W czwartek, 8 listopada, komentatorzy rynków finansowych zwrócili uwagę na ważny sygnał analizy technicznej: indeks SP500 spadł tego dnia poniżej długoterminowej, 200-sesyjnej, średniej kroczącej.
Na blogu Big Picture Peter Boockvar zwrócił uwagę następnego dnia rano, że kontrakty na SP500 całują poziom 200-sesyjnej średniej, sprawiając, że analitycy techniczni śledzą sytuację na rynku z wielką uwagą. Rafał Hirsch napisał dzień wcześniej: Dziś amerykański indeks SP500 pierwszy raz od czerwca zakończył sesję poniżej swojej średniej 200-sesyjnej. Ta średnia, zwłaszcza w USA, jest bardzo ważna. Przejście indeksu przez tę średnią w górę, lub w dół jest natychmiast silnie nagłaśniane jako sygnał, że rynek jest w trendzie wzrostowym, albo spadkowym (…)
Czy 200-sesyjna średnia krocząca rzeczywiście ma istotne znaczenie dla rynku? Nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie. Mogę jednak pokazać, co historycznie działo się z indeksem SP500 gdy przebijał w dół 200-sesyjną średnią kroczącą (200 MA). Myślę, że rezultaty wprawią w zdumienie wielu analityków technicznych.
Zacznę od drobnej uwagi. Od 1900 miały miejsce 386 (bez czwartkowego) przecięcia w dół 200 MA. Rzecz w tym, że przecięcie przecięciu nierówne. Czasem występują w skupiskach (jak na poniższym wykresie pokazującym początek 2010 roku na SP500), czasem występują tuż po tym jak indeks wyszedł ponad 200 MA.
Dlatego badałem przecięcia, które miały miejsce po tym gdy SP500 przez dłuższy czas utrzymywał się ponad 200 MA. Wybrałem 65 sesji (a więc około 3 miesięcy) ponieważ obliczałem to co stało się z indeksem 3 miesiące po przecięciu w dół średniej kroczącej. W czwartek SP500 zszedł poniżej 200 MA po raz pierwszy od czerwca.
Poniższy wykres pokazuje zachowanie indeksu SP500 w okresie 65 sesji po przecięciu w dół 200 MA (po tym jak przez przynajmniej 65 utrzymywał się ponad tą średnią) od 1900 (77 obserwacji), od 1950 (46 obserwacji), od 2000 (9 obserwacji). Przeciętna dzienna zmiana SP500 od 1900 roku to około 0,017%.
Jak widać, przecięcie przez SP500 w dół 200-sesyjnej średniej kroczącej nie oznaczało w ostatniej dekadzie, półwieczu i wieku istotnej przeceny na rynku.
Poniższy wykres pokazuje odsetek pozytywnych stóp zwrotu dla tego samego wydarzenia w tych samych trzech wariantach.
Czy te wyniki są zaskoczeniem? Z całą pewnością, nie dla Darkha, który pod koniec października zrobił podobne badanie dla SP500 i 50-sesyjnej średniej. Myślę jednak, że wielu inwestorów będzie z zaskoczonych informacją, że historycznie, przecięcie przez SP500 średniej 200-sesyjnej, nie jest zapowiedzią znaczących spadków. Oczywiście, nie oznacza to, że tym razem rynek będzie się zachowywał zgodnie z historyczną średnią.
Na zakończenie pokażę porównanie zachowania SP500 w 65 sesji po przebiciu w dół/w górę 200 MA po przebywania nad/pod tą średnią przez co najmniej 65 sesji:
