Rada ds. Innowacyjności, Komitet Gospodarki Innowacyjnej, Program Innowacyjna Gospodarka, Komitet Monitorujący Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka. Rady, programy, komitety. Cały czas nowe i cały czas odgórnie. Zamiast wspierać inicjatywy oddolne, nasze ekipy rządzące nieustannie próbują stwarzać „innowacyjność”.
Przypomniałem sobie przy tej okazji fragment wspominanej już kiedyś przeze mnie książki Guya Kawasaki „Powrót do rzeczywistości” (https://blogi.bossa.pl/2015/06/17/baza-do-analizy-fundamentalnej-i-nie-tylko/)
W rozdziale „Jak stworzyć własną Dolinę Krzemową?” Kawasaki daje kilka rad. Dzieląc czynniki na te, na które rządy mają wpływ i na te, na które nie mają.
Zaczyna jednak dość brutalnie.
„Tak naprawdę Dolina Krzemowa powstawała przez 70 lat. Każdy polityk, który twierdzi, że potrafi zbudować jej replikę w ciągu jednej lub dwóch dekad jest szalonym optymistą. Poza tym, o ile mi wiadomo, nigdy nie istniał żaden plan jej tworzenia. Fenomen zwany Doliną Krzemową narodził się z połączenia ciężkiej pracy, szczęścia, chciwości i umiejętności dokonywania przypadkowych odkryć, ale nie z planowania. Prawdę mówiąc, Dolina powstała właśnie dlatego, że nie było żadnego planu”.
Brutalna prawda jest taka, że wszelkie wspieranie „potencjalnie rokujących” branży gospodarki skończy się prawdopodobnie źle. Zanim urzędnicy się zorientują i program ruszy, w tak szybko zmieniającym się świecie, jak nasz, już inne sektory będą rokowały lepiej, by znów ustąpić innym. Dodatkowo innowacyjność jest niemal w każdym sektorze. Nawet w „nudnym” handlu detalicznym. Niestety nie jest tak medialna, jak odkrycia z dziedziny IT czy biotechnologii.
