Ograniczony sukces ETF-ów na GPW i zbyt wolno przebijające się do świadomości inwestorów indywidualnych zalety funduszy indeksowych oraz szeroko rozumianego inwestowania pasywnego stoją w sprzeczności z globalnym trendami. Tymczasem świat zdaje się zmierzać do punktu, w którym inwestycje pasywne zjedzą ponad 20 procent globalnego kapitału powierzonego instytucjom.
W jednym z ostatnich numerów The Economist ukazał się bolesny dla branży finansowej tekst o spadające roli aktywnego zarządzania. Wymowny tytuł Will invest for food porównuje branżę funduszy aktywnie zarządzanych z przemysłem wydawniczym i muzycznym, które zostały zmuszone do szokowego dostosowania się do rewolucji elektronicznej. W przypadku branży asset management wyzwaniem ma być idea nisko-kosztowego inwestowania pasywnego, które zjada torcik z kapitałem pod zarządem. Jeśli sięgnąć do źródeł tekstu The Economist – opiera się na analizie PWC pod tytułem Asset Management 2020: A Brave New World i danych firmy ETFGI powołanej do śledzenie rozwoju rynku ETF – to można znaleźć ciekawy wykres, który projektuje rozwój rynku ETF do końca bieżącej dekady.
(źródło: PCW)
Jak widać kapitał powierzony inwestycjom pasywnym ulegnie potrojeniu wobec danych z 2012 roku. W tym czasie niemal podwoi się zainteresowanie powierzających inwestycjami alternatywnymi, które – zdaniem PWC – faktycznie przestaną być już tak bardzo alternatywne a być może staną się częścią mainstreamu. Dla porównania wzrost kapitału dostępnego pod aktywne zarządzenia w dzisiejszym tego słowa rozumieniu wzrośnie znacznie skromniej a udział aktywnych funduszy w globalnym torcie spadnie z niedawnych 80 procent do 65 procent. Możemy dyskutować, gdzie szukać genezy tego przesunięcia – w rosnącej świadomości idei, iż zarządzający nie potrafią wygrać z rynkiem, czy też w przekonaniu, iż opłaty za zarządzenie kapitałem okazują się na tyle duże, iż zjadają lwią część potencjalnego zysku w czasie. Niemniej polscy inwestorzy już teraz powinny zacząć poważniej interesować się ideami pasywnego zarządzania, bo pociąg nabiera rozpędu.
