Miał być wpis na inny temat. Ale ponieważ i tak chciałem zamknąć cykl analizujący w szczegółach powody fiaska inwestorów a moment trafia się idealny więc pozwoliłem sobie popłynąć na fali bankowego tsunami.
Co więcej, klecę te kilka zdań otoczony nowoczesnymi, chromowo-szklanymi wieżowcami w centrum światowych finansów – Londynie, a konkretnie w dzielnicy Canary Wharf, gdzie niedawno jeszcze były po prostu doki. Tu znajduje się najwyższy budynek Anglii, siedziby największych banków zajmują po kilkadziesiąt pięter, w rogu stoi budynek nadzoru – FSA. To tutaj i oddalonych o kilka kilometrów budynkach kilku giełd robi się największe obroty walutami, paliwami i metalami, wali o glebę (jak ponoć twierdzą znawcy) indeksami polskiej giełdy czy pociąga za sznurki na parkietach kilku kontynentów 😉 Czuję tę potęgę miliardów funtów, które właśnie przelatują terminalami w kilku tysiącach luksusowych biur nade mną. Siedzę w jednej z wielu kafejek tuż pod ziemią a obok przelatują markowe garnitury i modne ostatnio różowe koszule. W końcu tej hali restauracyjnej mijałem wejście do Lehman Brothers i nic nie wskazywało, że bank jest w likwidacji. Właśnie zaczął się lunch time ale trudno poznać, że jedzą go pracownicy instytucji walczących o życie , nie słyszę by słowo Paulson było jakoś szczególnie często wymieniane 🙂 To zdaje się jedynie personel najniższego szczebla gdyż ?góra” ma swój catering i bary wewnątrz zamkniętych dla obcych drapaczy.
Do rzeczy. Steenbarger o rynku:
10. Wielu traderów doznaje niepowodzeń ponieważ skupiają się na tym co rynek *powinien* robić zamiast na tym co *aktualnie* robi. Giełda wyprzedza a nie podąża za fundamentami gospodarki. Jedne z najlepszych inwestycyjnych okazji nadarzają się kiedy rynki ignorują/ nie oglądają się na dobre lub złe newsy.
Ponieważ wszelkie niemechaniczne strategie wymagają w znacznym stopniu wybiegania w przyszłość i prognozowania przebiegów zdarzeń, mających wpływ na ceny, dlatego często wiążą one inteligencję, wiedzę, umiejętności, przekonania i emocje z wynikami takiego planowania. Najczęściej elementy takie jak statystyka i prawdopodobieństwo idą wówczas w kąt a w rezultacie powstaje pełen psychicznego zaangażowania scenariusz tego jak rynek powinien reagować. A człowiek od dzieciństwa jest przecież nauczany do ?nie mylenia się” Jeśli jednak rynek ignoruje nasze plany co do jego ruchów, zaczyna się klasyczny schemat ?moja racja jest tuż za rogiem a rynek znów się pomylił”. Pół biedy jeśli dotyczy to akcji, które w najgorszym wypadku przeradzają się w inwestycję wieloletnią. Próby podporządkowania rynku do swoich nietrafionych przekonań na rynkach derywatów są zwykle dość krótkoterminowe – albo nie starcza odwagi na wyczekanie swojej racji albo brakuje w końcu depozytu. Dlatego Steenbarger nawiązuje do tradingu czyli działań spekulacyjnych na instrumentach różnej klasy, gdzie skrócenie horyzontu od ?powinien zrobić” do ?robi aktualnie” jest szczególnie wymagane.
Jak zdarta płyta zabrzmi przypomnienie, że systemy komputerowe ograniczają potrzebę odgadywania przyszłości. Są konstruowane do reagowania na bieżąco na to, co właśnie się dzieje i dopasowania pozycji i ryzyka do zmieniającej się sytuacji. Taka też powinna być czysta analiza techniczna. Jeśli jednak angażuje się w niej emocje i własne wizje – przestaje spełniać swoją rolę. Zdaje się, że najgorzej wypada to w tych miejscach, gdzie rynek zaczyna już delikatny ruch w określonym przez nas lub formację kierunku by jednak ostatecznie zawrócić.
Obecna bessa jest niemal perfekcyjną ilustracją nie działania zaklęcia ?powinien”. Polska gospodarka rozwija się aż furczy, nasz system jest wolny od złych kredytów, kryzys nam nie grozi – i tak od ponad roku profesjonaliści od giełdy próbują wmówić nieprofesjonalistom, że ceny akcji POWINNY rosnąć a już przynajmniej nie spadać. Giełdowa bessa wyprzedziła fundamenty choć nadal trudno mówić o klasycznym kryzysie gospodarczym. Dlatego wolę nieco delikatniejszą wersję tego cyklu: każdy kryzys wyprzeda bessa, nie każda bessa prowadzi do kryzysu. W sensie technicznym nie ma więc znaczenia czy do kryzysu dojdzie – spadki o 40% to spadki o 40% i hamletyzowanie na temat tego czy nastąpi po nich załamanie gospodarki nie ma nic wspólnego z koniecznością obrony aktywów przed ową bessą.
Ostatnie zdanie z hipotezy Steenbargera to zdaje się nieco inne określenie na ?trend przede wszystkim”. Jednorazowe newsy rzadko zmieniają główną tendencję. Krótkoterminowa reakcja na nie może być bardzo gwałtowna i kompletnie rozbieżna z wagą samego newsa. Ale prędzej czy później rynek i tak włącza mechanizmy samoregulacji, które najczęściej prowadzą do wcześniejszego trendu. Zdarzają się jednak takie sytuacje, że rynek na news nie reaguje w ogóle tuż po jego powstaniu ale następuje reakcja z opóźnieniem. Nie wiem, którą sytuację autor miał dokładnie na myśli. Ale bez względu na to wolę strategię dopasowywania się na bieżąco niż oczekiwania na coś co ?powinno” lub nie się zdarzyć. Uchwalenie planu Paulsona było bardzo dobrym, fundamentalnie istotnym newsem, z gatunku tych, które są w stanie zmienić trend. Pierwsza reakcja była klasycznie pro wzrostowa. Gdyby jednak przywiązać się do niej na zasadzie ?rynek teraz coś powinien” to skutek byłby chwilowo opłakany bo wróciliśmy do trendu spadkowego. Dlatego wymyślono A.T. i systemy by z punktu widzenia własnych inwestycji pozostawać obojętnym na tego rodzaju wydarzenia około rynkowe.
–* Kathay *–
