Odpowiedź na zagadkę nie była wcale prosta. Być może zabrakło motywatora w postaci jakiejś konkretnej nagrody. Sam pomysł został zainspirowany wpisem Trystero na jego blogu i dyskusją, która przy tej okazji wystąpiła. W tej dyskusji pozwoliłem sobie zwrócić uwagę na pewne zjawisko związane z konstrukcją WIG-u 20, co do którego od lat intuicyjnie (czyli bez sprawdzenia danych) byłem przekonany. Do indeksu WIG20 co kwartał wchodzą spółki o największej kapitalizacji i największych obrotach (szczegółowe informacje znajdą Czytelnicy tu).
Można więc przypuszczać, że na pierwszych miejscach w indeksie z dużym prawdopodobieństwem (szczególnie w trakcie trwania trendów wzrostowych) będzie się pojawiał aktualny lider wzrostów – rośnie, więc prawdopodobnie rosną obroty i z całą pewnością rośnie kapitalizacja.
Stąd niewykluczone, że najprostszą próbą pobicia indeksu jest po prostu kupowanie spółki, która w danym momencie (po kwartalnej rewizji) jest na pierwszym miejscu w rankingu.
Tyle intuicja (przynajmniej moja); a jak wyglądają fakty? To właśnie widzieli czytelnicy na załączonych wcześniej wykresach. Linia oznaczona numerem I to synetyczny wykres spółki na pierwszym miejscu w indeksie po kwartalnej rewizji. Wykres II to spółka druga. Wykres III spółka trzecia. Poniżej zamieszczam tabelę, jak wyglądało to szczegółowo. Dane wziąłem od 2004 roku, gdyż od tego momentu są najbardziej komplementarne (udział procentowy, a nie tylko ilość akcji w pakiecie).
Przemyślenia i refleksje pozostawiam Czytelnikom. Moja intuicja okazała się mocno zawodna.
