Kolejny pomysł, który postanowiłem sprawdzić to „podział jajek na różne koszyki” czyli dywersyfikacja strategii pomiędzy kilka funduszy.
Aby to zrobić utworzyłem portfel 5 funduszy akcyjnych, przy użyciu którego symulowałem strategię „wybicia z kanału cenowego”, przydzielając do każdej pozycji w funduszu 1/5 dostępnych środków. Warunki brzegowe testu na danych historycznych wyglądały więc następująco:
– wielkość kapitału początkowego – 50 000 PLN,
– tym razem maksymalne, całkowite dopuszczalne zaangażowanie na wszystkich pozycjach razem nie mogło sięgać wyżej niż 90% aktualnie posiadanego kapitału,
//również test porównawczy dla pojedynczych spółek był dokonywany na maksymalnym zaangażowaniu 90% kapitału i jego wielkości początkowej 10 000 PLN//
– wybrałem z bazy danych bossa.pl następujące 5 funduszy do portfela: PIO3, SKAA,UNIA, INGA, ARDS; ponownie nie wiem jak plasują się ich wyniki na tle całej branży, ani nie tworzyłem żadnych filtrów takiego a nie innego ich wyboru, po prostu sięgnąłem po 5 pierwszych które w bazie znalazłem, z założeniem, że ich rozkłady stóp zwrotu są mniej więcej reprezentatywne dla całej branży funduszy akcyjnych polskiego rynku,
– wielkość pozycji to jak nadmieniłem wyżej 1/5 dostępnego kapitału każdorazowo,
– użyłem ponownie strategii „wybicia z kanału” z parametrami X=40 dni i Y=40 dni,
– zastosowałem 2. dniowe opóźnienie od momentu pokazania się sygnału do chwili kupna lub umorzenia jednostek,
– nie liczyłem kosztów prowizji, których w bossafund również się nie nalicza.
Wyniki testu całego portfela 5 funduszy granych jednocześnie:
Zysk całkowity:440,18 %
Zysk średniorocznie:10,26 %
Maksymalne obsunięcie kapitału: 19,46%
Trafność:56,5 %
Średni zysk w transakcji :9,62 % (1913PLN)
Ekspozycja (czas przebywania na pozycji): 48%
Jak zmieniała się w tym czasie wielkość kapitału pokazuje poniższym wykres:
Pytanie: czy rozłożenie kapitału na inwestycję w 5 funduszy przynosi jakikolwiek efekt synergii ?
Najprościej ocenić to przez porównanie rezultatu portfela do wyników inwestycji tej samej strategii w 5 pojedynczych funduszy, podobnie jak na warunkach podanych wyżej, tak jak gdyby aktywnie grać tylko na jednym z nich. W skrócie wygląda to następująco:
PIO3
Zysk całkowity:406,71 %
Zysk średniorocznie:9,86 %
Maksymalne obsunięcie kapitału: 27,4%
Trafność: 61,5%
—————
ARDS
Zysk całkowity:460,06 %
Zysk średniorocznie: 12,2%
Maksymalne obsunięcie kapitału: 31%
Trafność: 47,8%
————–
UNIA
Zysk całkowity:460,2 %
Zysk średniorocznie: 11,2%
Maksymalne obsunięcie kapitału:25,62 %
Trafność: 52%
—————-
INGA
Zysk całkowity:287,96 %
Zysk średniorocznie: 9,98%
Maksymalne obsunięcie kapitału: 26,48%
Trafność: 57%
—————-
SKAA
Zysk całkowity: 523,2%
Zysk średniorocznie:12,89 %
Maksymalne obsunięcie kapitału: 18,88%
Trafność:65 %
————–
Jeśli porównamy wynik całego portfela 5 funduszy z rezultatami inwestycji w pojedyncze fundusze to widać, że w kwestii zyskowności nie mamy do czynienia z jakimś nadzwyczajnym efektem poprawy wyników, którego można było się spodziewać. Zysk mieści się bowiem mniej więcej w średniej wyciągniętej z 5. pojedynczych inwestycji.
Ale już maksymalne obsunięcie jest nieco niższe niż wynikałoby ze średniej liczonej na podstawie pojedynczych funduszy. Mamy do czynienia z nieco mniejszą zmiennością wyniku zbiorczego portfela.
Dlaczego nie widać silnego efektu synergii? To oczywiście pochodna dużej korelacji pomiędzy funduszami. Zarówno obsunięcia jak i duże, zyskowne przejazdy mają miejsce w podobnym czasie we wszystkich funduszach, co nie pomaga efektywnie zdywersyfikować takiej inwestycji. Aczkolwiek dla bezpieczeństwa kapitału dobrze jest rozłożyć go pomiędzy choćby 2, 3 fundusze. Oczywiście czasowa konwersja w obligacje, taka jak opisana w poprzednim wpisie, znacznie podnosi zyskowność i obniża maksymalne obsunięcie.
CDN
—Kat—
