Ostatni odcinek, nawiązujący bezpośrednio do materiału zawartego w raporcie zarządzających z Blackstar Fund: „The Capitalism Distribution – The Realities of Individual Common Stock Returns”, który pozwoliłem sobie rozłożyć na czynniki pierwsze w ostatnich wpisach.
Autorzy zidentyfikowali jeszcze jedną cechę wspólną dla tych spółek, które w badanym okresie przyniosły największy całkowity zwrot na kapitale jak i tych, których średnioroczne wzrosty cen były największe:
otóż w porównaniu do akcji o przeciętnych przyrostach kursu, liderzy spędzają relatywnie więcej czasu na biciu swoich rekordów cenowych lub inaczej mówiąc – przebijaniu dotychczasowych najwyższych poziomów notowań z poprzednich lat, miesięcy czy tygodni. Jeśli papier o wartości 20$ przez kilka lat został wywindowany do poziomu 300$ to po drodze wielokrotnie musiał pokonywać kolejne progi cenowe, co zajmowało proporcjonalnie sporo czasu z okresu prosperity.
Dla porównania papiery outsiderów przez miesiące lub lata nie są w stanie rozprawić się z ostatnim maksimum cenowym, pełzając najczęściej gdzieś przy minimach lub w męczącym trendzie bocznym a więc czas spędzany przez nie na bicie rekordów to zero dni lub gdzieś w pobliżu tej liczby.
Żeby uzmysłowić to czytelnikom, w raporcie umieszczono taką tabelkę jak poniżej, która w sposób matematyczny obrazuje ową zależność:
źródło: www.blackstar.com
Z lewej strony w pierwszej kolumnie mamy nazwy spółek giełdowych, które popisały się solidnymi jazdami cenowymi w górę.
Kolejna kolumna to ilość nowych rekordów cenowych, które papier ustanawiał w raportowanym okresie. General Electric wykonał ich dla przykładu ponad 1000 co oznacza właśnie 1000 dni spędzonych na przebijaniu kolejnych oporów, wynikających z maksimów cenowych.
Trzecia kolumna to całkowity zysk jaki zdołała dana akcja wycisnąć w drodze do swojego absolutnego, historycznego szczytu.
Dwie ostatnie kolumny pokazują efekt ?poszczytowy”, kiedy to już nie zostały ustanowione żadne nowe maksima a spadek często wymazywał całość dotychczasowych osiągnięć. Nie przypadkiem owe 2 kolumny znalazły się w tym dokumencie – autorzy próbują uświadomić, że nawet najjaśniejsze gwiazdy hossy wymagają pewnego aktywnego nadzoru (czytaj stop lossa) aby ?kup i trzymaj” nie zamieniło się w horror. Bo oto, gdy udało się wyselekcjonować absolutnych liderów, chwila nieuwagi i kilka lat naszej sielanki przekuwa się w dramat…
Ja od siebie natomiast dokładam poglądowy wykres, który powinien w najprostszy sposób pomóc zrozumieć ów efekt ?poprawiania rekordów” czyli na dobrą sprawę mechanizm prostej strategii podążającej za trendem. Jej zasady byłyby następujące – kup akcję jeśli przebija swój szczyt gdyż jest duża szansa, że o ile jest to mocny papier to tych szczytów pobije jeszcze wiele, ale nie zapomnij wyznaczyć poziom obrony przez zbyt głębokim spadkiem.
Źródło: finance.yahoo.com
Wykres ten przedstawia kilka lat z życia firmy CISCO (wymienionej wyżej w tabeli). Niebieskimi liniami zaznaczyłem najważniejsze, kolejne rekordy cenowe, poprawiane przez nią w drodze na szczyt. Dla przeciwstawienia powinienem dorzucić wykres jakiegoś marudera ale tego bez problemu da się rozpoznać przy użyciu wspomnianych kryteriów.
Pozostało jeszcze do wykonania małe podsumowanie oraz kilka moich skromnych uwag do pojawiających się komentarzy – to w kolejnym wpisie.
—*Kat*—
