Pod tym moim wpisem zostałem poproszony o uchylenie rąbka tajemnicy odnośnie wspomnianego tam systemu transakcyjnego, który sam zresztą eksploatuję. Proszę bardzo, nie będzie to jednak żaden przełom. Wyjaśnię przy okazji dlaczego.
Konstrukcja, na której został oparty, jest już dość wiekowa. Liczy bowiem 50 lat i jako jedna z nielicznych przetrwała w pełni swego blasku. Jeśli napiszę, że jej ojcem jest Richard Donchian a popularność zapewnił jej Rich Dennis i jego Turtles Team to wyjaśni wiele. Choć być może nie tym mniej zaawansowanym, dla których te blogi również zostały stworzone. Dlatego kilka słów o schemacie działania.
Jest to system z rodziny trend following (podążających za trendem) oparty na tzw. wybiciu z kanału, który oplata z obu stron ciąg cen. Górna granica owego kanału jest równa najwyższej cenie z X okresów poprzedzających kurs bieżący, dolna granica – najniższej cenie z X okresów poprzedzających. W swej klasycznej formie wartość X jest równa 20 okresom (20 dni dla danych dziennych). Tak wyliczone wartości układają się w ciąg (wstęgę), który łatwo wykreślić na wykresie tak jak pokazano poniżej:
Czerwona wstęga to dolna granica wspomnianego kanału, zielona – granica górna.
Ponieważ wartości kanału są zbudowane z cen a nie wskaźników dlatego często nazywa się ów system wybiciem z kanału cenowego.
Najprostsze zasady zawierania transakcji są następujące:
Pozycja długa – otwieramy jeśli kurs na obecnym słupku przebije górną granicę kanału cenowego z X okresów
Pozycja krótka – otwieramy jeśli kurs na obecnym słupku przebije dolną granicę kanału cenowego z X okresów
Ponieważ w takim wydaniu jest to system tzw. odwracający (Stop & Reverse) dlatego jednoczesnemu otwieraniu pozycji długiej towarzyszy zamykanie poprzedniej pozycji krótkiej, tak samo zamykamy długą jeśli pada sygnał otwarcia krótkiej. System jest cały czas na rynku w tym wariancie.
Można go stosować na wykresach dowolnych instrumentów, w tym akcji, kontraktów czy walut, a nawet wykresach wycen jednostek funduszy inwestycyjnych czy stóp procentowych albo jakichkolwiek dowolnych danych cenowych czy wskaźnikach ekonomicznych. W moim wydaniu jest stosowany w tej właśnie najprostszej formie dla danych intraday kursu walutowego funta do dolara (GBP/USD) z rynku forex. Nie ma specjalnie znaczenie czy to słupki 30, 60 czy 180 lub 240 minutowe dane gdyż na wszystkich z nich wybicia pracują zyskownie w całkiem przyzwoitych przedziałach X.
Jednak niewiele par ma na tyle mocne ciągi trendowe by zapewnić systemowi pozytywną wartość oczekiwaną. U różnych brokerów faza wybicia może wypaść w innym momencie ze względu na:
(a) różnice w zakresach cenowych sesji,
(b) niejednakowe godziny handlu w weekendy i święta ,
(c) płynność danej pary,
(d) niekorygowane ?bad tikcs” (pomyłki w notowaniach),
(e) jakość generowanych danych (brak ciągłości pomiędzy słupkami, czasem ze względu na brak transakcji czasem ze względu na sposób prezentacji cen)
Zyskownie nie znaczy bezstresowo, płynnie i na pełnym lewarze. To jeden z cięższych psychologicznie systemów w swej klasycznej formie gdyż kanały w przypadku sporej zmienności rynku stają się bardzo szerokie, generując ciągi fałszywych wybić i powodując dość nieprzyjemne zjazdy krzywej kapitału. Podobnie fałszywe sygnały powstają gdy rynek jest bardzo spokojny i kanał staje się mocno zawężony a przez to często przebijany byle szumem rynkowym. Taki właśnie ciąg kilku stratnych transakcji pod rząd widać na kolejnym wykresie. Ze swoich obserwacji wiem, że niewiele osób potrafi usiedzieć w 100% na pozycjach generowanych w ten sposób.
Tak więc przełomu nie ma jak zapowiadałem …
O innych za i przeciw w kolejnym wpisie.
–* Kathay *–
