Giełdowe banki mają w tym roku wyjątkowo pod górkę, co dość wydatnie pogarsza nastroje inwestorów i ściąga indeksy w dół nie tylko samymi spadkami kursów, ale i wpływem na nieco wisielczy klimat wokół całego rynku.
W tej sytuacji doniesienia i działania, które obserwujemy wokół SKOKów, mogą w dwójnasób wywoływać zniesmaczenie, nerwowość i emocjonalne strzały adrenaliny do mózgu. Bo przecież:
– 3,2 miliarda zł., które poszły już na ratowanie SKOKów do tej pory, a także potencjalne kilka kolejnych miliardów z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w najbliższej przyszłości, zostaną nam dopisane do deficytu, pogarszając tym samym warunki gospodarki i opinię w świecie, co jeszcze bardziej odstrasza kapitał; zapłacimy w takim razie nie tylko swoimi prowizjami bankowymi, gorzko przełykając przy tym przerażającą wiedzę o finansowych ekscesach spółdzielców, które po tylu aferach w przeszłości nie powinny się przydarzyć nawet w małej, a co dopiero tak kolosalnej skali,
– jedna z partii, która pretenduje do wygrania nadchodzących wyborów, i tak się zachowuje zresztą, widzi konieczność urwania części zysków bankom, nie uznając przy tym za sprawiedliwe i społeczno-ekonomicznie uzasadnione, by do wspólnego budżetu musiały nieco więcej dorzucać również i SKOKi, którym nie odmawia się jedynie bankowych przywilejów – w tym wypadku do bycia beneficjentem systemu bankowych zabezpieczeń (BFG),
– jeśli ta sama partia chce nadal bronić jak niepodległości, ale już z pozycji rządowych, mętne biznesy szefów kas spółdzielczych, ich nieudolne zarządzanie, totalny bałagan i kumoterstwo, a nawet sprawy kryminalne, zaprzeczając przy tym bliskim związkom wzajemnym, i bez kozery traktując SKOKi jak bankomaty, to jaki komunikat wysyłamy światu?
– przenoszenie w ten sposób wzajemnego młotkowania się z polityki i ideologii na gospodarkę, wskazywanie palcem banksterów, ale osłaniając jednocześnie w dość żenujący sposób tychże, tyle że „swoich”, to nie jest sygnał, który napawa nadzieją,
– od kogoś, kto ma prawo na sztandarach i miłość chrześcijańską w sercu, chcielibyśmy usłyszeć raczej o tym, jak oczyścić to SKOKowe bagno, a nie o tym jak w przyszłości ręcznie sterować sądami i zastraszać sędziów.
Tyle odnośnie marzeń.
Uczestnicząc dość aktywnie w życiu rynku finansowego i kapitałowego mamy przywilej lub może raczej w tym przypadku gorycz rozumienia tego, co wokół SKOKów się dzieje. Przerażająca wiedza o tym, jak się rujnuje (dobre słowo w tej sytuacji) w sposób wręcz przestępczy zaufanie ludzi i ich majątki, wyprowadza pieniądze, tworzy ujemne kapitały własne, nieudolnie lub może celowo w sposób kryminalny rozporządza powierzonym mieniem, a wszystko pod patronatem jednej z opcji politycznych, nie jest powszechnie zrozumiała. Można spojrzeć choćby na te krótkie wywiady:
http://natemat.pl/149891,skok-i-utopia-oszczednosci-polakow-klienci-to-strachy-na-lachy
Mniejsza o relacje medialne, sam miałem okazje usłyszeć podobne wypowiedzi i dopiero one mną wstrząsnęły. Kiedy religia miesza się z ideologią, racjonalność zachowań i bezpieczeństwo idą w kąt. Klienci SKOKów nie rozumieją nie tylko tego jak działa w tym wypadku nadzór i fundusz gwarancyjny, tego jak mało brakowało by ponieśli ogromne straty i jak malwersuje się ich pieniądze, ale nie odróżniają również SKOKi od banków. Założę się jednak, że gdyby nadzór nie uratował w porę tych spółdzielni, ci sami odpytywani mieliby ogromne żale i złorzeczyli państwu, które o nich nie zadbało.
