Nie sposób nie zająć się z obywatelskiego, a przede wszystkim blogerskiego obowiązku „aferą” przeciekową z Reutersa.
Na wypadek gdyby ktoś nie znał jeszcze szczegółów:
w ostatni wtorek GUS szykował się do publicznego ogłoszenia o godzinie 10:00 danych odnośnie odczytu polskiego PKB za 2 kwartał 2011, ale pół godziny wcześniej dane nieoczekiwanie i nieplanowanie wrzuciła do swojego serwisu informacyjnego agencja Reuters.
Media piszą o „wycieku”, ekspertach, którzy już nie mają wątpliwości kto na tym zarobił i żądaniach partii na co dzień zresztą tropiącej spiski. Spokój zachowuje branża finansowa choć może jednak powinna wykorzystać okazję by choć odrobinę zaprotestować. To może ja zacznę ? 🙂
Mogę się mylić, więc zostawię kwestię doprecyzowania nazewnictwa językoznawcom, ale do tej pory wyciek informacji nie kojarzył mi się z informacjami podawanymi oficjalnie, na równych zasadach wszystkim ich subskrybentom a zdobytym jak najbardziej legalną drogą, choć ujawnionym przed uzgodnionym w kontraktach czasem. Cokolwiek jednak było tego ostatniego przyczyną – oczywiście źle się stało ponieważ różnicuje to inwestorów pod względem wymaganej równości dostępu do informacji. Nawet jeśli to tylko pomyłka, zaniedbanie, błąd szeregowego pracownika to Reuters oczywiście musi poprawić procedury, przeprosić czy otrzymać karę, choć wątpię czy w takim wypadku może być zasądzona w jakikolwiek sposób. Gdyby okazało się to działaniem celowym to oczywiście są kodeksy i sądy.
Proponuję jednak spojrzeć na to pod innym kątem.
Czy w dobie informacyjnej rewolucji potrzebne jest wystawianie się na ryzyko rzeczywistego przecieku tego rodzaju newsów? GUS kurtuazyjnie bowiem dostarcza je za pomocą gońców [sic!] do kilku urzędów na wiele minut przed publikacją. Mamy więc potencjalne kilkaset osób, które mogłyby być źródłem nawet nieświadomego wycieku (kradzież, hakerstwo). A przecież dziś informacja przepływa w mgnieniu milisekund, czy dla czystości rynku i ograniczenia pokus nie warto poczekać z klepnięciem w enter do 9:59:59 we wszystkich tego rodzaju instytucjach?
Czy winić i karać inwestorów za reakcję na parkietach po otrzymaniu informacji podanej było nie było w legalny choć wygląda na to, że błędnie dostarczony sposób? Nierealne, chyba, że zostanie udowodnione, iż działanie ze strony Reutersa było celowe, w zmowie. Pamiętam jedną taką sprawę – któregoś z indeksów koniunktury w USA, proszę o wybaczenie ale nie pamiętam którego, w każdym bądź razie liczonego na którymś z uniwersytetów i podawanego najpierw grupce „swoich” zanim poszło do serwisów. Były sądy, kary i naprawa procedury. Bywało też, że jakieś dane ekonomiczne wychodziły wcześniej oficjalną drogą ale nie kojarzę, by kończyło się to aferalnymi sprawami sądowymi.
Swoją drogą ciekawe, że milczy GPW. Zapewne sprawę bada już KNF ale GPW zawsze lubiła pokazać swoją niezależność w oświadczeniach. Gdyby jednak KNF coś znalazła to transakcje po 9:30 nie zostaną zdaje się anulowane a pokrzywdzeni, w swoim mniemaniu, musieliby dochodzić osobiście swoich praw na drodze prawnej. Skazanie ewentualnych winnych to tradycyjnie spektakl na kilka lat choć cały czas żyję nadzieją, że od czasu słynnej afery 100 sekund sprzed dekady, sprawy manipulacji w prokuraturach doczekały się większej liczby ekspertów i płynniejszych procedur.
I na koniec sprawa zyskowności. Jeśli nie było rzeczywistego „wycieku” do wybranych osób a jedynie publikacja jednoczesna do wszystkich abonentów Reutersa to nikt mi nie wmówi, że informacja tego kalibru znana setkom czy tysiącom inwestorów jednocześnie, jest nadal wpływową informacją z serii „insiding, który wypełnia sejfy” czy „strzał życia”. Była dezorientacja, sam usłyszałem zdziwienie na antenie Tok FM, ale elektroniczny handel dzisiejszych czasów amortyzuje tego typu ruchy dość łatwo. Tym którzy twierdzą, że w takich chwilach łatwo i mocno się zarabia, proponuję zmianę zawodu. To ożywczo wpływa na zdrowy rozsądek.
—Kat—
