Zamieszanie, jakie pojawiło się na rynkach po wyborach amerykańskich zdaje skupiać się na relacji pomiędzy aktywami amerykańskimi i aktywami z rynków wschodzących. Przez uderzenie podaży w dług, waluty i akcje emerging markets łatwo przegapić dynamiczne umocnienie dolara do ważniejszych walut, które nie może być ignorowane.
Poniższy wykres pokazuje, jak zmieniała się wartość Dollar Index’u – koszyka złożonego z walut największych partnerów handlowych USA do dolara – na przestrzeni ostatnich dwunastu miesięcy. Jaki widać jeszcze przed wyborami rynek walutowy umocnił dolara dynamicznie za sprawą brexit’owego zamieszania i spekulacji o podwyżce ceny kredytu przez Fed w III kwartale bieżącego roku. Na tle dwóch poprzednich skoków powyborcze umocnienie dolara jest ciągle blade, ale sięga poziomów, na których roczne i tegoroczne wzrosty zbliżają się do 12 procent. Tak mocny ruch waluty nie pozostanie bez wpływu na zyski amerykańskich spółek, których duża część przychodów pochodzi z innych rynków.
W istocie Dollar-Index jest teraz na poziomie najwyższym od kilkunastu lat. Z tego punktu widzenia powyborczy optymizm raczej wcześniej niż później przełoży się na pytania, o wpływ mocnej waluty na kondycję gospodarki w przyszłości. Zadanie Fed stanie się znów trudniejsze, zwłaszcza w kontekście ostatnich działań Banku Japonii, zapowiedzi szefa Europejskiego Banku Centralnego i niemal pewnego zamrożenia stóp procentowych przez Bank Anglii do czasu, aż znane będą warunki, na jakich Wielka Brytania wyjdzie z Unii Europejskiej. Umocnienie dolara może jawić się jako głos zaufania do USA w przyszłości – zrozumiały, gdy uwzględni się również kalendarz wyborczy na rok 2017 (Francja i Niemcy) – ale optymizm buduje fundament pod problemy, które nie będą tylko problemami emerging markets.