Nie jesteśmy jedynym społeczeństwem zacofanym w temacie wiedzy finansowej i pewnie nie tylko u nas podglebie do istnienia wszelkiego rodzaju Amber Goldów jest szczególnie żyzne i wygląda na to, że nie zmieni się to szybko. W tym przypadku dodatkowo ideologia jest dla wielu wytłumaczeniem ignorancji.
Kiedy naganne zachowania nie są karane lub wręcz spotykają się z nagrodą, mamy do czynienia z „moralnym hazardem”. Czeka nas coś takiego prawdopodobnie w dużej skali, część bowiem mniejszych kas musi wyrokiem Trybunału zostać wyłączona spod nadzoru. Na to muszą znaleźć się stosowne ustawy, jak również wbudowane mimo wszystko jakieś zabezpieczenia. W przeciwnym wypadku karuzela zakręci się do nowa. Żal jednak, że tylu depozytariuszy tych spółdzielni ani nie rozumie tych zjawisk, ani nie zdaje sobie sprawy czego udało im się uniknąć do tej pory.
Gdzie jednak rzetelną wiedzę i aktualną informację tego typu mieliby ci ludzie nabyć? Media, najbardziej do tego predysponowane, albo wybierają jedynie krwiste kąski, albo uznawane są za stronnicze, bo ideologia dzieli nas w poprzek wielu innych dziedzin, tych z pierwszych stron przede wszystkim. Jak jednak tłumaczyć tym ludziom, że media, które czytają i bezgranicznie im wierzą, są sędziami we własnej sprawie oraz sprawie SKOK, który ich sponsoruje? To nie są już braki w wiedzy finansowej, to niestety błędy natury fundamentalnej, gdzie nawet logika przegrywa z ideologią.
A być może brakuje nam prawdziwego, niezaangażowanego w spory arbitra? Nie chodzi o to by rozstrzygał spory, lecz by rzetelnie informował, budując swój autorytet wśród wszystkich stron obecnych konfliktów. KNF nie cieszy się zaufaniem, nie mówiąc o tym, że przemawia zbyt trudnym dla większości językiem. Nauka również została wciągnięta w spory, a przy tym żyje swoimi problemami typu jak przetrwać. Brakuje nam swego rodzaju Rady Mędrców, czyli kolejne marzenie w erze gnijącego kapitalizmu i gnijącej demokracji.
Skoro jednak tyle o wiedzy i edukacji, to napomnę na koniec kwestię najbliższego referendum, w którym trzecie pytanie mniej więcej zabrzmi tak: „Czy jest Pani/Pan za wprowadzeniem zasady ogólnej rozstrzygania wątpliwości co do wykładni przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika?”. Trudno nawet się spodziewać, że obywatele nie chcieliby bronić się przed zawiłościami prawa i niemal oczywistym jest, że zagłosują na TAK. Trzeba jednak uświadomić sobie, że podatnikiem są również firmy i korporacje, gdzie wątpliwości będą kosztować nas nie tysiące lecz miliony złotych. A stać ich na to by sterować swoje biznesy właśnie w kierunku wątpliwości. Pomarzę więc sobie ponownie, że może zamiast tak podłożonego kukułczego jaja, może jednak prościej będzie wywalić z owego prawa te setki wyjątków, ulg, odliczeń. Być może jednak stać nas na to, ponoć w naszej gospodarce, gdzieś wśród ruin jest ukryte circa 50 miliardów PLN, które czekały na ujawnienie do nadejścia nowej władzy. No to nie ma siły, giełda przecież musi urosnąć…
–kat–
TREŚĆ WPISÓW NINIEJSZEGO BLOGA JEST JEDYNIE WYRAZEM NIEZALEŻNYCH OPINII I POGLĄDÓW ICH AUTORA I NIE MA NIC WSPÓLNEGO Z JAKIMIKOLWIEK DZIAŁANIAMI DM BOŚ.
