W Stanach Zjednoczonych trwa ożywiona dyskusja na temat konieczności nałożenia ograniczeń na handel pochodnymi na rynkach surowcowych z ropą na czele. W tle przewija się jednak inny wątek, w którym centralnym punktem jest dostępność wiarygodnych danych na temat popytu i podaży na ropę i pochodne. Widać w tym założenie, iż rynek będzie mniej podatny na bańki spekulacyjne, jeśli zaistnieje możliwość porównania opinii analityków z twardymi faktami.
Osobiście nie potrafię wyobrazić sobie świata, w którym nie ma bąbli spekulacyjnych. Historia rynków podpowiada mi, że zawsze pojawi się gdzieś jakiś ciąg zdarzeń powodujący, iż strumień pieniędzy pchnie ceny w dynamiczny trend wzrostowy. Trend, który sam z siebie nabierze rozpędu a uzasadnienia będą tylko dodatkiem do urywającego się od fundamentów rynku. Odważyłbym się na tezę, iż z bąblami spekulacyjnymi jest tak, jak z alkoholem – prohibicja nie jest wstanie wyleczyć społeczeństwa z alkoholizmu.
Niewiele mediów odnotowało, iż w trakcie jednego z ostatnich szczytów grupy G-8 (w maju w Rzymie) miało miejsce spotkanie ministrów na temat energii. Na agendzie pojawiły się między innymi postulaty poszerzenia dostępu do danych. W jednej z publikacji Międzynarodowego Funduszu Walutowego zalecenie większej transparentności danych stało się warunkiem spadku zmienności cen ropy. W propozycji przedstawicieli G-8, w dużej mierze opartej na pomyśle MFW, pojawia się wprost postulat powołania globalnego instytutu kolekcjonującego dane o podaży i popycie paliw na świecie. Niektórzy szli dalej i proponowali powołanie World Global Agency.
W istocie taki instytut już istnieje – MFW sygnalizuje zwiększenie jego roli – i nazywa się Joint Oil Data Initiative. JODI pojawił ledwie kilka lat temu, ale w ostatnim czasie baza danych organizacji zaczyna zabierać coraz cieplejsze recenzje a darmowe dane, dostępne dla każdego, coraz częściej trafiają do analiz ważnych graczy na rynkach surowcowych. Możliwe, iż popularność tych danych bierze się właśnie z dyskusji na temat dostępu do informacji. Mówiąc w skrócie w sieci jest serwis, którego dane mają szansę stać się kluczowymi w dyskusji na temat tego, jak kształtuje się popyt na paliwa na świecie. Dodam tylko, że wedle badań JODI baza danych ma coraz więcej powracających użytkowników.
Na dziś JODI otrzymuje dane z przeszło 90 krajów, w tym 30 największych konsumentów oraz producentów ropy na świecie, i publikuje je w dostępnej na stronie bazie, którą można przeglądać online lub ściągnąć dane na dysk w celu dalszych obróbek. Oczywiście poruszanie się w bazie, która dopiero raczkuje i ma wiele luk, wymaga pewnej dawki sceptycyzmu, ale rosnąca popularność baz JODI może spowodować, iż w przyszłości dane te będą jednymi z ważniejszych w obiegu. Możliwe, iż w przyszłości JODI, jaki dziś dane Międzynarodowej Agencji Energii czy amerykańskie dane rządowe, przeniosą się na pierwsze strony serwisów giełdowych. Niezależnie od losów interesującego projektu, już dziś można szukać w nich informacji, za które w innych serwisach trzeba słono płacić.
