Ostatnie sesje przyniosły sporo emocji wokół złota. Nowe rekordy i przełamanie szczytu wszech czasów obrodziło optymistycznymi tekstami na temat jego przyszłości i wysunęło kruszec na pierwsze strony serwisów relacjonujących wydarzenia na rynkach finansowych. Jak zwykle w takich momentach wśród uczestników gry pojawiają się dwa obozy – jedni twierdzą, iż artykuły prasowe pchną nową falę popytu a drudzy sugerują ucieczkę, gdyż prasa wysyła sygnał końca trendu. Mnie zainteresowało w tym coś innego – polskie emocje wobec rynku, który Polakom przynosi szkodę.
Kilka faktów. W ostatnich pięciu miesiącach rynek złota przynosił polskiemu inwestorowi stratę. Ktoś, kto kupił złoto na początku maja, dopiero na początku października znalazł się na plusie. W tym samym czasie nudny WIG20 dał zarobić blisko 20 procent. Jeśli cofnąć się do dna bessy z lutego, to mamy prawdziwe spustoszenie – uncja złota staniała o około 1000 złotych, przeszło 25 procent. Może czytelnicy prasy codziennej wyjaśnią mi skąd biorą się emocje wobec wzrostów rynku, który z racji mocnych zmian kondycji złotego musi być zwyczajnie ignorowany lub inwestowanie na nim powinno odbywać się z zabezpieczeniem różnic kursowych?
Kolejnym argumentem używanym przez komentujących wydarzenia na rynku złota jest problem słabego dolara. Szanowni Państwo, jeśli polski inwestor chce grać na osłabienie dolara, to powinien gromadzić oszczędności w papierach denominowanych w złotym a nie w dolarze, bo – jak można sądzić – postępujące osłabienie dolara będzie miało odzwierciedlenie w sile złotego. Jaką macie gwarancję, iż wzrost ceny złota liczonego w dolarach będzie na tyle duży, by zrównoważył potencjalne umocnienie złotego do dolara? Już dziś trzeba przyjąć, iż potencjalna fala wzrostowa na rynku złota z potencjalnym załamaniem dolara będzie miała wadę w postaci siły złotego. Wszyscy zgodzimy się, że takie ryzyko istnieje. Ciekawe, czy biorą je pod uwagę autorzy emocjonujący się piątym z rzędu dniem zwyżek na rynku złota?
Mówiąc inaczej, kiedy przeczytacie Państwo kolejny artykuł reklamujący wam rynek o pięknej perspektywie wzrostowej – nie ukrywam, że nie wierzę w koniec świata dolara – to zadajcie sobie pytanie, co ja z tego będę miał? Jak odnosi się to do mojej własnej sytuacji, w której mieszkam w Polsce, oszczędzam w aktywach denominowanych w złotym i w przyszłości nie mam zamiaru przenieść swoich inwestycji poza granice Polski. Doświadczenie podpowiada mi, że niewielu z klientów polskich biur maklerskich i czytelników polskich gazet codziennych ma zdywersyfikowane oszczędności w amerykańskim dolarze. Oznacza to, iż dla większości z nas owa gorączka złota jest opowieścią ze świata, w którym nie żyjemy. Paradoks polega na tym, iż polski inwestor może na złocie zyskać wtedy, gdy dolar umocni się do złotego, ale przecież nie o to modlą się dziś polscy zwolennicy śmierci dolara.
W tym kontekście mam pewną sugestię. Wszystko podpowiada mi, że owo rozedrganie medialne wokół rynku złota jest możliwe tylko dlatego, iż nikt z autorów piszących o złocie nigdy nie próbował umieścić złota we własnym portfelu. Nie doświadczył problemów związanych z relacją złota do złotego i dolara do złotego. W istocie większość artykułów i komentarzy ma w sobie coś z relacji z meczu sportowego, w którym byk pogryzł niedźwiedzia a niedźwiedź podrapał byka. Warto na język rodem z boiska sportowego nałożyć odrobinę krytycznego myślenia a dopiero później szukać swojej szansy na rynku, na którym jest się obecnym, jako gracz z opłotków giełdowego wszechświata. Bycie kimś żyjącym na peryferii ma swoje wady, ale ma też swoje zalety.
Na koniec drobna uwaga. Gra na rynku złota z perspketywy polskiego inwestora jest jednym z trudniejszych wyzwań. W istocie jest to gra na rynku, na którym relacje pomiędzy walutami rynków wschodzących a dolarem są kluczowe. Każdy, kto próbował grać na parach złotowych doświadczył rozczarowań w stylu tureckie trzęsienie ziemii trzęsie rynkiem złotego. Ilość zmiennych, które mają wpływ na relację pomiędzy USD a PLN jest imponująca nawet dla ludzi grających tam na codzień. Dziś, jak chyba nigdy w przeszłości, wejście na rynek złota jest właściwie wejściem do gry rynku walutowym.
