Ten cykl nie mógłby nie uwzględniać testu naszej GPW, dlatego poniżej sprawdzam strategię kupowania jednodniowego dołka na indeksie WIG20, w ten sam sposób, w jaki testowałem indeks S&P500 w poprzedniej części.
Zanim pokażę wnioski, to przypomnę zasady:
– dane pochodzą z serwisu stooq.pl,
– ponieważ w pierwszych latach cena OHCL była taka sama danego dnia dla wszystkich 4 parametrów, dlatego początek testu to dzień 2 stycznia 1997, a koniec 27 czerwca 2023,
– ponownie testowałem 4 różne strategie, gdzie różnica między nimi wynikała z definicji spadkowej sesji albo momentu zakupu indeksu, więcej szczegółów niżej,
– w symulacji nie brałem pod uwagę kosztów prowizji, chciałem poznać czysty efekt kupna dołka,
– zamknięcie pozycji następowało zawsze po upłynięciu 1 sesji,
– każdy test rozpoczynałem z kapitałem 1000 jednostek i do tego dodawałem lub odejmowałem procentowe zyski/straty z każdej kolejnej transakcji.
Tak wyglądają przebiegi zmian kapitału w 4 testach:
Po kolei jaka strategia BTD kryje się pod każdą krzywą kapitału na tym wykresie:
BTD1 – jeżeli zamknięcie sesji jest niższe niż jej otwarcie, kupujemy indeks po cenie zamknięcia sesji, sprzedajemy po cenie zamknięcia sesji kolejnej
BTD2 – jeżeli zamknięcie sesji jest niższe niż jej otwarcie, kupujemy indeks po cenie otwarcia następnej sesji, sprzedajemy po cenie zamknięcia tej sesji
BTD3 – jeżeli zamknięcie sesji jest niższe niż sesji bezpośrednio ją poprzedzającej, kupujemy indeks po cenie zamknięcia tej sesji, sprzedajemy po cenie zamknięcia sesji kolejnej
BTD4 – jeżeli zamknięcie sesji jest niższe niż sesji bezpośrednio ją poprzedzającej, kupujemy indeks po cenie otwarcia następnej sesji, sprzedajemy po cenie zamknięcia tej sesji
Jak widać po przebiegu zmian 4 krzywych na powyższym wykresie, mamy totalnie inny obraz niż w przypadku S&P500, pokazany w poprzednim wpisie!
Otóż dwie z tych 4 strategii działały jako tako do 2006 roku, gdy zaczął się światowy kryzys połączony z głęboką bessą. Potem już tylko jak kamień w wodę! W USA działają wszystkie 4 strategie w tym roku, dobrze działały w pandemii oraz w czasie wielkiego kryzysu 2007-09 i po nim. Nic z tych rzeczy u nas!
Dynamika notowań na GPW zmieniła się w takim razie w 2006 roku na dobre!
Cóż, można by obwiniać za to brak Fed, który przecież nie w Polsce drukował przez wiele lat, ale to przecież śmieszny argument. Tym bardziej, że rynki są przecież mocno skorelowane. Wygląda jednak na to, że nie nasz.
Działa tu zdaje się przesunięcie w czasie między godzinami działania GPW a giełdami w USA. I możliwe, że te spadkowe i wzrostowe sesje się mijały, nie dając korelacji.
W każdym bądź razie na dziś wiemy jedno:
Kupowanie w sposób systematyczny dołków jednodniowych na WIG20 to samobójstwo. Nie ma w tym żadnej przewagi, a koszty prowizji dokonają dzieła zniszczenia kapitału. Jeśli już, to można się pokusić o grę w stronę przeciwną, czyli krótka pozycja po spadkowej sesji, choć koszty prowizji mogą również zabić taką strategię.
Mamy tu jednak pewną podpowiedź, pewien kierunek działania i myślenia o spadkowych sesjach. Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że te tendencje mogą się również gwałtownie zmienić w każdym momencie.
Więcej testów w kolejnych wpisach
—kat—
