Straszenie spadkami kursów na giełdach światowych po podwyżce stóp procentowych przez FED nie ma szczególnych uzasadnień w statystykach.
Przyjęło się uważać, że wyższe stopy procentowe oznaczają odpływ kapitału z giełd ku bezpieczniejszym i coraz bardziej atrakcyjnym lokatom oraz funduszom pieniężnym. Ale trzeba też pamiętać, że podwyżki takie mają na celu schładzać zbyt przegrzaną gospodarkę, która nadal pędzi i ciągnie za sobą w konsekwencji akcje spółek. Przynajmniej jakiś czas, do kolejnej bańki spekulacyjnej lub bessy.
Poniższy wykres powstał dzięki Sharon Bell z mojego ulubionego Goldman Sachs. Pokazuje on średnie zmiany kursów na rynkach akcyjnych w różnych częściach świata po pierwszej podwyżce stóp przez FED, licząc od 1976 roku:
Kolor granatowy przypisano średnim zmianom zanotowanym 3 miesiące potem, jasnoniebieski – po 6 miesiącach, szary – po roku.
Cóż, najmniej „cieszył” się z faktu schładzania gospodarki rynek amerykański, i choć po drodze występowały korekty, indeksy średnio wychodziły na plus w momentach ujmowanych z tym zestawieniu. Europejskie giełdy krajów najzamożniejszych urosły w tym samym czasie dwukrotnie bardziej niż USA. Japonia i Azja to przy tym niemal szał zakupów. Jedynie rynki zaliczane do „Emerging”, a więc i Polska, po 3 miesiącach dostały zadyszki, lecz po kolejnych kwartałach rozgrzewały się nie mniej niż Azja.
Strach więc ma wielkie oczy w i tym przypadku, szczególnie jeśli obiegowe „prawdy” zastępują fakty.
—kat—
Dodaj komentarz