Zupełnie przypadkiem całkiem niedawno miałem przyjemność dostać w prezencie (a wcześniej pożyczyć) książkę „20 lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła”.To zbiór felietonów dziennikarzy Gazety Wyborczej z początku lat dziewięćdziesiątych. Ogromnie polecam, zaś fragment jednego z nich pozwolę sobie zacytować wszystkim młodym Czytelnikom, którzy nie pamiętają słynnej prywatyzacji Banku Śląskiego oraz tego jak wyglądały pierwsze lata warszawskiej giełdy.
„1994.Pamiętnik znaleziony na parkiecie”, Karol Podgórski
„Co do Banku Śląskiego, to szybko okazało się, że redukcje będą ogromne i nie ma sensu zamawiać więcej niż 5 akcji. W szkole wszyscy oszaleli [autor jest nauczycielem]– najgorsze ćwoki wpłacają na Śląski. Nie można znaleźć nikogo, kto chciałby dać upoważnienie na zakup na swoje nazwisko. Jacek od razu zebrał upoważnienia od woźnego, sprzątaczek i obu palaczy.
[…] Jola dała mi upoważnienie na Śląski, wyciągnąłem też zgody od teściów. Ja pojechałem do rodziców i dostałem od nich upoważniania. Upoważnienia od siostry i szwagra mama załatwi mi jutro. […]
Poza tym Sahara. Nikt nie chciał mi dać upoważnienia, wszyscy wpłacali na Śląski, nawet pani Jasia od sprzątania. Powariowali ci ludzie.
W końcu zacząłem brać na rozmowy uczniów z IVb, ale okazał się, że polonista był szybszy. Którego nie zapisali na Śląski rodzice, wyłuskał on. W końcu wymogłem upoważnienia od trzech najgorszych tumanów z fizyki – zawsze coś.
Nie wyszedł nam za to naprawdę piękny numer z domem starców […]”
I tu zostawię Czytelników w niepewności, zachęcając do kupna książki, bo warto ogromnie, nie tylko dla tego materiału.
