W ostatnich dniach na rynkach akcji zostały zdominowane przez dwa państwa – Argentynę i Turcję – oraz ich waluty – lirę i peso. Z jakiegoś niezrozumiałego dla mnie powodu w serwisach zlano dwa zupełnie różne państwa i wrzucono do jednego koszyka pod nazwą emerging markets sugerując, iż przecena walut jest kreowana tymi samymi czynnikami. Rzućmy zatem okiem na Argentynę.
Zacznę od banalnej tezy, iż zupełnie nie rozumiem, jak poważni ludzie mogą poważnie traktować doniesienia o wadze Argentyny dla globalnych rynków. Argentyna ma za sobą serię poważnych kryzysów finansowych, które nie zostały rozwiązane i właściwie cały czas pogrąża się w kolejnych odsłonach tańca, który w Polsce zwykliśmy nazywać chocholim. Argentyna jest zaplątana w procesy związane z niespłaconymi długami i właściwie nieobecna na międzynarodowym rynku a manipulacja danymi gospodarczymi jest tam na porządku dziennym. Rzut oka na wykres dolar/peso na przestrzeni ostatnich pięciu lat właściwie mówi wszystko o stosunku świata inwestycyjnego do Argentyny i zaufania, jakim obdarzano gospodarkę o godnym szacunku potencjale.
(Źródło: Stooq.pl)
Jak widać żadne luzowania ilościowe, dynamiczne zwyżki walut na tych czy innych rynkach i słabość dolara nie były wstanie powstrzymać upadku peso. Uważniej śledzący wydarzenia w Argentynie mieli okazje czytać o nielegalnym obrocie walutami, zakazach wywozu dolarów z kraju i całym karnecie faktów, które składały się w obraz gospodarki bliższej Polsce z lat stanu wojennego niż otwartej ekonomii na miarę globalizacji w XXI wieku. Degradacja Argentyny, jako miejsca, w którym inwestuje się pieniądze trwała przez lata i nigdy po kryzysie 2008 roku nie była miejscem, którym mogły interesować się fundusze niezdolne przełknąć ponadstandardowe straty. Naprawdę nawet giełdę argentyńską trudno nazwać rynkiem, bo od lat jest właściwie odcięta od zagranicznego kapitału.
W istocie umieszczanie Argentyny w gronie rynków wschodzących wydaje się dyskusyjne. Wprawdzie w powszechnym mniemaniu Argentyna jawi się, jako jedna z największych gospodarek na świecie, ale z punktu widzenia jakości inwestycyjnej jest rynkiem, który lokuje się w koszyku określanym mianem Frontier Markets. Nie wiem, czy w Polsce mamy dobre tłumaczenie dla tego pojęcia, ale opisowo rzecz ujmując są to rynki, które są na niższym stopniu rozwoju niż Emerging Markets. Zwykle są to miejsca o niedorozwiniętej kulturze prawnej, niestabilne gospodarczo, podane większej zmienności i o niskiej płynności. Wypisz-wymaluj rynek, na który mogą zapuszczać się tylko fundusze o małych zasobach i wysokim poziomie ryzyka.
Nic jednak nie oddaje lepie pozycji Argentyny niż rzucenie okiem na indeksy i koszyki, które grupują rynki określane mianem Frontier. Jeśli weźmiemy MCSI Frontier Market Index, to odnotujemy, iż Argentyna sąsiaduje tam z takimi tuzami globalnej ekonomii, jak Liban, Kazachstan, Ukraina oraz Trynidad i Tobago – by wymienić tylko kilka. Sadzę, że kilka osób może być zaskoczonych. W istocie rzucenie okiem na koszyki pokazuje, jak bardzo zdegradowana jest Argentyna przez lata kryzysów gospodarczych i nieodpowiedzialnych rządów. Dla jasności, nie mi oceniać wybory Argentyńczyków. Nie zmienia to jednak faktu, iż Argentynę należy uznawać za kraj, który nie spełnia kryteriów koniecznych, by sięgnąć statusu rynku wschodzącego. Dlaczego zatem nie powinieneś płakać przez Argentynę? Bo to dziś nie są nawet peryferia inwestycyjnego świata – to pomijalny margines.
