Stagflacja na horyzoncie

Czas skupienia uwagi na wynikach spółek powoduje, iż na drugi plan schodzą dane makro. Mniej emocji wzbudzają dane o inflacji i zmiennych, które kształtują dynamikę wzrostu gospodarczego. Jeśli jednak przyjrzeć się odczytom dynamiki cen i szacunkom wzrostu gospodarczego, to jesteśmy już w środowisku stagflacyjnym.

W jednej z poprzednich notek sygnalizowałem, iż warto mieć na uwadze fakt, iż w przyszłym roku USA mogą znaleźć się w układzie sił, który da ujemny wzrost gospodarczy. Okazuje się, iż zadyszka przyszła nieco szybciej od oczekiwań. Jeden z moich ulubionych wskaźników modelujących bieżącą koniunkturę gospodarczą – GDPNow – spadł właśnie do poziomu 0,5 procent. Oczywiście wynik finalny dla IV kwartału będzie inny, ale jeśli przypomnieć sobie fakt, iż w II kwartale gospodarka amerykańska cieszyła się wzrostem gospodarczym w okolicach 8 procent, to trudno nie być zaskoczonym.

(źródło: Fed Atlanta)

W tym samym czasie mamy rekordowe odczyty inflacji, która nie chce i nie może zwolnić między innymi z powodu wzrostu cen surowców, zatkanych łańcuchów dostaw i powrotu ludzi do życia po okresie zamrożenia przez reżimy sanitarne. Efektem jest połączenie wysokiej inflacji z niską dynamiką wzrostu gospodarczego, co może jeszcze nie wypełnia podręcznikowej definicji stagflacji, ale bez wątpienia powoduje, iż zaczynamy operować w stagflacyjnym układzie sił. Mieszanka dość wybuchowa dla rynków akcji, bo oznacza, iż spółki muszą radzić sobie ze wzrostem cen i jednocześnie potencjalnie mniejszym popytem, co niesie ryzyko dla zysków.

Oczywiście problem może być przejściowy, ale na dziś sytuacja jest taka, jaka jest. Dane makro zaskakują negatywnie, a wzrosty cen zaskakują swoją siłą. Poniższy wykres pokazuje, iż zarysowany wyżej układ sił dla gospodarki amerykańskiej jest również obecny w gospodarce globalnej, więc to nie jest tak, iż tylko USA mają jakiś swój lokalny problem. Popandemiczne ożywienie złapało zadyszkę i warto brać pod uwagę fakt, iż nawet jeśli nie będzie w przyszłym roku prawdziwej recesji, to dynamika wzrostu gospodarczego może być jednak mniejsza od ciągle optymistycznych scenariuszy, które dziś są raczej standardem niż wyjątkiem.

(źródło: World Gold Council)

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy

Komentarze

3 odpowiedzi na “Stagflacja na horyzoncie”

  1. Awatar Zainteresowana
    Zainteresowana

    W przypadku stagflacji – stopy procentowe powinny rosnąć czy maleć ? Bo z jednej strony nie można dusić gospodarki a z drugiej trzeba walczyć z inflacją..

    1. Awatar Adam Stańczak
      Adam Stańczak

      Nie ma dobrego rozwiązania. W obecnie prowadzonym modelu bankowości centralnej i przy dzisiejszym poziomie stóp procentowych oczekiwałbym postaw typu wait&see i przyjęcia założenia, że mniejszy wzrost gospodarczy spowoduje spadek inflacji.

  2. Awatar Tu de mun
    Tu de mun

    Jaki kierunek powinien obrać inwestor na najbliższą dekadę? Rozumiem, że Polskę należy omijać z daleka, ale co z EU i jej pomysłami? Jakoś nie widzę wielkiego wzrostu gospodarczego w sytuacji dalszych ograniczeń środowiskowych, rosnących cen, ceł na tanie towary z dużym śladem węglowym, podatków i być może zamieszek ubożejącego społeczeństwa, zwłaszcza dojonej klasy średniej. Zostają USA i Azja. Dobrze myślę?