Skoro nie spodziewałem się po lekturze tej książki żadnych rewelacji i ich rzeczywiście nie było, to w sumie trudno mówić o zawodzie…
Tuż przed ostatnią Gwiazdką zrobiłem swoją listę życzeń książkowych, na której jedną z pozycji stanowiła „The Bible of trend following” („Biblia strategii podążania za trendem”). Obawiałem się, że będzie to lektura wtórna i mało oryginalna. W dużej mierze miałem rację, ale być może to tylko i jedynie moje własne uprzedzenia. Spróbuję więc uzasadnić takie a nie inne stanowisko zanim przeczytam komentarze i opinie innych czytelników.
Przede wszystkim już sam tytuł jest nieadekwatny do zawartości. Jeśli na okładce pojawia się słowo „Biblia” to w środku można by się spodziewać kompendium wiedzy w danej dziedzinie, esencjonalnego i kompletnego zestawu reguł i ich ewolucji na tle szerszej historii, przeglądu metod, fundamentów istnienia, modyfikacji czy też wspomnienia luminarzy, którzy odcisnęli w danej domenie swój ślad. Nic z tych rzeczy. To produkt co najwyżej „Biblio podobny”, lub może raczej Katechizm a nie Święta Księga.
Nie trzeba kupować tej książki żeby się dowiedzieć, iż „trend following” to metoda podejmowania decyzji w sposób mechaniczny, oparty na analizie ilościowej lub wykresach, a nie danych fundamentalnych, bez konieczności prognozowania czegokolwiek, oparty na wyłapywaniu jak najdłuższych ruchów rynku i ścisłej kontroli ryzyka (tnij straty, pozwól zyskom rosnąć). Wystarczy zaglądnąć do historii naszych blogów tutaj oraz tutaj by uzmysłowić sobie, że wymaga to cierpliwego i konsekwentnego trzymania się zestawu reguł, które nie zapewniają wprawdzie zbyt wielkiej trafności, ale prowadzą do niewielkiej ilości transakcji o relatywnie dużej wielkości pojedynczego zysku. Pominięcie jednej potrafi zniweczyć miesiące czy lata pracy.
I chociaż reguł gry w tej książce nie brakuje, całość może pozostawiać pewien niedosyt. A dużo głębszą wiedzę w samej naturze tematu proponowali już wcześniej w swoich pozycjach M.Covel czy C. Faith.
To może dwa słowa o tym co dostajemy w takim razie w tym produkcie niby-biblijnym.
Książka składa się 2 zasadniczych modułów, opartych o praktyczną wiedzę inwestycyjną autora w dwóch segmentach rynku:
1. Rachunki zarządzane na zlecenie (ang. managed accounts), które prowadzą na rynku pochodnych certyfikowani zarządzający tzw. CTA.
W tym przypadku taktyka proponowana przez Abrahama polega na tym, że kupuje się jedynie obsunięcia wyników zarządzania, okresowe zjazdy kapitałów danego zarządzającego czy funduszu. W rzeczy samej jest to więc technika antytrendowa, nie mająca nic wspólnego z ‘trend following’ poza tym, że podążaniem za trendami zajmują się właśnie owi CTA. Dostajemy krótką listę tych, którzy przez autora uznani zostali za najbardziej renomowanych. Bo żeby ta technika działała, zarządzający musi kiedyś wyjść z chwilowego dołka proponowanej przez siebie strategii, a więc musi rzeczywiście dysponować umiejętnościami lub solidnym systemem transakcyjnym.
Niestety nie dowiadujemy się co przesądza o wyborze akurat tych CTA (jakie wybrać więc kryteria w kraju gdzie owi nie działają?), nie wiemy wg jakiej metodologii inwestować w te obsunięcia i kiedy pozbywać się pozycji. Na marginesie – w zasadzie żeby to robić nie potrzeba nawet jako podstawy do tej gry zarządzających wg strategii podążania za trendem, lecz wystarczą zarządzający dowolnego rodzaju, którzy potrafią zarabiać (można przecież kupować np. dołki w Berkshire Hathaway W.Buffetta, notowanej na giełdzie lub też w postaci CFD).
2. Inwestycje wg strategii „trend following” bezpośrednio na rynku futures towarowych i finansowych.
Autor proponuje w tym celu dwie taktyki gry:
(I) Dobrze nam znany z tego blogu „Donchian channel” czyli kupno i sprzedaż maksimów i minimów z określonej ilości dni.
(II) Kupno cofnięć trendu głównego, opartych o „Force index” Alexandra Eldera.
Do obu dodaje dodatkowe filtry techniczne (MACD powyżej 0, oraz siłę względną do wyboru najsilniejszego rynku) oraz filtry ‘money management’ (maksymalną ilość skorelowanych rynków, pojedynczego ryzyka itp.) a także stop oparty o zmienność wyrażoną w ATR. W zasadzie nic nowego, czego średnio zaawansowany trader techniczny by nie wiedział. Gdyby jednak pojawili się ciekawi bliższego poznania tych technik możemy jedną transakcję wspólnie tu na blogu przeanalizować…
Niestety nie dostajemy żadnego kompletnego i precyzyjnego zestawu parametrów, dostajemy za to ich ogólny opis oraz przegląd kilkunastu transakcji historycznych. Podejrzewam, że gdyby podane reguły były w pełni precyzyjne to ich zakodowanie i przetestowanie mogłoby pokazać, że pomysły autora tradowane mechanicznie nie są wcale tak zyskowne jak chciałby nam pokazać. Zresztą on sam nie funduje nam żadnych statystyk, poza jedną cyfrą „minus 2%” jako wynik z jednego roku tradowania w ten sposób.
Tak więc proszę nie spodziewać się nie tylko cudów, ale nawet porządnego rzemiosła, czyli takiego, w którym rzemieślnik zdaje sobie sprawę z losowości procesów finansowych .
Widzę po profilu autora, że niezwykła płodność go dopadła ostatnimi czasy. Nie chciałbym wyciągać zbyt pochopnych wniosków na podstawie tylko jednej lektury, ale odnoszę wrażenie, że to w głównej mierze przewodniki dla traderów intuicyjnych (ang. discretionary traders), oparte na pomysłach, które systemowi traderzy zdążyli już dawno przemielić w swoich programach…
—Kat—-
