Z serii zaskoczeń – dla człowieka, którego przez lata wpisano w rolę „typu humanistycznego” i który odkrywa uroki matematyki i fizyki – nawiązując do notki o matematyce.
Richard P. Feynman:
„Kiedy studiowałem na MIT, interesowały mnie tylko nauki ścisłe z wszystkich innych przedmiotów byłem kiepski. Obowiązywała jednak zasada, że trzeba zaliczyć kilka kursów humanistycznych. Poza obowiązkową literaturą angielską były jeszcze dwa kursy do wyboru, więc zacząłem przeglądać listę i natychmiast trafiłem na astronomię – jako kurs humanistyczny!
[…]
Rok później znów przestudiowałem listę, minąłem literaturę francuską i tym podobne, by wreszcie trafić na filozofię. Był to przedmiot najbardziej zbliżony do nauk ścisłych, jaki znalazłem”
W powszechnym mniemaniu przepaść między fizyką a filozofią jest ogromna. Tymczasem w pojęciu fizyka jest inaczej.
Jako „typ humanistyczny” migałem się od wszystkich rzeczy, które kojarzyły się z fizyką i matematyką. Choć najbardziej na studiach filozoficznych podobały mi się logika i teoria systemów.
