Pokonać rynek – inspiracje 5

Uznałem, że warto wspomnieć inne zastosowanie formacji „CUPS & CAPS”.

W zasadzie można ją na własny użytek definiować i rysować oraz testować na dowolne sposoby, pamiętając jednakże by zasady jej określania były obiektywne , bez konieczności każdorazowej interpretacji. Ja w ramach ćwiczeń umysłowych zrobiłem listę 9. różnych jej odmian dodając najróżniejsze filtry. Ale poniższa pochodzi ni mniej ni więcej ale z zasobów samego mistrza Thomasa Bulkowskiego. Wrzucam ją by Czytelnicy mieli świadomość, że w literaturze istnieje wiele modyfikacji co może rodzić nieporozumienia. Dla formalności: Bulkowski powołuje się na Josepha Stowella jako twórcy w 1984 r. „Cups & Caps” w podstawowej wersji (takiej jak podawałem wcześniej w przypadku Collinsa). Stowell to mniej znana postać więc może warto przypomnieć, że zaczynał na rynkach futures 40 lat temu, są dostępne materiały jego autorstwa jak choćby te tutaj.

 

W poniższym przypadku wygląd obu formacji zachowuje trzyświecową postać tak jak we wcześniejszym moim wpisie z Arta Collinsa, różnica polega na umiejscowieniu ich w trendzie – Bulkowski pokazuje ich działania po zupełnie przeciwnej stronie. I tak:

– CUP – pojawia się jako zwieńczenie trendu wzrostowego (!) (lub wzrostowej korekty); świeca nr. 2 czyli środkowa swoim minimum sięga poniżej minimum świecy bezpośrednio poprzedzającej ją i następującej po niej.

Pokazuje to rysunek poniższy zrobiony na bazie dziennych notowań USD/PLN:

– CAP – pojawia się jako zwieńczenie trendu spadkowego (!) (lub spadkowej korekty); świeca nr. 2 czyli środkowa swoim maksimum sięga powyżej maksimim świecy bezpośrednio poprzedzającej ją i następującej po niej.

Ponownie pokazuje to rysunek poniższy zrobiony na bazie dziennych notowań USD/PLN:

Dla ułatwienia identyfikacji można wizualnie zapisać ten układ w nawiązaniu do czegoś co znamy z klasycznej A.T., ale co jest jednak bardzo subiektywne w porównaniu do tego z czym mamy do czynienia tutaj:

Otóż powyższy rodzaj CUP przypomina najprostszą formację ‘podwójnego szczytu’ a więc można ją zapisać w postaci litery M, CAP natomiast jest najprostszym możliwym odwzorowaniem formacji ‘podwójnego dna’ i można ją wizualizować w postaci litery W.

 

Zasady gry zmieniają się również do poprzednio przypisanych i najprościej ujmując M oznacza potencjalne spadki a W – potencjalne wzrosty.

Widać to również na powyższych wykresach:

– CUP – pozycja krótka jeśli kurs schodzi poniżej minimum środkowej świecy po powstaniu formacji, stop powyżej maksimum formacji, które powinno być lokalnym szczytem

– CAP – pozycja długa jeśli kurs wzbija się powyżej maksimum środkowej świecy a stop poniżej minimum formacji, które powinno być lokalnym dołkiem.

Nie będę zanudzał Czytelników kolejnymi wariantami tej formacji, pozostawmy to wyobraźni 🙂

 

—*Kat*—

 

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

  1. to są te frustracje związane z aktywnym inwestowaniem. ratuje przed tym cała strategia, czyli stopy. Ale w ub tygodniu miałem…

  2. I w szerszym spojrzeniu, cyt. z literatury: „Proszę wybaczyć – odezwał się łagodnie obcy – ale by móc czymś kierować,…

  3. Dla mnie to jest przygotowanie pod to, aby zebrać wszystko pod jednym parasolem i powiedzieć obywatelowi, który osiąga wiek emerytalny:…

  4. Wiele jest książek na temat tradingu inwestowania spekulowania ale mało jest tak wartościowej wiedzy jaką tutaj przedstawiacie.Ciekaw jestem jak Pan…

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy