Przestawienie zwrotnicy

Ledwie tygodnia potrzebowała rzeczywistość, by dopisać kolejne fakty do poprzedniej notki na temat zmiany w polityce Fed. Wczorajsze wystąpienie szefa Fed, które sprowadzone do jednego zdania mówi o faktycznym rozejściu się rzeczywistości z prognozami ceny kredytu członków FOMC, stawia przyszłość amerykańskiej polityki monetarnej w nowym świetle i w nowym układzie sił.

Zacznijmy od odnotowania faktu, iż rynek zaczyna pozycjonować się pod ledwie dwie podwyżki ceny kredytu w USA w przewidywanej perspektywie. Stale większość graczy oczekuje podwyżki o 25 punktów bazowych na grudniowym posiedzeniu FOMC i jeszcze jednej w przyszłym roku. Tymczasem, jak zwykle w przeszłości, tzw. prognoza dot plot przygotowana przez członków FOMC mówi o 4 podwyżkach. Prawdopodobieństwo realizacji takiego scenariusza jest wyceniane przez rynek na mniej niż 10 procent. W skrócie rzecz ujmując pomiędzy tym, co „widzą” członkowie Fed, a tym, co „widzi” rynek na przestrzeni roku pojawiła się przepaść w postaci 50 punktów bazowych.

Wczorajsze reakcje walut i akcji wskazują, iż gracze byli zaskoczeni, choć nawet na blogach bossy odnotowaliśmy rozejście się tego, czego boją się rynki akcji i tego, co realnie widać np. w notowaniach Fed Funds Futures. W istocie scenariusz był do przewidzenia, kwestią do dyskusji było, co stanie się „trigerem” przestawiającym zwrotnicę rynkowego konsensusu. Dla jasności, niż nie zostało przesądzone. W istocie sygnał zmiany w polityce Fed sprowadza się raczej do wyłączenia autopilota, który kazał normalizować politykę monetarną (+25 punktów bazowych, co kwartał) wyprzedzając inflację, by później nie było przymusu gaszenia inflacji przez gaszenie gospodarki.

Zmiana w myśleniu Rezerwy Federalnej – wszak na fakty będzie trzeba jeszcze poczekać – nie mogła pojawić się w lepszym dla giełd momencie. Mocne korekty na Wall Street uatrakcyjniły wyceny w okresie, gdy rynki szykują się do kończącej rok rozgrywki. Prezent w postaci obietnicy spowolnienia na ścieżce zacieśniania dostępności kredytu w przyszłym roku sprzyja budowaniu fundamentu pod grudniowo-styczniowe zwyżki i można już przyjmować zakłady, na temat rosnącej nadziei na rajd Świętego Mikołaja i zadawania sobie przez graczy pytań o szansę zmaterializowania się kolejnego efektu stycznia. Inaczej mówiąc, Fed dał wczoraj argumenty do pozycjonowania się pod mocny grudzień.

Ten optymistyczny obrazek należy jednak uzupełnić o dwie zmienne, które giną w szumie wczorajszego optymizmu. Pierwszą jest zmiana w polityce Fed z wspomnianego „autopilota” na politykę zależną od publikowanych danych. Inaczej mówiąc jeden kurs nie został zastąpiony kolejnym, w którym podwyżek nie będzie. Będą, ale ich skala i tempo będą zależały od danych z gospodarki. Drugą jest nieco zapomniany dziś temat zacieśnienia ilościowego, które związane jest z redukowanie sumy bilansowej Fed. Dyskusja o stopach procentowych przykryła bowiem trwający proces wychodzenia Fed  z programu luzowania ilościowego, co na poziomie polityki monetarnej po 2008 roku jest inną formą podnoszenia stóp procentowych lub – metaforycznie mówiąc – palenia „wydrukowanego” wcześniej pieniądza.

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

  1. to są te frustracje związane z aktywnym inwestowaniem. ratuje przed tym cała strategia, czyli stopy. Ale w ub tygodniu miałem…

  2. I w szerszym spojrzeniu, cyt. z literatury: „Proszę wybaczyć – odezwał się łagodnie obcy – ale by móc czymś kierować,…

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy