W ramach odpoczynku od rynków surowcowych proponuję wyprawę w przyszłość wehikułem czasu, jakim jest demografia i procesy demograficzne. Nie wiem, ilu czytelników blogów miało okazję czytać jakąś książkę z zakresu demografii, ale ja z okresów studiów zajęcia z demografii wspominam, jako jedne z najciekawszych. Jeśli tylko mam okazję i czas przeczytać jakąś książkę ocierającą się o demografię, to zawsze to robię – zwyczajnie uwielbiam oglądać przyszłość przez pryzmat wykresów charakterystycznych dla demografii.
Ostatnio na stronach Financial Times pojawił się tekst, który omawia przygotowane przez International Monetary Fund (IMF) opracowanie na temat budżetów państw po kryzysie z roku 2008. Generalnie rzecz ujmując teksty FT i IMF sygnalizują, iż oczekiwane napięcia budżetowem i gospodarcze, które spowoduje przejście na emeryturę pokolenia „baby boom”, nasilą się w wyniku kryzysu. Efektem będzie rozdęcie wydatków publicznych na skalę, której nie można było wcześniej oczekiwać. Zdaniem IMF relacja długu publicznego w krajach OECD do PKB wzrośnie w najbliższych latach o 25 procent. Warto o tej prognozie pamiętać, gdy będziemy wszyscy przechodzili na rynkach fazę rozmów o redukcji zadłużenia po wygaszeniu obecnej recesji.
Nie o tym jednak chciałem. FT zamieścił wykres, który pokazuje, jak będzie kształtowała się relacja w pomiędzy ludźmi w wieku emerytalnym a pracującymi – jak pamiętacie Państwo w Polsce też przerabiamy ten temat w kontekście przesunięcia wieku emerytalnego. Poniższy wykres ze stron FT pokazuje prognozę poza rok 2010 dla największych krajów.
(Zródło: Financial Times)
W kontekście tego wykresu i na boku tekstu FT – który oczywiście polecam – proponuję Państwu zabawę w szklaną kulę i poszukanie sektorów, które mogą nabrać znaczenia i siły w kontekście procesu demograficznego. Jego efektem będzie starzenie się społeczeństw i wzrost w populacji ludzi niepracujących. Zauważcie, iż trendy demograficzne nie podlegają koniunkturom gospodarczym – a przynajmniej nie takim, które daje się zauważyć na przestrzeni kilku lat. Już dziś wiadomo, że polityka rządu chińskiego – wspomina o tym też FT – „jedno dziecko na jedną rodzinę” powoduje, iż chińskie społeczeństwo będzie starzało się znacznie szybciej, niż starzały się społeczeństwa państw rozwiniętych. Może zatem przyszłość własnych dzieci lub własną emeryturę warto zainwestować w zupełnie niedostrzegane dziś branże?
