Stali czytelnicy naszych blogów wiedzą, że unikamy polityki. Osobiście nie muszę jej unikać, gdyż wielokrotnie deklarowałem neutralność wobec polskiej sceny politycznej i zachęcałem do skupiania się na myśleniu o szansach i zagrożeniach, a nie na kibicowaniu jednemu, czy drugiemu politykowi. W ramach tego modelu proponuję spojrzeć na prezydenturę D. Trumpa przez pryzmat polskiego inwestora szukającego swojej szansy na rynkach zagranicznych, z akcentem na USA.
Zacznijmy od obecnej już na rynkach nadziei, iż nowej administracji amerykańskiej uda się przejąć pałeczkę od Fed i podtrzymać ożywienie inflacji. Pochodną byłby wzrost rentowności obligacji, większa przestrzeń do zacieśnienia w polityce monetarnej i możliwy wzrost wartości dolara. Konsekwencją będzie odpływ środków z innych rynków i powrót kapitału do USA. Największymi przegranymi byłyby aktywa z rynków wschodzących. Przerabialiśmy już ten element w czasie, gdy Fed zasygnalizował zakończenie programu luzowania ilościowego. To jedna z najważniejszych zmiennych, która może mieć wpływ na przyszłe stopy zwrotu polskiego krasnala z pieniędzy wysłanych do pracy na Wall Street.
Samo umocnienie dolara lub chociaż utrzymanie obecnej relacji z walutami innych rynków wschodzących trzeba postrzegać w kategoriach pozytywnych dla polskiego inwestora, który szuka swojej szansy na rynkach zagranicznych. Mieszanka mocnego dolara i wzrostów na Wall Street jest nagrodą dla tych, którzy już wcześniej szukali swojej szansy w USA, ale jest znaczącym utrudnieniem dla tych, którzy dopiero myślą o takim kroku. Niestety sukces dolara i rekordy na Wall Street powodują, iż dla inwestora z Polski zrobiło się zwyczajnie drogo i w takich momentach aktywa lokalne są atrakcyjniejsze niż aktywa amerykańskie. Dalsza pozytywna passa dolara jest kolejnym elementem, który można postrzegać w kategoriach sprzyjających naszym pieniądzom zainwestowanym w USA.
Nie bez znaczenia są również czynniki podatkowe. Jeśli nowej administracji naprawdę uda się obniżyć podatki lub chociaż wprowadzić jednorazowe wakacje podatkowe dla pieniędzy trzymanych przez spółki amerykańskie na kontach zagranicznych – dziś bałagan w podatkach w USA jest taki, że globalne korporacje wolą trzymać środki zagranicą i emitują dług, żeby skupić akcje z rynku i zwrócić pieniądze inwestorom – to można oczekiwać podniesienia dywidend (w najlepszym przypadku) lub chociaż kolejnych programów skupu akcji. Gra idzie o naprawdę duże pieniądze. Amerykańskie korporacje mają na kontach zagranicznych ponad dwa biliony dolarów, których połowa miałaby szanse wrócić na rynek, jeśli rząd powtórzy krok z 2004 roku.
Na koniec drobna uwaga dla osób zaniepokojonym prezydentem Trumpem. Mi też trudno wzbudzić w sobie sympatię dla osoby, ale szanowny czytelniku musisz pamiętać o jednym fakcie. Trump, z jego osobowością, życiem i zachowaniami jest prezentem dla mediów walczących o oglądalność. Im mocniej będzie przesuwał się poza granicę dobrego smaku, tym więcej pracy będą miały media i więcej będą mogły sprzedawać emocji. Oczywiście nie można wykluczyć scenariusza, w którym prezydentura Trumpa okaże się zła dla świata i USA – wycofane z globalnej sceny USA mogą powtórzyć błąd, który już raz zrobiły przed 200 laty, w czasach prezydentury Jamesa Monroe izolując się od świata pozwoliły rozepchnąć się innym mocarstwom – ale o tym dowiemy się dopiero za kilkanaście lat, a nie dziś z internetu.
