Tradycyjnie u nas weekend oznacza zagłębienie się w jakiś niestandardowy wykres i chwilę refleksji nad nim.
Poniższy rysunek pokazuje zaangażowanie amerykańskich menadżerów aktywnie zarządzających kapitałami, zrzeszonymi w National Association of Active Investment Managers (NAAIM), na tle zmian indeksu S&P500:
Poziom „0%” wskaźnika (liczony 2 miesięczną średnią) oznacza tylko gotówka lub w pełni zabezpieczone pozycje, +100% to pełne zaangażowanie w akcje, powyżej to już dodanie lewara, poniżej „0%” to dominacja krótkich pozycji. Sprawa nie wymaga moich podpowiedzi – na obecnych szczytach mamy 7.-letni rekord zapakowania w akcje. Dalsza inspekcja fioletowej krzywej wykaże szybko, że nikt nie powinien czuć kompleksów – eksperci od zarabiania kasy mylą się z tym samym wdziękiem co amatorzy.
Jednocześnie przepytywani czytelnicy Reutersa w sondażu na początku roku wskazują, że najwyższe zyski w 2014 przyniosą akcje (53% badanych), potem długo nic i nieruchomości (16% badanych).
Chorobliwy optymizm? Ależ dlaczego od razu taka sugestywna diagnoza? 🙂
Wojciech Białek w wywiadzie w Forbesie wskazuje raczej Japonię jako pierwszego sprawcę kolejnego krachu, a Chiny jako głównodowodzącego (Chinagedon). W Polsce zacznie się w marcu lub kwietniu. USA o dziwo przejmie na siebie rolę zbawcy w tej tragedii. Uwielbiam nieskazitelnie i perfekcyjnie uporządkowany świat proporcji W. Białka!
***********************************************
Na rozluźnienie napiętych mięśni zrobię coś co rzadko mi się zdarza w naszej polskiej przestrzeni – wszystkim day-traderom nie tyle polecę co raczej wskażę płatny niestety wywiad w Parkiecie – z Tomkiem Goljanem. To przykład podejścia, które popieram, a które niemal całość brzmi dokładnie tak jak sam to robię i wykładam – trafność, zarządzanie ryzykiem, strategia, poza dwoma szczegółami:
– wolę skalować lub jak ktoś woli uśredniać pozycję w górę (scaling up) niż w dół (scaling down),
– opieram wejście na pozycję na dużo bardziej uproszczonych zasadach, (nie tylko przeciw, ale i zgodnie z trendem) zawsze to polecam i wiem, że do tego po czasie się dochodzi.
Mam nadzieję, że Tomkowi nie udzieli się nadmierna pewność siebie, można zresztą obserwować go na blogu, który łatwo uda się w wyszukiwarkach znaleźć 🙂
—kat–
