Jedna z ostatnich notek na blogach bossy o sezonie prognoz w Polsce mobilizuje do przeszukania dysku twardego, ale z pytaniem odnośnie rynku amerykańskiego. Niestety nie zanotowałem źródeł, ale też w 2010 roku nie robiłem tego z myślą o wykorzystaniu. Mimo wszystko całość wygląda ciekawie.
Moje archiwum pokazuje, że uśredniona prognoza analityków i strategów największych banków i funduszy amerykańskich na progu 2011 roku dawała zamknięcie roku na indeksie S&P500 w rejonie 1375 punktów. Wczorajsze zamknięcie wypadło na 1250 pkt, co daje stratę w skali roku o 1,25 procent zamiast 10-procentowej zwyżki prognozowanej przez strategów. Niemniej widzę, że przedstawiciel Credit Swiss (nie zanotowałem nazwiska) prognozował 1250 pkt a przyczynę pesymizmu lokował w konieczność redukcji deficytu budżetowego w USA.
Po dwunastu miesiącach wszyscy wiemy, że S&P500 nie kończy 2011 roku na poziomie z 2010 roku dlatego, że USA zaczęło redukować deficyt, ale dlatego, iż ceny akcji w USA spadły głównie na fali europejskiego zamieszania z nadmiernym zadłużeniem. Jak widać można podać trafną prognozę opierając się na scenariuszach, które nie zostały wypełnione. W sumie to jeden z najciekawszych przypadków, kiedy oklaski zbiera się bramkę choć kopało się na out, ale pewnie w takie szczegóły nikt nie będzie się wdawał.
Z drugiej strony rok 2011 był wyjątkowo ciekawy i w dużej mierze zdominowany przed sierpniową przecenę. Latem S&P500 był w rejonie 1370 pkt i analitycy byli na dobrej drodze do tego, żeby grupowo trafić w średnie 1375 pkt. Jednak, najpierw kryzys w Waszyngtonie, gdzie politycy odstawili szopkę w postaci budżetowej przepychanki pomiędzy Kongresem a Białym Domem, a później europejska opera mydlana wzmacniająca obawy rynku spowodowały, iż S&P500 zanurkował do 1074 pkt.
Można zatem powiedzieć, że to świat polityki ukradł S&P500 1375 pkt a analityków postawił z czerwonymi twarzami. Pytanie, czy specjaliści od wycen spółek, zysków i bilansów mogli przewidzieć, że w Japonii będzie miało miejsce tragiczne trzęsienie ziemi a latem przywódcy największych państw postanowią zaprowadzić swoje gospodarki na skraj przepaści niczym więcej niż własnymi ambicjami. Czy dało się przewidzieć kuriozalny pomysł referendum w Grecji? W mojej opinii nie. To dysfunkcjonalność scen politycznych spowodowała, że wiele gospodarek znów popada w recesję a indeksy kończą rok „na zero”.
Wydaje się, że wszyscy kończymy rok 2011 z przeświadczeniem, że w kolejnych latach w większym stopniu będziemy zmuszeni uwzględniać zmienną w postaci polityki. Niestety historia to dynamiczny proces i już teraz można powiedzieć, że zaskoczeń będzie sporo. Czy na progu 2011 roku dało się przewidzieć „arabską wiosnę”? Oczywiście dało się przewidzieć niepokoje społeczne związane z drożejącą żywnością, ale nie dało się przewidzieć rozlewającej się rewolucji, której dynamikę można opisać, ale nie można jej umiejscowić w kalendarzu a to najbardziej interesuje rynki.
Uwzględniając fakt, iż procesy redukowania zadłużenia przez wiele państw będą jednym z najważniejszych zadań, przed jakimi stoją społeczeństwa i rządy zmienna w postaci politycznej niepewności będzie stałym elementem rynkowej układanki. Politycy, chcą tego, czy nie będą występowali w specyficznych konkursach piękności, w których inwestorzy będą głosowali rentownościami obligacji i wycenami walut. Niemniej na dziś znów widzę, że moje zebrane i uśrednione prognozy na rok 2012 mówią, iż za 12 miesięcy S&P500 znajdzie się na poziomie 1362 pkt.
