Niech przemówią statystyki w kwestii gry na maksima i minima poprzedniej sesji.
Akcje, indeksy akcyjne oraz ich pochodne charakteryzuje dryf wznoszący (czyli trwające dziesiątki lat wzrosty kursów), sensowną strategią będzie w takim razie trading/inwestowanie w wybicia ponad maksima dnia poprzedniego. Aby sprawdzić ile w takiej metodzie można doszukać się przewagi (pozytywnej wartości oczekiwanej), zrobiłem najprostszy z możliwych testów na danych historycznych, i to będzie tematem poniższego wpisu.
W teście tym założyłem następujące warunki brzegowe:
– dzienne dane historyczne poddane obliczeniom obejmują kontrakty terminowe na indeks FW20, rolowane z korektą historycznych cen o lukę, dostępne i opisane na bossa.pl,
– bazą do zajęcia pozycji jest wybicie kursu powyżej maksimum dnia poprzedniego, przy czym otwarcie dzisiaj musi wypadać poniżej owego maksimum z poprzedniej sesji; tym samym eliminujemy wszystkie luki na otwarciu w górę, ale jednocześnie ignorujemy seryjne świece wewnętrzne i nie uwzględniamy tego, jaki trend panuje, po prostu liczę wszystkie wybicia,
– sumuję tylko punkty zysków/strat osiągniętych od wybicia do zamknięcia sesji tego dnia lub w drugim teście – osiągniętych do zamknięcia sesji kolejnej,
– nie uwzględniam prowizji i poślizgów, chcę pokazać jedynie surowe statystyki, wskazujące potencjalne możliwości gry w ten sposób,
– kapitał początkowy to 3000 zł i do tej kwoty doliczamy kolejne punkty zdobyte lub stracone z założeniem, że zawsze kupujemy 1 kontrakt.
Poniższy wykres pokazuje krzywe kapitału w obu przypadkach:
Krzywa niebieska, opisana jako ‘C-max’ oznacza zyski/straty liczone od zamknięcia dzisiaj (C, czyli Close) do maksimum poprzedniej sesji, ponad które nastąpiło wybicie. Zamykamy i otwieramy pozycję na tej samej sesji.
Krzywa czerwona, opisana jako ‘C1-max’ oznacza zyski/straty liczone od wybicia do zamknięcia kolejnej sesji. Zamykamy pozycję dzień o jej otwarciu.
Wnioski?
Wyższe zyski całkowite można było osiągnąć czekając do zamknięcia kolejnej sesji po tej, gdy następowało wybicie ponad maksimum poprzedniej sesji (krzywa czerwona). Ale zamknięcie na koniec tej samej sesji, co wybicie, pokazuje stabilniejsze wyniki, niższe obsunięcia kapitału, a przy tym prowizja w BOŚ za zamknięcie pozycji tego samego dnia, co otwarcie jest niższa, co daje dodatkowy bonus punktowy.
Ciekawe jest to, że ani podczas bessy w 2000 roku, ani podczas krachu w latach 2007-2009 nie pokazały się jakieś znaczące obsunięcia kapitału. Po prostu takich wybić było mniej, a jeśli już to głodny zysków popyt potrafił wybicie dobrze wykorzystać. Najgorsze lata dla strategii zamknięcia pozycji dzień później to lata 2011-2015, czyli teoretycznie hossa. To pokazuje jak rachityczna ona była.
Należy pamiętać jednak, że to wyniki brutto, nie uwzględniające prowizji! Jeśli jednak dołożymy do tych wyników mnożnik x20 zł za punkt i dołożymy prowizję intra do strategii zamknięcia tego samego dnia (C-max), a normalną prowizję do strategii zamknięcia dzień później (C1-max), to teoretycznie zyski nadal się pojawiają, ale to strategia C-max staje się 2 x bardziej zyskowniejsza. Proszę jednak te symulacje traktować wyłącznie poglądowo, jako podstawę do utworzenia realniejszej strategii, z porządnym zarządzaniem wielkością zakładu i ryzykiem. Choćby uwzględniając, że jeśli pozycja jest zyskowna, to nie ma sensu natychmiast jej zamykać, trzeba zagrać nią nieco efektywniej, przetrzymując dłużej, przynajmniej podczas hossy.
Uwaga dodatkowa – przy zamykaniu pozycji na zamknięciu dzień później potrzeba dodatkowego kapitału na drugi kontrakt. Czasem bowiem trzeba otwierać pozycję zgodną z powyższymi warunkami 2 dni pod rząd. A więc mając już jedną pozycję, musimy zgodnie z zasadami otworzyć drugą. Powyższe krzywe kapitału uwzględniają jedynie możliwe do osiągnięcia zyski liczone w punktach, potencjalne możliwości, a nie w pełni profesjonalne zarządzanie pozycją
CDN
—kat—
