Adam poruszył w ostatnim swoim wpisie sprawę strachów związanych z prywatnością i dostępem do informacji, które kolekcjonują przez nas Wielcy i (ostatnio) Źli – czyli Google oraz Facebook. Kilka wpisów wcześniej Tomek, sygnalizował pojawienie się polskiego tłumaczenia książki „Siła nawyku” Ch. Duhigga. Dobrze się więc stało, bo można połączyć te dwa wpisy. Jednym z bohaterów książki Duhigga, jest (prawdopodobnie) nieznana w Polsce firma Target Corporation – drugo co do wielkości dyskont detaliczny w USA (na pierwszym miejscu jest Wal-Mart).
Tak wygląda kurs tej spółki na giełdzie na tle indeksu SP500 oraz Wal-Mart.
Dlaczego ta spółka jest tak ważna w świetle różnych strachów, które mamy w kontekście znanych nam Google oraz Facebook. Oddajmy głos autorowi:
„W roku 2002, kiedy Andrew Pole dowiedział się, że Target szuka analityków, postanowił spróbować. Wiedział, że jeśli chodzi o zbieranie danych, Target był w zupełnie innej lidze. Każdego roku miliony zakupowiczów wchodziło do jednego z tysiąca stu czterdziestu siedmiu sklepów, dostarczając terabajtów informacji o sobie. Większość z nich nie miała bladego pojęcia, że tak się dzieje. Korzystali ze swoich kart lojalnościowych, wymieniali kupony, które otrzymywali pocztą, albo płacili kartami kredytowymi, nieświadomi, że Target był w stanie połączyć ich zakupy z indywidualnym profilem demograficznym.
Dla statystyka te dane były magicznym oknem, przez które można zaglądać w preferencje klientów.
[…]
Zaskakującym aspektem tych badań było jednak to, że pomimo faktu, iż niemal każdy, robiąc zakupy, kierował się nawykami, to nawyki każdej z osób były odmienne.
[…]
Nawyki były wyjątkowe dla każdego człowieka.
Target chciał wykorzystać te indywidualne dziwactwa.
[…]
Firma jest w stanie połączyć ponad połowę wszystkich zakupów dokonywanych w sklepie, niemal wszystkie zakupy dokonywane on-line i około jednej czwartej wizyt na stronach internetowych z konkretnymi osobami.
[…]
Firma jest w stanie połączyć ponad połowę wszystkich zakupów dokonywanych w sklepie, niemal wszystkie zakupy dokonywane on-line i około jednej czwartej wizyt na stronach internetowych z konkretnymi osobami. Anheuser-Busch, U.S. Postal Service, Fidelity Investments, Hewlett-Packard, Bank of America, Capital One i setki innych mają działy „analiz predyktywnych”, których zadanie polega na odkrywaniu preferencji klientów. „Ale Target zawsze był w tym obszarze jednym z najmądrzejszych”, powiedział Eric Siegel, organizator konferencji Predictive Analytics World. „Dane same w sobie nic nie znaczą. Target jest znakomity w wymyślaniu naprawdę dobrych pytań”.”
Ten krótki wybór cytatów pokazuje dlaczego uśmiecham się w obliczu modnych medialnie (w Polsce) strachów przed Big Data i tymi korporacjami, które każdy z nas zna.
Jest takie stare powiedzenie, wśród studentów mieszkających w akademikach, że na każdego zauważonego karalucha jest siedem, których nie widzisz. I tak jest wydaje mi się w przypadku właśnie tych wielkich firm. Gdzieś do powszechnej świadomości zaczyna się przebijać, jak to wielcy zaczynają wiedzieć o nas coraz więcej, a tymczasem jest już pozamiatane. Firmy wiedzą już o nas. Co więcej, jestem przekonany, że część z nich jest bardzo zadowolona, że uwaga medialna koncentruje się wyłącznie na tych znanych markach, bo one w spokoju mogą działać sobie dalej.
Polecam ogromnie lekturę „Siły nawyków” – nie tylko ze względu na rozdział o Target Corp, bo jest niesłychanie inspirująca.
Na zakończenie jeszcze jeden fragment z książki:
„Podczas ostatniej rozmowy z Andrew Pole’em wspomniałem, że moja żona jest w siódmym miesiącu ciąży z naszym drugim dzieckiem. Pole też ma dzieci, więc przez chwilę o nich rozmawialiśmy. Moja żona i ja czasami robimy zakupy w Targecie i jakiś rok wcześniej daliśmy firmie nasz adres, żeby otrzymywać kupony rabatowe. Niedawno, kiedy ciąża mojej żony była coraz ardziej zaawansowana, zauważyłem delikatny wzrost reklam pieluch, balsamów i dziecięcych ubranek w naszej poczcie.
Powiedziałem mu, że planowałem wykorzystać część tych kuponów w nadchodzący weekend. Myślałem też o zakupie łóżeczka i zasłon do pokoju dziecięcego, i może kilku zabawek z Bobem Budowniczym dla starszego szkraba. To było naprawdę pomocne, że Target przysyłał mi kupony dokładnie na te produkty, które zamierzałem kupić.
„Poczekaj, aż dziecko przyjdzie na świat”, powiedział Pole. „Będziemy ci przysyłać kupony na rzeczy, których pragniesz, zanim w ogóle będziesz wiedział, że chcesz je kupić”.
PS. Od kilku już lat korzystam z serwisu internetowego spółki giełdowej PowerMedia (PWM) do prowadzenia księgowości. Wiedzą wszystko o moich podatkach, przychodach – przynajmniej w tej części, która przez nich przechodzi.
Godzę się na to, bo to dla mnie fantastyczne narzędzie. Proste i skuteczne. Czy mam się bać, że ktoś wie coś o mnie za dużo? Na tym etapie to mój świadomy wybór.
