Czy posiadanie określonego rodzaju jednokierunkowych wizji i poglądów związanych z rynkiem wykrzywia efektywność tradingu?
Swoją własną odpowiedź w formie tezy wrzucam już na sam początek: tak, zdecydowanie zaburza to optykę gry. Widziałem to wielokrotnie u tych, którzy nie potrafili oddzielić emocji i własnych strategii od przekonań, stereotypów i przesądów.
Piszę te słowa w nawiązaniu do „szokującego” wywiadu na żywo w BBC sprzed miesiąca. O opinię poproszono młodego tradera-amatora Alessio Rastani, który bez ceregieli przyznał, że marzy o krachu. Sprawa żyła w mediach dość gwałtownie ale krótko bo raptem 2 dni. Nazwano go psychopatą i socjopatą. Nie byłoby pewnie tyle oburzenia gdyby to samo powiedział w innej telewizji, nie tak opiniotwórczej, konserwatywnej, stanowiącej wzorzec dziennikarstwa. W XXI wieku wiele rzeczy przestaje szokować jeśli nadają je media, w których takie wrzutki robi się celowo. Jeśli androny plecie polityk, który nas to tego przyzwyczaił – podobny kaliber ma pomysł robienia Budapesztu w Warszawie – to wrażliwość nasza ulega stępieniu, ale od ekspertów mamy prawo wymagać więcej.
Widać na zapisie, że dziennikarka zaniemówiła słysząc słowa o tym, że światem nie rządzą już narodowe rządy lecz potężne banki typu Goldman Sachs, że szykuje nam się gospodarcza apokalipsa, która wymiecie oszczędności milionów ludzi a waluta Euro upadnie. No i wisienka na torciku – nasz kolega po fachu przyznał się, że od 3 lat codziennie idzie spać z nadzieją, że z ogromną siłą powróci taki kryzys, który wreszcie uczyni go bogatym. Na szczęście świat nie upadł jeszcze tak nisko, by pozostawić bez piętna niemoralne poglądy i działania, które nie wykraczają dalej niż poza granice egoizmu. Nie mam zamiaru bronić tej nieszczęsnej wypowiedzi i jej autora, chciałem natomiast zwrócić uwagę na kilka aspektów przy tej okazji.
Czytałem wywiad z Rastanim w Forbesie. To typowy trader z domową stacją TradeStation podłączoną do giełd i forexu gdzieś na przedmieściach Londynu. Stracił na bessie sprzed dekady, próbował coś robić w instytucji, uczył się swojego stylu u innych, skutecznych traderów. Dziś obsesyjnie spekuluje na kontraktach DJIA, akcjach czy Euro, próbuje na wykresach łapać trendy, szuka zmienności i impetu, wypracował swoje techniczne reguły, sam nawet robi jakieś szkolenia. Ma jednak problemy pytany o kwestie wykraczające poza amatorskie inwestowanie. Jednym słowem typ, który budzi się i zasypia z rynkiem i wykresami w głowie.
BBC zaprzecza, że była to mistyfikacja choć milczy na temat skąd go wytrzasnęła gdyż wyraźnie odstaje on od ligi zawodników występujących tam w zakresie tego typu tematów. Brak przeprosin ze strony BBC nie oznacza jednak aprobaty dla takich poglądów, trzeba bowiem sobie uzmysłowić, że jeśli wypowiedzi na antenie nie przekraczają granic prawa, stacja informacyjna i jej dziennikarze nie oceniają poglądów zaproszonych gości, byłoby to zaprzeczeniem profesjonalnego dziennikarstwa.
Owego delikwenta podejrzewano o przynależność do Yes Manów, którzy uwielbiają takie prowokacje, ale ci wyparli się go w swoim ulubionym prześmiewczym stylu. Zresztą sam Rastani nie bardzo wiedział kim oni są a poza tym z całą powagą broni swojego wystąpienia.
Co tu jednak dużo ukrywać – miliony „Oburzonych” i sponiewieranych przez ostatnie kryzysy ma podobne do jego poglądy. Trudno się nie zgodzić po części z tezami o wpływie korporacji, banków i finansistów na współczesne systemy już nie tylko gospodarcze ale i polityczne. Nie tak dawno jak 3 dni temu szefowie państw UE całą noc ścierali się z przedstawicielem banków o długi, a w USA wpływy Wall Street są jeszcze większe, jako że wielu oficjeli prosto stamtąd przymaszerowała do Białego Domu. Natomiast o samym kryzysie mówią już niemal wszyscy politycy i ekonomiści, kwestią niewiadomą na dziś pozostaje jego skala, szczególnie w UE. Oczywiście prognozowanie armagedonu to czcze zajęcie, co nie znaczy, że dramat sporego kalibru nie może się jeszcze wydarzyć i ochrona przed nimi staje się coraz poważniejszym problemem. Tyle, że nie wszyscy mają takie możliwości jak Rastani by spekulacją, do tego po krótkiej stronie, zapewnić sobie bezpieczeństwo i jeszcze zyskać.
Może byłaby w tym co mówił jakaś ideologia gdyby mega kryzys miał być dla świata jakimś rodzajem koniecznego katharsis, na którym trzeba zbudować coś z sensem już od fundamentów i co wymaga już dziś projektowania. On jednak przemawia językiem spekulanta, niezrozumiałym nie tylko dla większości śmiertelników ale także niestrawnym dla inwestorów po długiej stronie rynku czyli posiadaczy akcji. To wygląda jak groteska kiedy nawołuje ich do zabezpieczania (hedging) i zabawy w trading w jego stylu tylko dlatego, że ma wizję iż rynki mogą spadać.
Co gorsza – wygląda na to, że te apokaliptyczne poglądy przerodziły się u niego w obsesję, która nie powinna w żadnym stopniu obezwładniać umysłu tradera, tym bardziej takiego, który twierdzi, że transakcje robi z wykresów i techniki. Czekanie na coś co nie musi się wydarzyć, i to 3 lata, a przy tym maniakalne przywiązanie do tej wizji, muszą wpłynąć na jakość tradingu, wyniki, rodzić błędy i obsesje, które chce się w końcu wykrzyczeć by stały się samospełniającą przepowiednią. Widziałem takie rzeczy, powodują one szuknie okazji do transkacji tylko po jednej stronie, stronnicze dobieranie argumentów i potwierdzeń, skrajnie emocjonalne traktowanie strat czyli ruchów przeciwnych, złość na świat i rynek, szukanie racji za wszelką cenę, nawet cenę bankructwa. Dysponowanie oraz użycie aktywnej i skutecznej strategii nie powinno interferować z jednostronnymi i obsesyjnymi poglądami na rynek, a szczególnie generować oczekiwań zyskowności tylko z jednego rodzaju zdarzeniu o wielkim kalibrze. Skoro Rastani czeka już 3 lata to co robił podczas ostatnich miesięcy, kiedy i akcje i Euro dynamicznie waliły się w dół…?!
Dla rozluźnienia – inna ale sympatyczna wpadka na antenie: przychodzi pan na interview w sprawie pracy a przez pomyłkę wpada na interview na żywo na antenie. Zobaczenie jego miny – bezcenne 😉
—Kat—
