Jeszcze nie tak dawno media żyły manipulacjami ? fixingiem, złotym, kursem kontraktów terminowych. Nawet dziennikarze niefinansowi mieli swoje trzy grosze do powiedzenia.
Po medialnej awanturze GPW w lutym zaczęła publikować informacje o tzw. koncentracji pozycji. I już od dłuższego czasu zastanawiam się, czy ktoś w ogóle na ten codzienny raport patrzy. Na pewno nie zerkał do niego przy okazji ostatniego wygasania kontraktów dziennikarz Rzeczpospolitej Wojciech Iwaniuk, pisząc w komentarzu z 19.03 ?Na dzisiejszej sesji wygasa czerwcowa seria kontraktów terminowych. Pół roku temu Komisja Nadzoru Finansowego poinformowała o niepokojącej koncentracji na rynku futures, wtedy miała ona zagrażać przejrzystości obrotu. Dziś koncentracji nie ma, ale ilość otwartych pozycji na czerwcowe kontrakty wciąż jest wysoka. Na zamknięciu liczba otwartych kontraktów na WIG20 wyniosła ponad 43 tys.”
Tymczasem w raporcie z tamtego dnia wynikało, że na wygasającejserii jest dwóch uczestników rynku z udziałem ok. 50%-60%. (raport LOP)
GPW powinna poza raportem publikować statystyki klikalności.
Ale do rzeczy. Po sesji wczorajszej okazuje się, że jeden uczestnik rynku posiada od 30 000 do 34 000 otwartych pozycji we wrześniowej serii kontraktów na WIG20, czyli 35-40% rynku. Każdy łatwo może sobie policzyć wartość tej pozycji oraz kwotę depozytów potrzebnych do jej utrzymania. (raport)
Co może taki gracz? Pewnie dużo. Zwłaszcza jeśli polski rynek jest dla niego jednym z wielu rynków, na którym działa.
Jak napisałem wyżej nie widzę jakoś specjalnie głosów o manipulacjach, cudofixingach itp., choć odnoszę wrażenie, że nasz rynek zachowuje się zupełnie inaczej niż dotychczas. Nie chodzi wyłącznie o same kontrakty, ale również spółki z WIG20. Liczba luk na otwarcie sesji w ostatnim czasie wydaje mi się subiektywnie, znacząco większa niż było to w przeszłości (nie chodzi wyłącznie o klasyczne luki w rozumieniu AT ? czyli luki widoczne na wykresie, lecz sytuacje w których cena otwarcia znacząco różni się od ostatniego zamknięcia). Podobna sytuacja ma miejsce podczas zamknięcia. Ceny spółek z WIG20 mają tendencję do tego, by podczas zamykającego fixingu robić ruch nierzadko większy niż w ciągu całego dnia. Jeśli to działanie jest celowe (a każde działanie dużego gracza na dowolnym rynku można uznać za celowe), to jest zrozumiałe. Łatwiej jest ?ustawić? odpowiednio wysoko lub nisko cenę odniesienia, niż próbować utrzymywać lub zbijać kurs przez całą sesję.
Czy takie działania są manipulacją? Jestem daleki od takiego stwierdzenia, bo to oznaczałoby, że każdy wielki gracz, który długo musi budować pozycję manipuluje rynkiem. Dodatkowo gracz który dokonuje różnego rodzaju transakcji równoległych (arbitrażu, spreadów itp.) manipulowałby podwójnie.
Śmiało można jednak uznać, że dla wielkich instytucji finansowych rynek jest na tyle mały, że mogą go ?tresować? po swojej myśli. Wyjściem z sytuacji jest przyciąganie innych wielkich, którzy będą konkurowali. Jak to zrobić? Być może pewnym wyjściem jest jednak podawanie poza wielkością koncentracji również jej kierunku. Mam mieszane uczucia co do interpretacji takich danych, ale uważam że uczestnicy rynku zwykle wolą wiedzieć więcej niż mniej. Gdyby informacja o tym, że jeden podmiot posiada obecnie długą/krótką pozycję w wielkości 30 000 otwartych pozycji była jawna, każdy z nas mógłby z nią robić co chce. Grać zgodnie z kierunkiem zajętym przez ?dużego chłopca?, przeciw niemu lub po prostu stanąć z boku, jeśli np. z jego oceny rynku wynika coś zupełnie innego.
Jakie jest zdanie Czytelników – publikować nie publikować?
PS. Osobiście uważam, że report powinien dotyczyć wszystkich pochodnych – i kontraktów i opcji – mimo, ich ograniczonej płynności i świadmości tego, że sam moge mieć skoncentrowaną pozycje na którymś z kontraktów na akcje.
PS2. Jak to podają Amerykanie – raport COT.
Przykładowy wykres (kontrakty mini na SP500)
