21. To ma specjalne znaczenie jeśli rynek znajdzie się wyżej niż był przez ostatnie 4 i 13 tygodni.
22. Chcieć i potrzebować pieniędzy to dobre motywacje do dobrego tradingu
Ad/ 21
Tak postawiony problem to bezpośrednie nawiązanie do systemu transakcyjnego, który został opracowany przez Dennisa i Eckhardta a następnie w ciągu 2 tygodni wyłożony pierwszym adeptom Żółwiowego zespołu. To był początek lat 80tych więc system nie był jeszcze zapisem komputerowym lecz kompletnym zbiorem żelaznych zasad zebranych na papierze, które mieli wkrótce mechanicznie wdrażać, dzwoniąc z każdym zleceniem do brokera.
Dla kogoś z zewnątrz okres 4 i 13 tygodni w kontekście maksimów cenowych nie jest pewnie żadnym istotnym wyróżnikiem czegokolwiek więcej niż faktu, że mamy do czynienia z rynkiem wzrostowym (nawet nie musi to być hossa a tylko większa korekta). W przypadku systemu Żółwi oba terminy były rzeczywiście momentem szczególnym bo w przybliżeniu poziomem wejścia na długą pozycję w jednym z dwóch wariantów wyuczonego systemu. Lub może raczej zasadą, na której inicjowanie wejścia było oparte. Na rynku kontraktów terminowych być może szaleństwem wydawałoby się niektórym kupowanie tak zaawansowanego we wzrostach rynku, tu jednak stanowiło to jeden z ich punktów przewagi nad rynkiem (the edge).
Dla przypomnienia jednym albo dla wiadomości innych:
- 4 tygodnie to zwykle 20 sesji (po 5 w tygodniu)
- 13 tygodni to zwykle 65 sesji
- Pierwszy wariant wejścia na pozycję w systemie The Turtles: kup kiedy tylko cena wybije się ponad najwyższy poziom z ostatnich 20 dni (tzw. channel breakout)
- Wariant drugi do wyboru: kup kiedy tylko cena wybije się ponad najwyższy poziom z ostatnich 55 dni.
Mamy wprawdzie pewną różnicę w drugim przypadku (65 w pytaniu a 55 dni w systemie) i kiedyś zastanawiałem się czy pojawiała się ona celowo. Być może rzeczywiście pierwotnie Dennis i Eckhardt planowali 65 dni jako poziom wybicia. Ku zdumieniu niektórych podrzucę fakt, że ten system nie był wystarczająco rzetelnie zweryfikowany co po jakimś czasie wyszło na jaw. Dwóch z ich uczniów przetestowało go szczegółowo, udowadniając, że przewaga wcale nie była tak istotna po stronie systemu. W rezultacie Dennis nakazał natychmiastową redukcję wielkości pozycji o połowę a wkrótce potem cały program został zastopowany na zawsze.
A być może ta różnica 10 dni nie ma znaczenia i po prostu chodziło ogólnie o zasadę kupowania (lub sprzedawania na krótko) nowych ekstremów a nie o perfekcyjną ilość dni bazowych.
Ad 22/
To nie jest żadne odkrycie, że aktywne inwestowanie (spekulacja) jest wynikiem poszukiwań na giełdzie zysków większych niż przeciętne, oferowane przez strategie typu ?kup & trzymaj” na rynku akcji. Jednak sama potrzeba pieniędzy, bez względu na to czy posiadania ich czy dochodzenia do nich, o ile stanowi rzeczywiście dopingującą motywację, to już niekoniecznie do DOBREGO tradingu. Chcieć nie zawsze znaczy móc. Dla tej motywacji ludzie poświęcą wiele – czas, pasję, pieniądze wydane na edukację, stresy, kontakty towarzyskie, urlopy ale prawda jest bolesna – nie zawsze takie poświęcenie gwarantuje sukces, nawet wśród zawodowych zarządzających, choć przybliża do niego. Nasze fundusze są gotowe zapłacić ogromne pieniądze za zarządzającego, który potrafiłby skutecznie robić timing czyli zmiany pozycji zależne do koniunktury. Jeszcze gorzej wygląda to w przypadku działań rzeszy tych, którzy zwabieni przez hossę, uwierzyli, że inwestowanie aktywne jest łatwą drogą na skróty do wielkich pieniędzy, bez konieczności posiadania odpowiednich kwalifikacji.
Jest jeszcze jeden aspekt „żądzy pieniądza”. Taki, który prowadzi do umysłowych ekscesów, nadmiernego ryzyka, błędnych posunięć i gorączki emocjonalnej. Idealnym przykładem jest tu jeden z „Czarodziejów rynku” (trylogia „Market Wizards” Schwagera), którego nazwiska po latach już nie pamiętam ale na zawsze pozostała mi w głowie jego historia. Po serii sukcesów spekulacyjnych i zdobycia małej fortuny, zapragnął kupić zamek, do którego zapałał wielką miłością gdy tylko go ujrzał. Problemem był fakt braku bodajże miliona dolarów, które musiał zdobyć w limitowanym okresie. Recepta na taki brak była dla niego oczywista – spekulacyjny rajd na kontraktach terminowych na pełnym gazie.
W tym momencie wszystko co mogło pójść nie tak – poszło. Ogromna strata, niedowierzanie, błąd za błędem, stres na granicy obłędu. Konkretny cel finansowy przysłonił racjonalność, obnażył chciwość i emocjonalnie zniszczył skuteczną strategię.
Jest jeszcze jeden, prozaiczny dość moment, gdy afekt do pieniędzy nie prowadzi czasem do dobrego tradingu. Chodzi o odrabianie strat a więc nieplanowany bo improwizowany Plan B do Planu A czyli własnej strategii. ?Double in trouble” – podwój gdy wpadłeś w kłopoty, to bardzo popularna strategia nawet wśród zawodowców. Tyle, że zwiększenie dźwigni i ryzyka prowadzi do kolejnego efektu – nazwijmy go ?pain in the ass” i tego nie będę tłumaczył 🙂 Prawdopodobieństwo zrobienia błędu w takiej chwili rośnie a przewaga zamienia się w szukanie szczęścia…
c.d.n.
—* Kathay *—
