Każdorazowo, gdy na giełdach pojawia się jakiś gwałtowny, jednorazowy ruch, który daje się wyjaśnić aktywnością różnego rodzaju automatów transakcyjnych (traktowanych bardzo szeroko, od handlu programowanego, poprzez systemy transakcyjne, aż do HFT) rzesza obserwatorów domaga się ograniczeń, regulacji, wyeliminowania patologii i co tam da się jeszcze wymyślić.
Zachowanie rynków po niedawnych wynikach referendum w Wielkiej Brytanii (Brexit), dzisiejszych wyborach prezydenckich w USA sugeruje, że o wiele lepszym rozwiązaniem byłoby ograniczenie możliwości dokonywania wyborów przez ludzi. Byłaby szansa na znacznie większy spokój na rynkach.
A już nieco poważniej. Adam Stańczak przypomniał mi dziś, właśnie w kontekście tej „nadreakcji” rynków, że 4 listopada 2008 roku, czyli dzień po ogłoszeniu wyniku wyborów prezydenckich, w których zwyciężył Barack Obama, amerykański rynek akcji zanurkował ponad 5 procent. Przy kolejnych wyborach było to 2,3% w dół. Po wyborze F.D. Roosevelta, który w licznych rankingach uznawany jest za jednego z najlepszych prezydentów amerykańskich rynki spadały 4,4 proc (1932) oraz 3,3 proc. (1940). Co ciekawe, od 1928 roku w 68 procentach przypadków, dzień po wyborach był spadkowy (średnia zmiana -0,92%).
Naturalnie jednostkowe wydarzenie ma wpływ tylko chwilowy. O wiele ważniejsze są dłuższe trendy, uwarunkowania społeczno-gospodarcze i setki innych zdarzeń. Zanim więc posłuchamy komentatorów ogłaszających koniec świata jaki znamy, warto wziąć głęboki oddech.
Ps. Gdzieś około godziny 7 rano na jednym z rodzimych kanałów telewizyjnych komentator podekscytowanym głosem opowiadał o zapaści złotego w stosunku do franka. Chwilę wcześniej zerkałem na wykresy i poza znaczącą zmianą na USDPLN, nie widziałem, żeby frank cechował się jakąś wyższą zmiennością od tego co miało miejsce w ciągu ostatnich dni. Czyżbym już nie dowidział?
Polecam:
