Pierwotnie miała zostać wysłana bezpośrednio do redakcji „Polityki”, z różnych względów utknęła na dysku. Jest niezbędna przynajmniej z jednego powodu – kiedy wiedza o ekonomii niekoniecznie idzie w parze z wiedzą o podskórnych mechanizmach działania giełdy, tworzą się w rezultacie płytkie schematy, dalekie od rzeczywistości. Niebezpieczne jeśli prezentowane w opiniotwórczych mediach.
Nawiązuję do artykułu „Gra na nerwach” z 9 września 2008 opublikowanego na łamach „Polityki”:
http://www.polityka.pl/gra-na-nerwach/Lead33,1091,267488,18/
Autor bez ceregieli wykłada nam swoją hipotezę, w której przyczyną tłumaczącą wszystkie spadki, bessy i straty kapitału w procesie giełdowego inwestowania jest nie kto inny jak indywidualni inwestorzy, którzy sami sobie i innym (niewinnym) zgotowali ten los. Niewinni to światli, sprawni i racjonalni profesjonaliści – menadżerowie zarządzania i kierujący funduszami. W tej konwencji zabrakło mi tylko „grande finale” a więc prostej recepty na rozwiązanie tego problemu: zakazujemy szkodnikom bezpośredniego nabywania akcji albo przynajmniej sprzedawania ich w momencie gdy rynek próbuje spadać a dodatkowo do pewnego stopnia ubezwłasnowalniamy ich w procesie decydowania kiedy umorzyć nabyte jednostki funduszy. Ponieważ jednak pozostanie problem inwestorów z zagranicy dlatego wprowadzamy giełdową i gospodarczą autarkię. Wówczas ceny idealnie oddawać będą rzeczywistą wartość spółek a derywaty finansowe nie będą do niczego potrzebne. Niestety, nawet w utopii taki model by nie przeżył, a w Polsce szczególnie, więc chcąc nie chcąc trzeba się zgodzić by to ogon machał psem.
Ciemna masa nie potrafi jednak ani analizować poprawnie tych strzępków informacji, które posiada ani oszacować ryzyka inwestycji, kieruje się wyłącznie emocjami, odruchami stadnymi i prymitywną chęcią zysku. Ekonomista z bogatym dorobkiem i tytułami ma na to prostą radę: „inwestujcie” drodzy klienci warszawskiego parkietu a nie „grajcie”! Nie ma to tamto, jakże światła i genialna w swej prostocie porada !
A co znaczy inwestować ? Biorąc za dobrą monetę wszystkie superlatywy, skierowane w tekście pod adresem profesjonalistów, wystarczy ich naśladować, a więc: próbujcie wpływać na zarządzanie firmą, uczestniczcie w walnych zgromadzeniach, negocjujcie ceny nabycia akcji, rzetelnie weryfikujcie stany aktywów, dzielcie dywidendy, wyłączcie emocje i nie bójcie się, kiedy największa potęga finansowa świata obraca się w gruzy dzięki „racjonalnym” profesjonalistom – wszak nie może to mieć żadnego wpływu na naszą, tytanową w swych podstawach gospodarkę. W najgorszym razie powierzcie swe kapitały funduszom, które z tego rodzaju przeciwnościami radzą sobie bez problemów. Wprawdzie najlepiej wychodzi im produkcja reklamówek ale wystarczy dać im cierpliwie kilka lat i każdorazowe straty zostaną odrobione. Wszak w okresie hossy ceny waszych udziałów w funduszach będą rosły!
Warunkiem dodatkowym ale nieodzownym, i tu nie wypada nawet oponować, jest wywalenie na zbity pysk albo przynajmniej uciszenie całej tej armii darmozjadów, którzy zwą się analitykami. Nie dość, że sami pozorują posiadanie jakiejś tajemnej wiedzy i nie potrafią w miarę trafnie przewidywać przyszłych kursów to jeszcze wciskają nam podpatrzoną w internecie i przemieloną na strzępy wiedzę z drugiej ręki.
I ostatnie choć nie najgorsze – nie dajcie się zwieść złudnemu działaniu komputerowych programów i czarnej magii, którą dla pozoru zwą „analizą techniczną”. Że stosują je największe oraz najbardziej zyskowne na świecie fundusze wysokiego ryzyka i zarządzający powierzonymi rachunkami, dealerzy potężnych banków obracających walutami, kilku z prominentnych inwestorów na liście najbogatszych Forbesa czy stratedzy doradzający potężnym instytucjom finansowym? I że akademicy całego świata coraz to odkrywają kolejne nieefektywności, pozwalające tego typu metody stosować a uczelnie biznesu wprowadzają je do programów nauczania? Drodzy klienci GPW, Ludwiku Dorn i ty Sabo, nie idźcie tą drogą ! Bo choć nawet my, ekonomiści, nie potrafimy jeszcze przewidzieć tak wielu zdarzeń i nadal tkwimy w epoce Hipotezy Rynku Efektywnego to nadal próbujemy wmawiać światu, że znamy najlepsze teorie na długoterminowe zarabianie powyżej średniej rynkowej, której większości funduszy nie udaje się nigdy pobić.
–*Kathay*–
