?Książka po brzegi wypełniona stymulującymi hipotezami i wspaniale opowiedzianymi historiami”.
Wiadomo, że zachęty na obwolutach książek mają zachęcić potencjalnego oglądającego do kupna książki. Dlatego zawsze są to opisy wskazujące na to z jak rewelacyjnym dziełem mamy do czynienia. Jednak w przypadku pozycji, którą chciałem zaprezentować (i zachęcić) Czytelnikom blogów bossa.pl, to właśnie to zdanie Iana Garricka Masona z tylnej obwoluty książki odpowiada w 100 procentach temu co można znaleźć w pozycji ?Masa Krytyczna. Jak jedno z drugiego wynika„. Autor – Philip Ball (http://www.philipball.com/) jest doktorem fizyki na Uniwersytecie w Bristolu i absolwentem wydziału chemii na Uniwersytecie w Oksfordzie oraz autorem książek popularno-naukowych.
Książka, która właśnie ukazała się w polskim tłumaczeniu to fascynująca podróż przez pewne aspekty rozwoju filozofii, fizyki (i w pewnym momencie finansów) – czyli w jaki sposób można próbować wyjaśnić złożone zjawiska w otaczającym świecie mając świadomość ich złożoności. Ciężko jest pisać o pozycji tak złożonej zacytuje więc raz jeszcze ?okładkową reklamówkę” – ?skąd biorą się korki na drogach, gdy nie ma ku temu żadnej wyraźnej przyczyny? Co sprawia, że ptaki doskonale potrafią latać w stadach? Na ile wybory polityczne wynikają z preferencji naszego otoczenia? Czy można przewidzieć zachowanie giełdy?”
Żeby od razu uspokoić część Czytelników (zwłaszcza jeśli chodzi o ostatnie pytanie) – autor próbuje pokazać najnowsze trendy w nauce próbujące odpowiedzieć na pytanie, czy przewidzenie krachu na rynkach finansowych jest możliwe, a nie sam bawi się w guru. Zresztą rozdział dotyczący właśnie rynków finansowych jest niesłychany. Pokazuje jak wiele jest koncepcji we współczesnym świecie dotyczących tego tematu. Jakie mają wady, gdzie są ich silne punkty. Niemal na każdej stronie dotyczącej rynków finansowych zaznaczyłem sobie fragmenty dotyczące prac lub idei, które koniecznie muszę sprawdzić.
Ponieważ jest to osobista notka, pozwolę sobie na wycieczkę osobistą. Z rozmów ze studentami uczelni ekonomicznych w Polsce, własnych obserwacji dotyczących programu widzę, że większość (przynajmniej ta widoczna) akademików polskich zatrzymała się na hipotezie rynku efektywnego, wychwalaniu pod niebiosa analizy fundamentalnej i krytce analizy technicznej (głównie w kontekście błądzenia przypadkowego i niemożności pobicia indeksu). Być może będzie to niesprawiedliwe, ale z kilkunastu stron książki Balla można dowiedzieć się więcej o tendencjach we współczesnej nauce finansów niż na niejednej uczelni ekonomicznej przez kilka lat studiów.
W każdym razie ogromnie zachęcam, nawet tych, którzy uważając się za ?typy humanistyczne” boją się wszelkich publikacji, w których fizyka pełni minimalną choćby rolę. Może niektóre rzeczy dla laików są trudne do zrozumienia, ale całość jest fantastycznie napisana.
I na koniec drobnostka. Tłumaczem jest Witold Turopolski . Praca ma swoich redaktorów naukowych (Maria Brzozowska i Tomasz Brzozowski – prace), co przy tego rodzaju książce jest niezbędne, a jednak coś mi zazgrzytało w rozdziale, którego maleńki fragment przytoczę ?W latach dziewięćdziesiątych XX wieku Kirman wysunął tezę, że skłonności inwestorów można ująć w dwóch ogólnych kategoriach. Fundamentaliści – to tradycjonaliści, którzy trzymają się racjonalistycznego dogmatu, że ceny odzwierciedlają czynniki fundamentalne […] Natomiast analitycy podchodzą do sprawy bardziej empirycznie […]„.
Ten podział fundamentaliści/analitycy pojawia się jeszcze kilkukrotnie. Sprawdziłem w Google books (wyszukiwarka działa, choć książka jest niedostępna) i oczywiście intuicja mnie nie zawiodła – są fundamentalists i chartists. Czyli fundamentaliści i technicy, czy analitycy techniczni. Samo analitycy, jak to pojawia się w tłumaczeniu, to jednak zbyt mało. Na tle całej pozycji to jednak drobnostka.
