Kevin Hassett to jeden z współautorów wydanej w 1999 roku książki: Dow 36,000: The New Strategy for Profiting From the Coming Rise in the Stock Market, który w 2004 i 2005 roku przekonywał, że na rynku nieruchomości w USA nie ma żadnej bańki spekulacyjnej.
Pomyślałem o nim gdy przeczytałem w środę, że zarząd Polcoloritu, notowanego na WGPW producenta płytek ceramicznych po raz kolejny zmienił prognozy na rok 2011. Polcolorit prognozuje obecnie 9,1 mln straty choć jeszcze w listopadzie zarząd spodziewał się trzykrotnie mniejszej straty netto, na poziomie 3,2 mln.
Co ciekawe, prognoza z listopada 2011 roku modyfikowała inną prognozę, z maja 2011, która zakładała osiągnięcie 0,5 mln zysku.
W międzyczasie, pod koniec sierpnia 2011 roku zarząd Polcoloritu informował inwestorów, że spółka planuje zakończyć rok 2011 zyskiem netto, mimo straty za I półrocze.
Prognozy zarządu Polcoloritu na rok 2011 wyglądały więc tak:
| Data | Prognoza zysku netto |
| Maj 2011 | 0,5 mln |
| Sierpień 2011 | >0 |
| Listopad 2011 | -3,2 mln |
| Marzec 2012 | -9,1 mln |
Cóż, nawet Międzynarodowy Fundusz Walutowy nie obniżał w tak szybkim tempie prognoz dla Grecji… Zastanawiam się na ile ‘przestrzelone’ prognozy Polcoloritu to wynik ‘optymistycznego skrzywienia’ zarządu a na ile niewielkich kompetencji i braku narzędzi pozwalających realistycznie prognozować wyniki spółki.
W końcu, Polcolorit, w ostatnich 4 latach osiągnął łączny wynik na poziomie -29,2 mln złotych przy 255 mln przychodów co daje rentowność netto na poziomie -11,5%.
Czy Waszym zdaniem rynek znajduje się już na tym etapie hossy, w którym zarządy takich spółek jak Polcolorit mogą ogłosić kolejny plan restrukturyzacji i w ramach emisji akcji pozyskać z rynku miliony złotych, które pozwolą spółce (i zarządowi) przetrwać kolejnych kilka lat? Wiele firm z WGPW realizowało ten model biznesowy w okresie ostatniej hossy, która zakończyła się w 2007 roku. Czy jesteśmy już na tym etapie?
