Ekspozycja na zdarzenie kredytowe we Włoszech

Nouriel Roubini prognozuje, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo utraty przez Włochy dostępu do rynkowych źródeł finansowania. Roubini sugeruje, że jeśli wtedy Włochy nie uzyskają oficjalnej pomocy finansowej to istnieje istotne ryzyko restrukturyzacja zadłużenia.

Powyżej możecie obejrzeć wywiad, w którym Roubini dzieli się swoimi opiniami o przyszłości strefy euro. Warto w tym miejscu odświeżyć opisane na blogu Roubiniego wydarzenie ze stycznia w 2006 roku, w czasie szczytu w Davos. Roubini wygłosił prezentacje w ramach dyskusji o strefie euro, w której zasugerował, że Włochy mogą skończyć jak… Argentyna. Włoski minister gospodarki Tremonti skomentował uwagi Roubiniego zdaniem ‘Wracaj do Turcji!’

Jakie konsekwencje miałoby zdarzenie kredytowe na włoskim długu publicznym? Podtrzymuję swoją opinię z lipca 2011 roku: ewentualne zdarzenie kredytowe we Włoszech zmieni bieg historii strefy euro.

Wystarczy spojrzeć na poniższy wykres:

Jak wygląda ekspozycja na zdarzenie kredytowe na włoskim długu publicznym? Nietrudno się domyśleć, że najbardziej narażone są włoskie banki, a wraz z nimi kredytodawcy włoskich banków. Także francuskie banki posiadają istotną ekspozycję na włoski dług rządowy:

W niektórych artykułach można znaleźć dane o ekspozycji na Włochy obejmujące dług publiczny, sektora finansowego i dług prywatny:

Moim zdaniem bardziej czytelne jest przedstawianie danych z uwzględnieniem ekspozycji na poszczególny typ długu. Obecnie zagrożony wydaje się dług publiczny i dług sektora finansowego (wskutek jego ekspozycji na dług publiczny). Tym co może niepokoić instytucje finansujące włoski sektor prywatny jest ewentualne wyjście Włoch ze strefy euro.

Rozważając skutki ewentualnego zdarzenie kredytowego we Włoszech warto mieć na uwadze jeszcze jeden szczegół: Włochy mają finansować około 20%  europejskiego funduszu ratunkowego (EFSF – Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej).

Wielkość włoskiego długu publicznego i skala zaangażowania w niego europejskiego sektora bankowego wskazuje, że ewentualna restrukturyzacja włoskiego zadłużenia byłaby wydarzeniem o porównywalnych skutkach co upadek Lehman Brother. Czy wyobrażacie sobie na przykład 30% redukcję włoskiego długu w ramach restrukturyzacji?

Przy analizowaniu potencjalnych konsekwencji zdarzenie kredytowego we Włoszech duże znaczenie ma fakt, że samo wystąpienie tego wydarzenia i jego kształt będą wynikiem decyzji politycznych a nie rynkowych. Dlatego byłbym bardzo ostrożny w uwzględnianiu tego wydarzenia w strategiach inwestycyjnych tak długo jak długo nie dysponuję narzędziami do prognozowania zachowań europejskiej klasy politycznej.