Wspominałem już wcześniej, że Warren Buffett zaangażował się w plan ratowania Goldman Sachs, w zamian za bardzo lukratywne warunki, niemożliwe do osiągnięcia przez nikogo innego. W szczególności niemożliwe do osiągnięcia, przez tych wszystkich, którzy jak mantrę powtarzają, że liczy się inwestowanie w wartość i w odpowiednio wybrane fundamentalnie spółki.
KatHay wspomniał o innych dealach Buffetta, ja zaś chciałbym cofnąć się dwadzieścia lat wstecz i przypomnieć niemal identyczną transakcję Buffetta, jak ta z Goldman Sachs ? próba ratowania banku Salomon Brothers, upadł w wyniku działalności na rynku obligacji zabezpieczonymi hipotekami (tak, tak, więcej tutaj). Najpierw oddajmy głos Michaelowi Lewisowi, który w skrócie transakcję Buffetta opisuje w ?Pokerze kłamców?:
?Gutfreund zadzwonił do swojego przyjaciela Warrenna Buffetta, bardzo sprytnego finansisty. Buffett oczywiście oczekiwał zapłaty za ratowanie Gutfreunda i ten zaoferował mu bardzo lukratywne warunki. [?] Inwestorzy na całym świecie zazdrościli Buffettowi, ponieważ był on w ten sposób zabezpieczony na każdą ewentualność. Jego papier wartościowy, znany pod nazwą ?preferencyjna obligacja wymienna, przynosił 9 %, co samo w sobie było dobrym przychodem. Ale na dodatek, mógł on zamienić go, kiedykolwiek przed rokiem 1996, na zwykłe akcje Salomon Brothers po cenie trzydzieści osiem dolarów za sztukę. [?] Jeśli Salomon nadal by kulał, Buffett wziąłby swoje 9 procent i byłby szczęśliwy. Jeśli jednak Salomon stanąłby na nogi, Buffett mógłby swoją obligację zamienić na akcje i zarobić te same pieniądze, które dostałby, gdyby od początku zaryzykował i kupił nasze akcje.
[?] To nasi udziałowcy mieli zapłacić za prezent zrobiony Buffettowi?
Układ Buffetta z Salomonem, był możliwy dzięki jego dobrej znajomości z prezesem banku Johnem Gutfreundem. O akcje Salomona walczył również Ronald Perelman, który docelowo był zainteresowany kupnem nawet 25% udziałów w banku. John Gutfreund zaszantażował zarząd banku, że jeśli nie przyjmie oferty Buffetta, to wraz z innymi ważnymi pracownikami zrezygnuje (Buffett obiecał mu pozostanie na stanowisku prezesa, a wiadomo było że Perelman go wyrzuci).
Buffett kupił uprzywilejowane obligację Salomona wykładając 700 mln dolarów (dawały 12% głosów). Kilka tygodni po zaklepanej transakcji, światło dzienne ujrzała informacja, że Salomon z tytułu strat na obligacjach śmieciowych musi odpisać 70 mln USD(jak blado wyglądają dziś takie liczby 😉 ). Zaraz potem nastąpił październikowy krach w 1987, który doprowadził do tego, że inwestycja Buffetta straciła na wartości 30%. W 1991 roku Salomon niemal splajtował. Aby ochronić swoją inwestycję Buffet został prezesem firmy. Po dokładnej analizie aktywów Salomona okazało się, że były one zlewarowane 37:1 (upadający w tym roku Lehman Brothers miał 30:1). Na fotelu prezesa spędził dziewięć miesięcy i jak napisał w liście do akcjonariuszy Berkshire ? ?Choć, nie była to rozrywka, to było interesujące i warte zaangażowania?.
W 1997 roku Salomon został przejęty przez Travelers. Pakiet Buffetta był warty w momencie transakcji 1.7 mld dolarów. Buffett ostatecznie wyszedł z tej inwestycji w 2001 roku. Mówiło się, że ma dosyć inwestycji w branżę finansową. Aż do tego roku.
W sumie transakcja zakończyła się sukcesem. Ale czy na pewno było to inwestowanie w wartość takie, o jakim myśli wielu ?wyznawców? (to najlepiej opisujące słowo pewien stan ducha) Buffetta w Polsce?
