Nawiązując do ilustracji z poprzedniej notki pozostańmy wśród rycerzy. Andrzej Mleczko narysował kiedyś taki żart – dwóch rycerzy ucieka pod gradem strzał. Ten na drugim planie wyraźnie wystraszony słucha pierwszego, który z uśmiechem wykrzykuje „Spokojnie, w domu powiemy, że było to zwycięstwo moralne”.
I tak można by podsumować strategię działania zasygnalizowaną w tamtej notce. Pozwólmy jednak niemal w czasie rzeczywistym podsumować, co właśnie mogło się wydarzyć. Założyłem, że na wykresie mamy do czynienia z korektą, z szansą na potencjalne wybicie dołem i spadek o ok. 200 pkt. Równocześnie, aby chronić kapitał należało ustalić jakiś poziom stop. Ten mógł być bardzo wąski, gdyby patrzyć wyłącznie na kształt wykresu lub szerszy, gdybyśmy brali pod uwagę jakieś inne czynniki. Dwa dni później indeks WIG20 wzrósł mocno, do poziomu 2225. Było to dokładnie 50 pkt od widocznego na wówczas zamieszczonym wykresie.
Ponieważ w tamtej notce zasygnalizowałem, że owo 50 pkt mogłoby stanowić również poziom stop, zostawmy taki scenariusz. Klasyczny scenariusz największego pechowca. Nasze zlecenie jest aktywowane po maksymalnej możliwej cenie, pozycja jest zamknięta i rynek zawraca.
Emocjonalnie jest to jedna z trudniejszych sytuacji. Frustracja wynikająca ze zdarzenia, może zakończyć się oskarżaniem „grubasów” o polowanie na NASZE zlecenia lub inne siły zewnętrzne. To jednak jest tylko jedna strona. Druga, to naturalne pytanie „ale co dalej?”. Zwłaszcza, gdy następuje to co faktycznie się zdarzyło. Rynek spada zgodnie z naszymi pierwotnymi założeniami, co więcej ten jednodniowy ruch jest bardzo silny i znacznie większy, niż w trakcie trwającej korekty. Frustracja rośnie jeszcze bardziej. Czy w tej sytuacji powrót na rynek będzie miał sens?
Moralne zwycięstwo już odnieśliśmy – nasz stop zadziałał zgodnie z oczekiwaniami. Ale jednak to dość gorzka wygrana, bo wyszliśmy poobijani. Może to nie był strzał w samo serce (w końcu przed tym ma nas uchronić stosowanie stopów), ale z pewnością drasnęło nas mocno w … godność.
W tym wszystkim istotne jest coś innego. Gdyby nie pierwsza transakcja, spojrzenie na wykres i dalsza strategia działania powinny być proste. W tym momencie powinienem odwołać do omawianej notki, bo nic nie straciła na aktualności. Mamy korektę, potencjalny zasięg i … rozważania, gdzie postawić stop. Naturalnie część techników powie, że wolałaby poczekać na wybicie dołem z korekty (czyli poniżej 2150 pkt), ale to już są indywidualne szczegóły.
W zasadzie liczy się to, co powtarza wielu traderów – każdą transakcję należy rozpatrywać indywidualnie. Wcześniejsze działania nie powinny na nas wpływać ograniczająco, ani motywująco. Lęk lub euforia nie powinny mieć zbyt znaczącego wpływu na naszą strategię (jeśli jakąkolwiek posiadamy) oraz plan działania (jeśli taki mamy).
Dla celów edukacyjnych z zainteresowaniem będę monitorował dalszą edukację.
Napiszę, jak niegdyś w internetach – kto zająłby w takiej sytuacji krótką pozycję? Wpisujcie miasta!
[Foto: Shrek, 2001]
