Syndrom czerwonego Ferrari

Należy unikać zarządzających pieniędzmi, którzy jeżdżą szybkimi samochodami; spółek publicznych jest obecnie w USA mniej, niż czterdzieści lat temu – to tylko niektóre z wniosków z najnowszych badań ekonomicznych dotyczących rynku kapitałowego.

Stephen Browna, Yan Lub, Sugata Rayc i Melvyn Teod w pracy „Sensation Seeking, Sports Cars i Hedge Funds” „(Szukanie wrażeń, sportowe samochody i fundusze hedge) postanowili sprawdzić na ile prawdziwa jest rada umieszczone w magazynie „Business Insider” w lutym 2016 r. Autorka artykułu Julia La Roche twierdzi w nim, że należy unikać menadżerów zarządzających pieniędzmi klientów, którzy jeżdżą modnymi sportowymi samochodami. Nazywa to „syndromem czerwonego Ferrari”.

https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2882983

Wcześniejsze badania nad skłonnościami do ryzykownych zachowań brały jako wskaźnik mogący świadczyć o posiadaniu takich nabycie licencji pilota, zdradzanie współmałżonka a także ilość mandatów za zbyt szybką jazdę. Autorzy tej analizy uważają, że posiadanie sportowego auta lepiej oddaje tendencje do ryzykownych zachowań. Z drugiej strony posiadanie praktycznego, ale mało ekscytującego minivana przeciętnie świadczy o braku tendencji do szukania wrażeń.

Autorzy wzięli na początku pod uwagę 58 069 funduszy hedge, z których 33 680 działa, a 24 389 jest „martwe”. Następnie autorzy badania wykorzystali ogólnie dostępną stronę vin.place, która zawiera bazę danych zakupów nowych aut i dopasowali zakupy do konkretnych menadżerów. Ostatecznie udało im się dopasować 1774 aut do 1144 zarządzających funduszami hedge. W próbce było 163 aut sportowych i 101 minivanów.

Z analizy wynika, że posiadacze sportowych aut mają zmienność wyników inwestycji wyższą o 1,8 punktu procentowego (czyli 16,6 proc.) rocznie od menadżerów, którzy nie jeżdżą takimi samochodami. Podobnie jeżdżący autami z dużą ilością koni mechanicznych i wysokim momentem obrotowym mają zmienność wyników inwestycyjnych wyższą o odpowiednio 1,14 i 1,25 punktu procentowego od tych, których samochody mają mało koni mechanicznych i niski moment obrotowy.

Z kolei menadżerowie funduszy hedge, którzy jeżdżą praktycznymi, ale mało ekscytującymi autami generują stopy zwrotu, które są o 1,28 punktu procentowego (11,74 proc.) mniej zmienne, niż wyniki pozostałych zarządzających. Co więcej, menadżerowie jeżdżący samochodami z dużą ilością miejsca dla pasażerów i doskonałymi ocenami jeżeli chodzi o bezpieczeństwo generują stopy zwrotu o odpowiednio 1,59 i 0,97 punktu procentowego mniej zmienne.

Co jednak najważniejsze zarządzający, których wyniki wykazują wyższą zmienność nie generują wyższych stóp zwrotu. W języku fachowym oznacza to, że mają niższy tzw. wskaźnik Sharpe`a. Jedno odchylenie standardowe więcej jeżeli chodzi o ilość koni mechanicznych przekłada się na zmniejszenie rocznego wskaźnika Sharpe`a funduszu o 0,18 (czyli 21,43 proc.) w stosunku do średniego funduszu.

Z kolei jedno odchylenie standardowe więcej jeżeli chodzi o ilość miejsc dla pasażerów przekłada się na zwiększenie wskaźnika Sharpe`a o 0,18. Jeżdżący szybkimi autami także częściej zamykają swoje fundusze i częściej zgłaszają naruszenie przepisów do amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, które to zgłoszenia są związane ze zwiększonym prawdopodobieństwem oszustwa. Podsumowują miłośnicy sportowych aut inwestują ryzykowniej, a nie dają wyższych zysków. Prawdopodobnie związane jest to z faktem, że zarządzający jeżdżącymi szybkimi autami częściej dokonują transakcji i częściej kupują akcje, które nie wchodzą w skład indeksu S&P 500.

