Rynki wschodzące nie mają ostatnio dobrej passy.
Recesja w Rosji, zamieszanie na rynkach surowcowych, ręczne sterowanie giełdą oraz walutą w Chinach i możliwy impeachment prezydenta w Brazylii mieszają się z oczekiwanym uderzeniem w rynki przez zmianę stóp procentowych w USA. Bilansem jest tegoroczna strata koszyka iShares MSCI Emerging Markets o blisko 12 procent i pięciomiesięczna o blisko 15 procent. Uważni obserwatorzy funduszu EEM muszą dostrzec w tym zamieszaniu związek z warszawskim indeksem WIG20, który silnie koreluje z EEM.
(źródło: Stooq.pl)
Trudno jednak nie odnotować faktu, iż pesymizm jest już skrajny – również na GPW – a to zawsze jest oznaka możliwego przesilenia. Jeśli spojrzeć na zachowanie WIG20 na sesji środowej, w trakcie której warszawska średnia przeciwstawiła się presji spadkowej z rynków rozwiniętych, to trzeba zadać pytanie, czy dotarliśmy już do punktu zwrotnego. W komentarzach dominował oczywiście temat wypowiedzi polityków, którzy rzucili się do mediów bronić przed swoimi kolegami posłami sektora bankowego, ale proponuję spojrzeć na środową zwyżkę z innej perspektywy.
Jeśli spojrzeć na wykres koszyka EEM w połączeniu ze środowym słupkiem obrotu, to okaże się, iż ETF dający ekspozycję na rynki wschodzące zanotował wczoraj obrót, jakiego nie oglądano od grudnia zeszłego roku. Wówczas doszło do przesilenia, które chwilę później przełożyło się na wzrost WIG20 w okresie styczeń-maj o blisko 300 punktów. W tym samym czasie – patrz pierwszy wykres – koszyk EEM umocnił się o około 30 procent. Rynkowi warszawskiemu znane były wówczas problemy kredytów frankowych – wszak szok z umocnieniem szwajcarskiej waluty przypada na przełom grudnia i stycznia – a jednak ważniejsza okazała się korelacja z innymi rynkami.
(źródło: Stooq.pl)
To samo można powiedzieć o wynikach wyborów prezydenckich w Polsce, które mamy tendencję do wiązania ze spadkiem WIG20 w okresie maj-lipiec. Jeśli jednak na zachowanie WIG20 nałożyć zachowanie koszyka EEM, to szybko okaże się, iż zmienna polityczna znajduje konkurencję w postaci korelacji ze światem, którą chcemy czasami ignorować siedząc zbyt głęboko w naszym polskim grajdołku. Puszczając nieco wodze fantazji można nawet pozwolić sobie na tezę, iż rodzima polityka, jak bardzo wydawałaby się ostatnio dysfunkcjonalna dla GPW, nie jest ciągle na tyle ważna, by mogła równać się globalnym zmianom sentymentu dużego kapitału wobec rynków wschodzących.
