jak na razie uwieńczeniem tej fali. Czy rynki stać na więcej? Czy nadzieja amerykańskich gospodarstw domowych na poprawę ich sytuacji, przełoży się na lepsze nastroje inwestycyjne na Wall Street?. Co wynik wyborów oznacza dla nas i innych rynków – akcji, surowców, walut…. Dzień po wyborach, zamiast oczekiwanej kontynuacji zwyżki i Floydowskiej „Another brick IN the wall” mamy Barrackowe „Another brick OFF the wall„. Inaczej mówiąc – mur zamiast umacniać, kruszy się…..
Jeśli ktoś ma pomysł, jak „ugryźć te inwestycyjne barany”, zapraszam do dyskusji -zanim Obama wszystkim się znudzi (jak liczba oddziałów banków przy głównych ulicach naszych miast).
