Bez wątpienia środowe notowania na rynkach należały do amerykańskiej Rezerwy Federalnej i jej szefa. Każdy, kto słuchał konferencji musiał zwrócić uwagę na konsekwentne powtarzanie tezy o gotowości do działania. Dla wprawionych w słuchaniu szefów banków centralnych mniej ważna była sama teza a więcej upór, z jakim Ben Bernanke rysował przyszłą politykę amerykańskiego banku centralnego.
Dla czytelników blogów bossy, którzy znaleźli w przeszłości czas na przeczytanie notki z sierpnia zeszłego roku (Siła w konsekwencji) zachowanie szefa Rezerwy Federalnej nie będzie zaskoczeniem. W istocie wczorajsza konferencja szefa Fed jest niczym więcej niż prostym wcieleniem w życie jego własnego tekstu, który polecaliśmy na blogach bossy w sierpniu pt. Monetary Policy Alternatives at the Zero Bound: An Empirical Assessment (pdf). Zaskoczeniem nie będzie również dla osób, które zadają sobie trud przeglądania publikacji Narodowego Banku Polskiego, gdzie w listopadzie zeszłego roku pojawiło się opracowanie systematyzujące temat w pigułce pod mówiącym wszystko tytułem Rola komunikacji banków centralnych z otoczeniem (pdf).
W polskiej sieci bez trudu znajdziecie Państwo masę przykładów, które pokazują, iż rodzimi komentatorzy nie zadali sobie jeszcze trudu przeczytania tekstu Bernanke, chociaż od wielu miesięcy amerykański bank centralny działa na bazie scenariusza, którego częścią jest konsekwentna komunikacja z rynkami w świecie niskich stóp procentowych. Dziś przeszłością jest wyśmiewany przez wielu Greenspeak, z którego słynął poprzedni szef Rezerwy Federalnej. Nikt dziś nie buczy tak, żeby każdy rozumiał coś innego. Centralną częścią polityki banków centralnych stały się konferencje takie, jak wczorajsza, które są poszerzeniem narzędzi, jakich używa się w kreowaniu polityki monetarnej.
W kontekście powyższych komentarze towarzyszące wczorajszej konferencji skupiające się na tym, czego Fed nie dał a mógł dać wydają się mijać z celem wystąpienia Bernanke. W istocie szef Fed nie występował po to, żeby rynkom coś dać, ale podkreślić skrajną otwartość w komunikacji i zarysować pole przyszłych działań, które mogą mieć miejsce. Celem było pokazanie skrajnie luźnej polityki monetarnej w przyszłości bez nowych akcentów, bo tzw. operacja twist nikogo nie zaskoczyła. Naprawdę kondycja giełd jest dla Fed pobocznym problem kondycji realnej gospodarki. Działania Fed zmierzone są na ożywienie gospodarcze i spadek bezrobocia a nie na wzrosty indeksów.
W scenariuszu, który gra Fed role są podzielone. Szefowie banków centralnych robią wszystko, żeby nad głowami dziennikarzy komunikować się z gospodarującymi tak, by nie było żadnych zaskoczeń. Oczywiście w przypadku banków europejskich nie ma żadnej zmiany, gdyż większość instytucji funkcjonowała w paradygmacie od lat. W przypadku amerykańskiej Rezerwy Federalnej model jest w pewnym sensie nowy. Poprzedni szefowie Fed (np. wspomniany wcześniej Alan Greenspan) kształtowali politykę monetarną poprzez rozmywanie pewności rynku, co do intencji władz. Stąd pewnie część komentatorów szuka w wypowiedziach obecnego szefa Fed drugiego dna, którego tam nie ma, bo w nowym modelu celem jest przejrzystość.
