Zamieszanie wokół podatku/konfiskaty/restrukturyzacji/kontrolowanego upadku/złodziejstwa – wybrać dowolne, każde będzie uzasadnione, bo słowa dziś podlegają inflacji niczym pieniądz – w bankach na Cyprze przywróciło pytania o działalność władz monetarnych, które w sytuacji kryzysowej starają się wymusić większą konsumpcję i puszczenie w ruch gotówki. W sieci, również polskiej, nie brakuje wprost stawianych tez, iż to, co dzieje się na Cyprze z hukiem, w innych częściach świata odbywa się zgodnie z prawem i przyzwoleniem władz.
Rozsądniejsi od lat powtarzali, że banki centralne do spółki z dbającymi o wpływy do budżetu okradają ludzi z jednej strony nie dbając o utrzymanie wartości pieniądza a z drugiej opodatkowując fikcyjne zyski z lokat – de facto – czyniąc je opłacalnymi głównie dla przyjmujących depozyty. Jeśli dołożyć do tego działalność części banków, które różnymi kruczkami w umowach starają się tak przyjmować lokaty, by deponenci ponosili straty, to mamy czytelnie zbudowany system, w którym spółka bank centralny/państwo/system bankowy działają w układzie okradającym ludzi z bogactwa lub oszczędności.
W istocie całość idzie jeszcze dalej, bo zadłużone rządy starają się monetyzować dług działalnością proinflacyjną lub – ostatnia moda – obniżaniem wartości waluty. Paradoks tego systemu polega na tym, iż nikt z tej triady nie jest do końca zainteresowany dobrem tego, na którym cały ten system się opiera, czyli Tobą szanowny czytelniku. W polskiej praktyce oznacza to okradanie ludzi o najmniejszej wiedzy na temat tego, czym jest inflacja, jak wygląda relacja pomiędzy stopami procentowymi banku centralnego, zyskiem z lokat i wreszcie prawdziwymi kosztami lokat sprzedawanych przez znane pyski do spółki ze specjalistami od reklamy.
Osobiście nie zapomnę momentu, w którym poszedłem likwidować do banku kilkuletnią lokatę. Nominalna stopa zwrotu za kilka lat wyniosła około 2 procent a o realnej nie będę nawet wspominał. Paradoks całej te sytuacji polegał na tym, że emeryt, któremu pomagałem chciał dziękować pracownicy banku, że w ogóle jakieś pieniądze zostały zwrócone, bo… po drodze zmienił się numer dowodu i blisko godzinę straciliśmy na ustalaniu, czy deponent jest deponentem a bank, który przejął inny bank, ma obowiązek wypłacania pieniędzy. Naprawdę ów emeryt był mi szczerze wdzięczny i z radością powiedział, że „bez ciebie żadnych pieniędzy bym nie dostał”. Subtelnie pominąłem fakt, że dostał dużo mniej niż włożył.
Dlatego w pełni mogę zrozumieć dlaczego NBP chce zwalczać pojęcie podatku Belki i zastąpić je jakimś abstrakcyjnym podatkiem powiedzmy od zysków kapitałowych, którego niewielu rozumie. Dla ludzi zatroskanych wartością pieniądza, do których z racji zrozumienia procesów inflacyjnych musi należeć prezes Belka, fakt, iż osoba, która wprowadziła w Polsce podatek od „zysków” z lokat została później pilnującym wartości pieniądza niesie niebezpieczne skojarzenia. Prawda jest taka, iż przypadek Cypru zrywa kurtynę milczenia wokół działalności państwa i władz mających stać na straży pieniądza i lokat, więc trzeba jakoś łagodzić kanty i wątpliwości, bo system opiera się na zaufaniu.
Jeśli ex-minister finansów a dziś prezes NBP czuje się nieswojo z przyklejoną do niego łatką, to szczerze współczuję i podziwiam poczucie winy – świadczy o zrozumieniu ryzyk. Jednak skromnie przypominam, że to nie pierwszy przypadek w historii, w którym specjalista użyczył swojego nazwiska działalności sprzecznej z intencjami. Dokładnie dwa dni temu minęła rocznica śmierci lekarza o pięknym nazwisku Joseph-Ignace Guillotin, który zapisał się w dziejach, jako zwolennik humanitarnego obcinania głów. Niestety z czasem rodzina została zmuszona do zmiany nazwiska, bo lud nie chciał pamiętać o humanitarnym aspekcie jego postulatów.

