W części mediów próbowano zrobić szum na temat potencjalnej nacjonalizacji Commerzbanku. Oczywiście w tle pojawiały się polskie fobie w stylu niemiecki rząd przejmie instytucje skupione wokół BRE. Problem w tym, że nie jest to zjawisko nowe a już tym bardziej na tle trendu, który od kilku lat obserwujemy na GPW a ściślej w przypadku WIG20.
Na początek warto jednak przypomnieć, iż od lat w WIG20 jest spółka, którą już na etapie przekazania kontroli inwestorowi zagranicznemu sprzedano… francuskiemu rządowi. W części mediów słusznie podnoszono pytania o to, czy na tym ma polegać polska prywatyzacja, iż właścicielem staje się – pośrednio – inny rząd. Niezależnie od tego, jak się ocenia przypadek TPSA – przy okazji dawny Centertel znany później, jako Idea a dziś, jako Orange – faktem jest, iż od lat mamy w WIG20 spółkę, której właścicielem jest rząd w Paryżu. Lepiej zorientowani wiedzą, że w Polsce obecna jest również cała masa innych firm kontrolowanych przez rządy w Paryżu, Berlinie czy Londynie.
Ciekawsze są jednak inne przypadki a raczej trend, jaki pojawił się na GPW i w WIG20. Jeśli spojrzeć na obecny skład indeksu, to połowę stanowią spółki, które w mniejszy czy większy sposób kontrolowane są przez Skarb Państwa. Wyliczając: Bogdanka, JSW, KGHM, Lotos, PGE, PGNiG, PKN, PKO BP, PZU i Tauron. Z pozostałych firm, które mają jakieś znaczenie dla dumy GPW, jaką jest WIG20, liczy się tylko Pekao. W skrócie rzecz ujmując na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie – też kontrolowanej przez państwo – handluje się głównie firmami państwowymi.
Jeśli poważnie potraktować fakt, iż w obecnym porządku prawnym – przybitym wyrokiem sądu – pieniądze w OFE nie są pieniędzmi obywateli, to obecność państwa na GPW sięga jeszcze dalej. Dla osób, jak autor, które OFE traktują, jako próbę komercjalizacji systemu emerytalnego a nie jego prywatyzację udziały funduszy emerytalnych w wielu spółkach są niczym więcej niż depozytami. Państwo przekazało środki i nie wymusza konkretnych zakupów, ale już wyznacza granice pewnych inwestycji. Jak pokazuje przypadek węgierski, ale też tęsknoty w Polsce, nikt dziś nie zagwarantuje, że za jakiś czas państwo hurtem sięgnie po zdeponowane tam udziały.
Zastanawiam się, jak z takim faktem poradzą sobie różnej maści przeciwnicy giełdy, jak np. nasi Oburzeni, którzy w listopadzie pomaszerowali pod siedzibę GPW? Przecież w obecnym kształcie i przy prowadzonej polityce GPW przestała być siedliskiem wrednych spekulantów a jest specyficznym zbiegiem interesów państwa, które słusznie skomercjalizowało i upubliczniło całkiem sporą część majątku, ale zachowało kontrolę na najważniejszymi firmami i rynkiem. Kto wie, może za kilka lat maklerzy nabędą statusu urzędników państwowych? Bez wątpienia już dziś polski rynek jest nasycony takimi paradoksami, że czasami nawet spekulantów widzi się tam, gdzie ich nie ma.

