Nieśmiertelna mantra o funduszach brzmi: inwestuj na długi termin. Podpowiem- to czarny PiaR 🙂 Jak się okazuje długi okres płacenia przez klienta prowizji za zarządzanie rzadko jest uzasadniony wynikami.
Agencja ratingowa Standard & Poor porównuje kwartalnie wyniki amerykańskich funduszy inwestycyjnych w odniesieniu do indeksów o tej samej nazwie jak wspomniana firma. Ostatni raport wyszedł kilka dni temu i dotyczy inwestycji podsumowywanych na dzień 30 czerwca 2008. Całość można znaleźć pod tym adresem:
WYNIKI FUNDUSZY
To opracowanie ukryte pod akronimem SPIVA czyli w pełnym brzmieniu: Standard & Poor’s Indices Versus Active Funds Scorecard (Karta wyników Indeksów S&P kontra fundusze aktywnie zarządzane) obejmuje dokonania ok. 3500 funduszy inwestujących w akcje i obligacje w USA i na świecie. Tak się składa, że to zestawienie jest szczególne istotne z jednego przynajmniej powodu – po raz pierwszy w podsumowaniu ujęto tzw. survivorship bias. Co oznacza, że w kalkulacjach zaczęto ujmować także te fundusze, które w międzyczasie poległy lub zostały przejęte. Inna istotna właściwość – fundusze są dzielone na grupy a zwroty na kapitale są porównywane do benchmarków (czyli indeksów) adekwatnych do wielkości i stylu każdej z nich (np. inwestycje w duże spółki – large caps- osobny indeks, spółki wzrostowe- growth stocks- osobny). Wszystko to miało dać odpowiedź na pytanie – czy inwestor powinien nabywać jednostki funduszy czy zainwestować po prostu w indeks za pomocą derywatów jak np. ETF – Exchange Trading Funds (coś jak odpowiednik naszego MW20 czyli jednostki indeksowej) albo po prostu kupując samodzielnie wszystkie akcje wchodzące w skład indeksu.
Wnioski z grubsza prezentują się następująco:
1. W przeciągu ostatnich 5 lat indeks S&P 500 pobił 68,6% aktywnie zarządzanych funduszy inwestujących w duże spółki. To oznacza po prostu, że taki właśnie odsetek funduszy nie przyniósł zysku większego niż pasywna inwestycja w zakup indeksu lub wszystkich spółek reprezentujących go. Gorzej wygląda to dla funduszy inwestujących w spółki średniej wielkości – indeks S&P MidCap 400 był lepszy od 75,9% z nich, a dla spółek małych S&P Small Cap 600 pobił 77,8% zarządzajacych aktywnie
2. W przypadku funduszy inwestujących globalnie czyli w USA i na świecie przewaga stosownego indeksu S&P Global 1200 była mniejsza bo w przeciągu 5 lat okazał się lepszy od 61,5% funduszy (ale w przez 3 lata już od 70,1%).
3. Katastrofa wyszła przy porównaniach dla funduszy międzynarodowych czyli tych lokujących wszędzie na świecie poza USA – dla 5 lat indeks przeważył aż 85, 1% funduszy (dla 3 lat – 86,5%).
4. Zestawienie dla inwestycji tylko w gospodarki ?emerging markets” wykazało 73,9% przewagę indeksu S&P IFCI Composite (5 lat)
5. I jeszcze kategoria funduszy obligacyjnych – tu indeksy okazały się lepsze od ponad 75% funduszy poza jednym wyjątkiem – fundusze inwestujące w bezpieczne papiery gospodarek wschodzących okazały się lepsze niż adekwatne indeksy.
6. Jeśli chodzi o znikanie funduszy to warto zanotować, że spośród inwestujących w amerykańskie akcje zwinęło się 26,8% z nich przez 5 lat.
Raport podaje jeszcze wyniki z podziałem na kwartyle czy z uwzględnieniem kapitalizacji funduszy. Przeglądając całość pozwoliłem sobie wysunąć następujące wnioski, zakładając, że podobne rozkłady wystąpią w wyliczeniach naszych rodzimych zarządzających:
1. Inwestując na tzw. ?trepa” czyli bez robienia audytów i analiz a po prostu kupując indeks mamy szansę pobić mniej więcej 70-80% funduszy, składających się z: profesjonalnych analityków, zarządzających portfelami i mających dostęp do wszelkich informacji.
2. Wybranie funduszu, przynoszącego zyski ponad indeks jest sprawą nie mniej skomplikowaną niż aktywne inwestowanie na własny rachunek – znalezienie tych najlepszych wcale nie jest proste
3. Inwestycja tylko na 1 rok w fundusze ma dużo większe szanse na wynik lepszy od indeksu niż na przetrzymanie jej przez 5 lat choć i tak nie gwarantuje zysku
4. Znalezienie funduszu bijącego indeksy jest opłacalne i to stanowi pewien paradoks. Gdybyśmy zainwestowali na 5 lat w szeroki indeks S&P Composite 1500 to nasz roczny zwrot na kapitale sięgnąłby 8,15% w badanym okresie. Ale te same pieniądze ulokowane równo we wszystkich funduszach przyniosłyby 9,78% rocznie! To oznacza, że fundusze, które plasują się ponad indeksem zarabiają na tyle dobrze, że ciągną średnią o 1,63% rocznie ponad ów benchmark i nadrabiają słabe wyniki reszty. Ale nie da się zainwestować w 3500 funduszy. Dodam jeszcze, że na ów lepszy wynik zapracowały głównie fundusze inwestujące w małe spółki.
Wszelkie dywagacje skończą się jednak w podsumowaniu kolejnego kwartału kiedy to i indeksy i spółki wejdą prawdopodobnie w wartości ujemne….
miłego weekendu!
–*Kathay*–

