Zapytania, reklamacje, refleksje, luźne myśli, żale, pochwały, kryptoreklama, analizy, hyde park – wszystko jak zwykle w tym wątku dozwolone 🙂
P.S.
.
.
.
Tym razem chciałbym zrobić mały, niezobowiązujący leitmotive – bessę…
Nie da się ukryć pewnej tendencji , którą internet obnaża w trójnasób – jeśli źle się dzieje na giełdzie fora pustoszeją, brakuje optymizmu, rośnie poziom rozgoryczenia, agresji, żalu, pretensji. Ten sam mechanizm widzę po raz nie wiem już który i jest on na wskroś ludzki. Człowiek przez tysiąclecia szkolił się w unikaniu niebezpieczeństw, walce o byt, najbliższą przyszłość, najbliższych i bezpieczeństwo, uzmysławiał sobie podstawy życia, unikał ryzyka zamiast wystawiać się na nie. Tymczasem giełda jest zaprzeczeniem tego wszystkiego, to rodzi nieznane, niechciane, nieprzepracowane emocje i uczucia…
W tym względzie rację ma pewnie Prechter, który bessę łączy z zachowaniami z innych dziedzin życia – psychodeliczną muzyką, ponurym malarstwem, filmem i sztuką w ogóle, zmianą stylu mody, myślenia, wyrazu. Podświadomie czujemy, że to koreluje z nastrojami kryzysu, bessy, braku optymizmu… Jaka muzyka, moda dominuje dzisiaj?
Na jedno chciałbym uczulić – emocji można się nauczyć, przepracować je, zrozumieć ich źródła, dopasować. Nie rodzimy się z optymalnym i gotowym schematem, wręcz przeciwnie – dostajemy wykrzywiony często obraz i dopiero nasza praca pozwala znaleźć właściwą optykę, ale nie da się przejść tego bez minimum choćby wysiłku. Trzeba zdefiniować swój obraz i stosunek do pieniądza, giełdy, wartości w życiu, priorytetów, własnych kompetencji, oczekiwań itd. Nie jest to łatwe w świecie, w którym króluje filozofia szybkiej nagrody, szybkiego rezultatu, hedonistycznych oczekiwań, reklam, które obiecują wszystko natychmiast i bez wyrzeczeń.
Czy inwestorom potrzebne są w takiej sytuacji prywatne lekcje coachingu i psychoterapii? W Polsce zapewne nie, na pewno nie wprost i nie w cztery oczy, niech bawią się w to Amerykanie. U nas lekiem jest wyparcie, zakopanie emocji związanych z bessą głęboko poza świadomość, przeczekanie. Po części jest to jakieś wyjście, które nie rani zbyt mocno, ale też nie uczy. W tym więc duchu dodam: bessa to okres redefiniowania postaw, marzeń i oczekiwań, urealniania cen, porządkowania hierarchii i wartości, doświadczania i wreszcie ostrożnych zakupów akcji po cenach, które za czas jakiś będą wydawać się śmiesznie niskie… Bessa to naturalny od setek lat czas odpoczynku, nabrania dystansu, odsiewu emocji, poszukania racjonalności, tanich zakupów, nauki i refleksji… Giełda to tylko dodatek do życia a nie samo życie, jeśli ktoś widzi to inaczej to czas na głębsze zamyślenie…