Kathleen Kahle and René M. Stulz w pracy „ Is the American Public Corporation in Trouble?” (Czy amerykańskie spółki publiczne są w tarapatach?) analizują stan spółek publicznych w USA. W 1989 r. na łamach Harvard Business Review opublikowano słynny artykuł zatytułowany „Zmierzch publicznej korporacji”. Autor argumentował w nim, że spółki publiczne są nieefektywne ponieważ prywatne firmy finansowane długiem i kapitałem własnym mogą lepiej rozwiązać konflikt interesów między inwestorami i menadżerami.

http://www.nber.org/papers/w22857.pdf

Początkowo wydawało się, że jego przewidywania się nie sprawdzą. Liczba spółek publicznych w USA zwiększała się szybko w ciągu kilku lat po opublikowaniu tekstu. Jednak osiągnęła dotychczasowe maksimum w 1997 r. i od tego czasu spadła o połowę. Dzisiaj jest mniej spółek publicznych w USA, niż czterdzieści lat temu. W danych wygląda no następująco. W 1975 r. było a Ameryce 4819 publicznie notowanych korporacji. W 1997 r. był to już 7507. Jednak w 2015 r. ich liczba spadła do 3766 a więc o jedną piątą mniej, niż w 1975 r.

Co jednak ciekawe, te firmy są zupełnie inne, niż czterdzieści lat temu. Przeciętna firma publiczna z USA w 2015 r. była warta prawie dziesięć razy więcej (w dolarach z 2015 r.) niż w 1975 r. Do tego doszło do silnej koncentracji aktywów. 35 korporacji ma połowę aktywów wszystkich firm publicznych a 30 ma połowę zysku netto. W 1975 r. te liczby wynosiły odpowiednio 94 i 109. Zmieniła się także struktura branż. W 1975 r. najwięcej publicznych firm to były banki, firmy dostarczające media i przemysł. W 2015 r. listę zdominowały banki, firmy farmaceutyczne i świadczące usługi dla innych firm.

Autorzy zauważają, że amerykańskie korporacje publiczne płacą akcjonariuszom więcej najwięcej od 1975 r. co jest w sprzeczności z twierdzeniem autora artykułu z 1989 r. że istnieje poważny problem z menadżerami takich firm. Mieliby oni mieć tendencje do zatrzymywania środków w firmie zamiast zwracania ich właścicielom. Mimo tego problem z publicznymi firmami faktycznie istnieje. Te które działają, działają na tym rynku od dawna i niewiele nowych spółek chce do nich dołączyć. „Spółki publiczne zwracają kapitał inwestorom, gromadzą gotówkę zamiast pozyskiwać środki, by inwestować więcej” – konkludują autorzy opracowania. „Wydaje się, że takim firmom brakuje ambicji, bodźców albo możliwości” – dodają.

Podsumowując: spółki publiczne faktycznie maja poważne problemy, choć nieco inne niż przewidywano ćwierć wieku. Jeżeli ta tendencja się utrzyma niewykluczone, że ta forma działalności zniknie z rynku.

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

  1. to są te frustracje związane z aktywnym inwestowaniem. ratuje przed tym cała strategia, czyli stopy. Ale w ub tygodniu miałem…

  2. I w szerszym spojrzeniu, cyt. z literatury: „Proszę wybaczyć – odezwał się łagodnie obcy – ale by móc czymś kierować,…

  3. Dla mnie to jest przygotowanie pod to, aby zebrać wszystko pod jednym parasolem i powiedzieć obywatelowi, który osiąga wiek emerytalny:…

  4. Wiele jest książek na temat tradingu inwestowania spekulowania ale mało jest tak wartościowej wiedzy jaką tutaj przedstawiacie.Ciekaw jestem jak Pan…

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy